ترکم نکن

پارت دهم

(یه هفته بعد)

از زبان آنجل=آماده شده بودم برم آرایشگاه امروز آرتیست میومد انقدر عصبی بودم بخاطر کنسرت که نمی‌تونستم برم با یه من اخم رفتم آرایشگاه...پیاده شدم و رفتم داخل که از شانس گلم اولین نفر خانم هان رو دیدم اومد جلو و گفت

خانم هان:سلام آنجل جان

آنجل:سلام

خانم هان:برو تو اتاق 10 دقیقه دیگه میرسن

سری تکون دادم و رفتم داخل اتاق کیفم و گذاشتم رو مبل و رژم و تمدید کردم که یهو یکی عین اسب پرید داخل کی میتونست غیر از مینجی باشه با نیش بازش گفت

مینجی:هلوووو

آنجل:درد...کوفت...زهرمار...زهرشتر...زهرعقرب...بمیری من بخندم...تریلی لهت کنه من بخندم...عنتر میمون(با جیغ)

مینجی با تعجب نگام میکرد بیچاره موند که چرا من انقدر بد اخلاقم با تعجب گفت

مینجی:چته انقدر عصبی؟(تعجب)

آنجل:(خنده عصبی) من عصبیم؟ هاااا؟ نه تو بگو من عصبیم؟(با عصبانیت)

مینجی:نه والا آرومی حالا بگو چته؟

آنجل:نمیتونم امشب بیام کنسرت این آرتیست کارش تموم شه میشه 9 من تا بیام طول میکشه کنسرت هم ساعت 10 شروع میشه(با ناراحتی)

مینجی:عی بابا گناه داری(با لحن مسخره)

آنجل:مینجی حوصله ندارما میزنم نصف میکنم

مینجی:خب حالا

وسط بحث ما خانم هان با یه آقای دیگه و دوتا بادیگارد اومدن منو مینجی لال شدیم و تعظیم کردیم که اون آقا عه رو به خانم هان گفت

آقا:آنجل خانم کدومشونن؟

خانم هان با افتخار روشو کرد سمت منو گفت

خانم هان:ایشون هستن

آقا:خوشبختم(رو به من)

منم با ادبی که ازم بعید بود گفتم

آنجل:همچنین

آقا: بیا جونگکوک جان

یه دقیقه گوشم سوت کشید چشمام چهارتا شد فک کردم اشتباه شنیدم ولی با اومدن جئون جونگکوک به داخل اتاق دهنم باز موند ...