رمان سوکوکو 63

زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 63:

«ویو مافیا»

عصبانی شده بود
از دفترش اومد بیرون و توی راهرو قدم برمیداشت تا رسید به اکوتاگاوا
جلوش وایساد و با چهره کلافه پرسید: بگو ببینم..نمیدونی چویا کجاست؟ هرچی بهش زنگ میزنم جواب نمیده
اکو: گفتید چویا سان؟ مگه اون..به دستور شما نرفته ماموریت؟
موری: ماموریت؟ از طرف من؟ منظورت چیه؟
اکو: اون..خودش بهم گفت که داره میره ماموریت..با عضو جدیدمون
موری حالت چهرش از کلافه به وحشتزده تغییر کرد
+ گفتی عضو جدید؟ من..من میخواستم همینو بهش بگم..اون دختر نفوذیه
اکو: نفوذی؟؟
موری: اره..دیروز فهمیدم که اون..از طرف فئودور اومده
- ف..فئودور؟

«ویو دازای»

دازای: پس شما همینجا بمونین تا بقیه هم برسن.. ضمنا هر بلایی هم سرم بیارن باید ردشونو بزنین و چویا رو نجاتش بدید..هر اتفاقی افتاد باید اونو ببرین بیرون..حتی اگه من همونجا بمونم..
- طوری حرف میزنی انگار قراره بکشنت
شونه هامو بالا دادم
+ خب..ممکنه
از ماشین دور شدم ولی دوباره صدام کرد: هی دازای..
رومو برگردوندم و سرمو کج کردم
ادامه داد: مراقب خودت باش بچه..
خنده ریزی کردم و دوباره راه افتادم
درختای زیادی دور و برم بود و به جز جلوم دیگه جایی رو نمیدیدم
+ خب..میگفت که بیا کنار صخره..بزار ببینم..انگار همینجاست
جلوی صخره وایساده بودم که یهو یه نفر از پشت زد توی سرم

«چند ساعت بعد، ویو دازای»

+ اخخ لعنتی..
چشمامو باز کردم
با طناب به یه صندلی بسته بودنم
نگاهی به روبروم انداختم و با چیزی که دیدم قلبم بدجوری تیر کشید
+ چویا..هی..بیداری؟ چویااا..
جواب نداد
انگار باز بیهوش شده بود
اروم اروم نفس میکشیدم و سعی میکردم خودمو کنترل کنم
همینطور بهش زل زده بودم که فئودور در حالی که یه سطل پر از اب دستش بود اومد داخل
فئو: از منظره لذت میبری مگه نه؟
+ خفه شو عوضی..منو گرفتی دیگه ازادش کن
- باشه حتما..ولی قبلش...
یدفعه کل ابو خالی کرد رو سر چویا..
چویا طوری که انگار داشت خفه میشد بهوش اومد و شروع کرد به سرفه کردن
داد زدم: تو چی میخای عوضی؟ دیگه بسههه..بیا هرچقدر دلت میخاد منو شکنجه بده ولی اونو ولش کن
فئو: اشتباهت همینجاست دازای..من الان دقیقا دارم تو رو شکنجه میکنم..البته یه راهی هست که من دست از شکنجه کردن بردارم و اونم اینه که تو بی قید و شرط عضو همیشگیه سازمان من بشی
دازای: امکان نداره..حتی فکرشم نکن
فئو: اختیار با خودته
اینو گفت و جریانو وصل کرد
صدای فریادای نیمه جون و بی طاقت چویا همه جا پیچید
درد عمیقی رو توی تک تک دنده هام حس میکردم
+ باشه باشه..بس کن..
جریانو قطع کرد
- ببینم، چیزی گفتی؟
با ابروهای گره شده ام جواب دادم: من..من قبول میکنم که..
یدفعه در باز شد و یکی از نگهبانا با سر و وضع به هم ریخته اومد داخل
- فئودور سان..بهمون..بهمون حمله شده
فئو: حمله؟
نگاهشو سمت من چرخوند
+ تو..میدونستم اینکارو میکنی..ولی منم....
تا خواست حرفشو ادامه بده فشار هوا دورشو گرفت
نیشخندی زدم و به وارد شدن کسی که تا همین چند وقت پیش قصد جونمو داشت نگاهی انداختم
پل: دیگه کافیه.. فئودور...
دیدگاه ها (۱۸)

روباه کوچولوی منپارت سی و پنجم꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚@ویو چویا دازا...

فضای داخلی عمارت بزرگ و سلطنتی دازای، غرق در سکوت و تجمل بود...

ابلیس

ابلیس

#Escape_from_death_April29 #part6☆ویو:نویسنده☆اون عوضی اینجا...

Your eyesمیخوام رمان بنویسم و تو این رمان چویا و دازای هر دو...

#bego_chasham#part1خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت ...

ابلیس

یه سمت دیگه از سوکوکو

اخرین دعا 33

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط