چه کسی....

به نبودنِ تو فکر کردم
و فریاد کشیدم: «دنیا!
واقعاً می‌توانی از این هم غم‌انگیزتر بشوی؟
واقعاً
می‌توانی؟»


چه‌کسی می‌داند؟
شب‌های بی‎خوابی، سقفِ کدام خاطره‌ام چکه می‌کند

چه‌کسی می‌داند؟
چرا همیشه تصویرِ آن تکۀ آسمان در چشم‌هایم می‌افتد
که از آن،
پرنده‌ای به‎سمت شرق می‌پرد

چه‌کسی می‌داند؟
پاییزها
دقیقاً به کدام خاطره‌ات تکیه می‌دهم
که باد حریفم نمی‌شود،

تو ولی می‌دانی
تو سکوت مرا می‌فهمی
و همیشه پیش از آنکه فرصت کنم چیزی بگویم،
به آرامشِ بعدِ طوفان می‌رسانی این قایق سرگردان را

تو
که هربار می‌گویی: «نگران نباش»،
آسمان اتاقم صاف می‌شود
و دنیا در ادامۀ راهِ غم‌انگیزتر شدن
ناگهان
تغییر مسیر می‌دهد.


#لیلا_کردبچه
#بن‌بست_لادن (به‌زودی)
.
دیدگاه ها (۳)

با تاخیر 1 روزه تولدت را تبریک می گوییم و نامه ای برایت🎂سلا...

لیلیوم؛ گلی شبیه دلتنگی‌های من… 🥀🤍لیلیوم همیشه برایم شبیه آد...

داستان کودکانه «جادوی لبخند در قصر سایه‌های خاکستری» به نویس...

خدایا سینه ها را بشکاف بگذار باران قلب ها را بشوید

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت پانزدهم(از زبان راوی)این سه ماه...

**قسمت ۱۸: بذرِ تردید در دلِ خاکِ تازه**زمینِ تازه متولد شده...

پارت آخر — «میراثِ عشق» 🖤سال‌ها گذشت.خانه‌ای که روزی پر از ص...

پارت ۴: تقابلِ دو دنیا(پارت اخر)روزهای بعد، مثل یک ریتم تکرا...

دختری که نباید وجود می‌داشتقسمت اولآلیس دختری هفده‌ساله بود ...

جونگکوک که با حرکت تو کمی غافلگیر شده بود، مکث کوتاهی کرد. ف...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط