چه کسی....

به نبودنِ تو فکر کردم
و فریاد کشیدم: «دنیا!
واقعاً می‌توانی از این هم غم‌انگیزتر بشوی؟
واقعاً
می‌توانی؟»


چه‌کسی می‌داند؟
شب‌های بی‎خوابی، سقفِ کدام خاطره‌ام چکه می‌کند

چه‌کسی می‌داند؟
چرا همیشه تصویرِ آن تکۀ آسمان در چشم‌هایم می‌افتد
که از آن،
پرنده‌ای به‎سمت شرق می‌پرد

چه‌کسی می‌داند؟
پاییزها
دقیقاً به کدام خاطره‌ات تکیه می‌دهم
که باد حریفم نمی‌شود،

تو ولی می‌دانی
تو سکوت مرا می‌فهمی
و همیشه پیش از آنکه فرصت کنم چیزی بگویم،
به آرامشِ بعدِ طوفان می‌رسانی این قایق سرگردان را

تو
که هربار می‌گویی: «نگران نباش»،
آسمان اتاقم صاف می‌شود
و دنیا در ادامۀ راهِ غم‌انگیزتر شدن
ناگهان
تغییر مسیر می‌دهد.


#لیلا_کردبچه
#بن‌بست_لادن (به‌زودی)
.
دیدگاه ها (۳)

با تاخیر 1 روزه تولدت را تبریک می گوییم و نامه ای برایت🎂سلا...

لیلیوم؛ گلی شبیه دلتنگی‌های من… 🥀🤍لیلیوم همیشه برایم شبیه آد...

داستان کودکانه «جادوی لبخند در قصر سایه‌های خاکستری» به نویس...

### 🖤 **Part 7: طوفانِ کلمات، فروپاشیِ غرور**صدایِ برخوردِ د...

خدایا سینه ها را بشکاف بگذار باران قلب ها را بشوید

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت پانزدهم(از زبان راوی)این سه ماه...

**قسمت ۱۸: بذرِ تردید در دلِ خاکِ تازه**زمینِ تازه متولد شده...

پارت آخر — «میراثِ عشق» 🖤سال‌ها گذشت.خانه‌ای که روزی پر از ص...

پارت ۴: تقابلِ دو دنیا(پارت اخر)روزهای بعد، مثل یک ریتم تکرا...

دختری که نباید وجود می‌داشتقسمت اولآلیس دختری هفده‌ساله بود ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط