فیک : بین راندها
پارت ۱۶۸
جونگکوک از پله‌های رینگ بالا رفت.
حالا سه نفر از چهار نماینده‌ی باشگاه استاد کانگ، فینالیست شده بودند.
فقط یک نفر مانده بود.
و آن یک نفر...
جونگکوک بود.
آنا کنار رینگ ایستاده بود و نگاهش را از او نمی‌گرفت.
تهیونگ با لبخند گفت:
ـ «داداش، فشار رومونه‌ها!»
جونگکوک خندید.
ـ «فشار خودتونه.»
جیمین گفت:
ـ «نه...»
ـ «فقط می‌خوایم جمعمون کامل بشه.»
جونگکوک سر تکان داد.
ـ «پس کاملش می‌کنم.»
---
حریفش وارد رینگ شد.
مبارزی باتجربه و قدرتمند که تا اینجا عملکرد خیلی خوبی داشت.
هر دو مقابل هم ایستادند.
داور قوانین را یادآوری کرد.
بعد...
سوت آغاز.
---
راند اول آرام شروع شد.
حریف بیشتر روی دفاع تمرکز کرده بود.
جونگکوک هم عجله نمی‌کرد.
چند بار فاصله را امتحان کرد و واکنش حریف را سنجید.
استاد کانگ از کنار رینگ گفت:
ـ «خوبه... عجله نکن.»
آنا آرام لبخند زد.
او می‌دانست این همان سبک جونگکوک است؛ اول حریفش را می‌خواند، بعد ریتم مسابقه را در دست می‌گیرد.
---
راند اول با اختلاف کمی تمام شد.
جونگکوک به گوشه‌ی رینگ برگشت.
آنا بطری آب را به دستش داد.
ـ «خوبی؟»
ـ «آره.»
آنا لبخند زد.
ـ «پس ادامه بده.»
تهیونگ از آن طرف گفت:
ـ «فقط یه خواهش...»
جونگکوک نگاهش کرد.
ـ «چی؟»
ـ «کاری کن امشب چهار نفری بریم شام.»
جیمین خندید.
ـ «تهیونگ حتی وسط مسابقه هم به غذا فکر می‌کنه.»
تهیونگ با افتخار گفت:
ـ «هدف دارم.»
جونگکوک خندید.
ـ «باشه. سعی می‌کنم.»
---
راند دوم.
این بار حریف حمله را شروع کرد.
جونگکوک چند ضربه را جاخالی داد و با ضدحمله جواب داد.
سرعت مبارزه بیشتر شد.
تماشاگرها با هر حرکت تشویق می‌کردند.
حریف یک امتیاز گرفت.
جونگکوک بلافاصله اختلاف را جبران کرد.
---
جیمین با دقت گفت:
ـ «ریتمش رو پیدا کرده.»
تهیونگ سر تکان داد.
ـ «آره.»
آنا آرام گفت:
ـ «فقط راند آخر مونده.»
---
سوت پایان راند دوم.
هر دو مبارز خسته‌تر از قبل به گوشه‌ی خودشان برگشتند.
استاد کانگ کنار جونگکوک گفت:
ـ «الان فقط تمرکز.»
ـ «مسابقه نزدیکه.»
جونگکوک سر تکان داد.
ـ «می‌دونم.»
---
راند سوم.
سالن کاملاً ساکت شده بود.
هیچ‌کس نمی‌خواست حتی یک لحظه از مسابقه را از دست بدهد.
حریف ناگهان سرعتش را بالا برد.
جونگکوک چند قدم عقب رفت.
یک ضربه...
دو ضربه...
جاخالی.
اما حریف همچنان فشار می‌آورد.
---
تهیونگ مشت‌هایش را گره کرد.
ـ «بیا داداش...»
جیمین آرام گفت:
ـ «آروم.»
آنا چیزی نگفت.
فقط با تمام وجود به رینگ نگاه می‌کرد.
---
یک دقیقه مانده به پایان...
جونگکوک ناگهان ریتمش را تغییر داد.
با یک حرکت سریع از فشار حریف خارج شد.
بعد چند ضدحمله‌ی دقیق انجام داد.
امتیازها تغییر کرد.
تماشاگرها از جا بلند شدند.
---
ده ثانیه‌ی آخر...
حریف آخرین تلاشش را کرد.
جونگکوک ضربه را جاخالی داد.
یک حرکت سریع...
و آخرین امتیاز.
سوت پایان.
---
هر دو وسط رینگ ایستادند.
جونگکوک نفس عمیقی کشید.
داور برگه‌های امتیاز را گرفت.
چند ثانیه گذشت.
آنا زیر لب گفت:
ـ «فقط اعلام کن...»
---
داور دست هر دو مبارز را گرفت.
بعد دست جونگکوک را بالا برد.
«برنده و راه‌یافته به فینال... جونگکوک از باشگاه استاد کانگ!»
---
صدای تشویق سالن بلند شد.
تهیونگ از خوشحالی فریاد زد:
ـ «چهار تاااا!»
جیمین خندید.
ـ «بالاخره کامل شدیم.»
آنا هم با افتخار دست زد.
---
جونگکوک از رینگ پایین آمد.
سه نفر دیگر دورش جمع شدند.
تهیونگ گفت:
ـ «خب...»
ـ «حالا دیگه هیچ بهونه‌ای برای شام نداشتن نداریم.»
جیمین زد روی شانه‌اش.
ـ «اول بذار فردا رو ببریم.»
تهیونگ با خنده گفت:
ـ «من از همین الان به شام بعد از قهرمانی فکر می‌کنم.»
آنا خندید.
جونگکوک به هر سه نفر نگاه کرد.
ـ «فردا...»
ـ «چهار نفرمون می‌ریم فینال.»
جیمین دستش را جلو آورد.
تهیونگ دستش را روی دست جیمین گذاشت.
آنا هم دستش را روی دست آن‌ها گذاشت.
آخر از همه جونگکوک دستش را روی دست بقیه گذاشت.
چهار نفر...
چهار مبارز...
و یک هدف.
قهرمانی.
اما قبل از آن...
یک شب دیگر مانده بود.
شبی که قرار بود آخرین شب آرامشان قبل از مهم‌ترین روز مسابقات باشد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
جونگکوک از پله‌های رینگ بالا رفت.
حالا سه نفر از چهار نماینده‌ی باشگاه استاد کانگ، فینالیست شده بودند.
فقط یک نفر مانده بود.
و آن یک نفر...
جونگکوک بود.
آنا کنار رینگ ایستاده بود و نگاهش را از او نمی‌گرفت.
تهیونگ با لبخند گفت:
ـ «داداش، فشار رومونه‌ها!»
جونگکوک خندید.
ـ «فشار خودتونه.»
جیمین گفت:
ـ «نه...»
ـ «فقط می‌خوایم جمعمون کامل بشه.»
جونگکوک سر تکان داد.
ـ «پس کاملش می‌کنم.»
---
حریفش وارد رینگ شد.
مبارزی باتجربه و قدرتمند که تا اینجا عملکرد خیلی خوبی داشت.
هر دو مقابل هم ایستادند.
داور قوانین را یادآوری کرد.
بعد...
سوت آغاز.
---
راند اول آرام شروع شد.
حریف بیشتر روی دفاع تمرکز کرده بود.
جونگکوک هم عجله نمی‌کرد.
چند بار فاصله را امتحان کرد و واکنش حریف را سنجید.
استاد کانگ از کنار رینگ گفت:
ـ «خوبه... عجله نکن.»
آنا آرام لبخند زد.
او می‌دانست این همان سبک جونگکوک است؛ اول حریفش را می‌خواند، بعد ریتم مسابقه را در دست می‌گیرد.
---
راند اول با اختلاف کمی تمام شد.
جونگکوک به گوشه‌ی رینگ برگشت.
آنا بطری آب را به دستش داد.
ـ «خوبی؟»
ـ «آره.»
آنا لبخند زد.
ـ «پس ادامه بده.»
تهیونگ از آن طرف گفت:
ـ «فقط یه خواهش...»
جونگکوک نگاهش کرد.
ـ «چی؟»
ـ «کاری کن امشب چهار نفری بریم شام.»
جیمین خندید.
ـ «تهیونگ حتی وسط مسابقه هم به غذا فکر می‌کنه.»
تهیونگ با افتخار گفت:
ـ «هدف دارم.»
جونگکوک خندید.
ـ «باشه. سعی می‌کنم.»
---
راند دوم.
این بار حریف حمله را شروع کرد.
جونگکوک چند ضربه را جاخالی داد و با ضدحمله جواب داد.
سرعت مبارزه بیشتر شد.
تماشاگرها با هر حرکت تشویق می‌کردند.
حریف یک امتیاز گرفت.
جونگکوک بلافاصله اختلاف را جبران کرد.
---
جیمین با دقت گفت:
ـ «ریتمش رو پیدا کرده.»
تهیونگ سر تکان داد.
ـ «آره.»
آنا آرام گفت:
ـ «فقط راند آخر مونده.»
---
سوت پایان راند دوم.
هر دو مبارز خسته‌تر از قبل به گوشه‌ی خودشان برگشتند.
استاد کانگ کنار جونگکوک گفت:
ـ «الان فقط تمرکز.»
ـ «مسابقه نزدیکه.»
جونگکوک سر تکان داد.
ـ «می‌دونم.»
---
راند سوم.
سالن کاملاً ساکت شده بود.
هیچ‌کس نمی‌خواست حتی یک لحظه از مسابقه را از دست بدهد.
حریف ناگهان سرعتش را بالا برد.
جونگکوک چند قدم عقب رفت.
یک ضربه...
دو ضربه...
جاخالی.
اما حریف همچنان فشار می‌آورد.
---
تهیونگ مشت‌هایش را گره کرد.
ـ «بیا داداش...»
جیمین آرام گفت:
ـ «آروم.»
آنا چیزی نگفت.
فقط با تمام وجود به رینگ نگاه می‌کرد.
---
یک دقیقه مانده به پایان...
جونگکوک ناگهان ریتمش را تغییر داد.
با یک حرکت سریع از فشار حریف خارج شد.
بعد چند ضدحمله‌ی دقیق انجام داد.
امتیازها تغییر کرد.
تماشاگرها از جا بلند شدند.
---
ده ثانیه‌ی آخر...
حریف آخرین تلاشش را کرد.
جونگکوک ضربه را جاخالی داد.
یک حرکت سریع...
و آخرین امتیاز.
سوت پایان.
---
هر دو وسط رینگ ایستادند.
جونگکوک نفس عمیقی کشید.
داور برگه‌های امتیاز را گرفت.
چند ثانیه گذشت.
آنا زیر لب گفت:
ـ «فقط اعلام کن...»
---
داور دست هر دو مبارز را گرفت.
بعد دست جونگکوک را بالا برد.
«برنده و راه‌یافته به فینال... جونگکوک از باشگاه استاد کانگ!»
---
صدای تشویق سالن بلند شد.
تهیونگ از خوشحالی فریاد زد:
ـ «چهار تاااا!»
جیمین خندید.
ـ «بالاخره کامل شدیم.»
آنا هم با افتخار دست زد.
---
جونگکوک از رینگ پایین آمد.
سه نفر دیگر دورش جمع شدند.
تهیونگ گفت:
ـ «خب...»
ـ «حالا دیگه هیچ بهونه‌ای برای شام نداشتن نداریم.»
جیمین زد روی شانه‌اش.
ـ «اول بذار فردا رو ببریم.»
تهیونگ با خنده گفت:
ـ «من از همین الان به شام بعد از قهرمانی فکر می‌کنم.»
آنا خندید.
جونگکوک به هر سه نفر نگاه کرد.
ـ «فردا...»
ـ «چهار نفرمون می‌ریم فینال.»
جیمین دستش را جلو آورد.
تهیونگ دستش را روی دست جیمین گذاشت.
آنا هم دستش را روی دست آن‌ها گذاشت.
آخر از همه جونگکوک دستش را روی دست بقیه گذاشت.
چهار نفر...
چهار مبارز...
و یک هدف.
قهرمانی.
اما قبل از آن...
یک شب دیگر مانده بود.
شبی که قرار بود آخرین شب آرامشان قبل از مهم‌ترین روز مسابقات باشد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۲۰.۲k
- ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
