قراره از این پارت اقای کیم تهیونگ وارد داستان بشه
تنها با دشمن برادرم < 6
از اتاق اومدم بیرون لامپ هارو روشن کردم بغز سنگینی گلوم فشار داد تمام شب رو کاناپه بیدار بودم نتونستم بخوابم فقط گریه میکردم الان چطور تو خونه تنها زندگی کنم ساعت نگاه کردم 10 صبح بود تلفن برداشتم به عمو زنگ بزنم بگم اتفاقات بعد چند بوق جواب داد
_علو ماری حالت چطوره خونوادت خوبه
_ممنون تهیونگ بابات نیست
_نه رفته شرکت پرسید چرا بابات نیومد دیروز
_بابام..ب..بابا دیروز به ق...ت..ل رسید تهیونگ
_حالت خوبه شوخی میکنی
_ن..نه کاش شوخی بود تهیونگ اما هم مامانم هم برادرم هم پدرم دیروز به قتل رسیدن
حرفم تموم نشد که تهیونگ بدون جواب گوشی قطع کرد دیگه نمیتونستم زنگ بزنم نشستم رو کاناپه گریه کردم صدای در شنیدم رفتم از داخل پشت در نگاه کردم دیدم تهیونگ در باز کردم منو دید
_ماری
__
بعد دیدن چهره خسته و چشمای قرمز ماری فهمیدم واقا شوخی نمیکنه بغلش کردم پشتشو نوازش کردم
_ماری تو باید قوی باشی نباید خودتو ببازی من برای فوت عمو متاسفم
_چطور قوی میتونم باشم بعد اینکه تنها شدم
<دو روز بعد>
روز خاکسپاری امروز خونمون پلیسی تحقیقا کرد اما سر نخ نبود خون هارو پاک کردن اون روز تهیونگ منو با خودش برد خونه خودش تا خون پدرم بیشتر از این جلو چشمم نباشه بعد تحقیقا بر گردم لباس مشکی پوشیدم رفتم پایین تهیونگ دیدم پایین تهیونگ مثل داداش بزرگم بود دقیقا مثل لادین از بچگی موقع هایی که لادین پیش دوستاش بود تنها بودم میومد خونمون برام شام درست میکرد تنها نباشم وقتی از خونه زدم بیرون تهیونگ دیدم اومده دنبالم بعد از ماشین پایین شد اومد سمتم کیف دستمو گرفت در ماشین باز کرد رفتم سوار شدم لبخند تلخی زدم یاد روز هایی افتادم که داداشم همیشه در ماشین برام باز میکرد یاد اخرین شبی افتادم که به داداشم گفتم همسرت خوشبخت میشه انقدر رمانتیک هستی ولی چه حیف که جوون مرد بدون ازدواج بدون عاشقی کردن رفت تو فکر مشغول بودم گونم خیس شدم اشکام بدون اراده میرختن پاک میکردم اما متوقف نمیشد رسیدیم از ماشین پایین شدم تهیونگ اومد بغلم دستمو گرفت تا از حال نرم تهیونگ میدونه این چند نتونستم بخوابم چیزی بخورم کنارم بود تا حالم بد نشه رفتم داخل همه اومدن بیشترشون رفیق های داداشم بودن شاید از خونوادم تقریبا 20 نفر اومده باشه اما رفیق های داداشم تا 50 تا رسیده یکی یکی اومدن تسلیت گفتن جونگکوک اون وسط دیدم اومد سمتم تسلیت گفت بعدش گفت
_لطفا کارت تموم شد بیا سر میز
بعد حرفش رفت تهیونگ گفت
_برو ببین چی میگه یه چی بخور وگرنه از هوش میری من بجات با همشون خدا حافظی میکنم تو برو استراحت کن
_اما
_اما نداریم برو
_چشم
رفتم سمت میز جونگکوک نشستم
_چیزی شده
_من نمیخوام خواهر رفیق صمیمی بمیره بخاطر حرف من که گفتم مراقبشم اما مراقبش نباشم
_جونگکوک ما قبلا صحبت کردیم
_اره صحبت کردیم اگه قراره اینجوری پیش بره من به افسر میگم نمیتونم مراقبت باشم خودشون افسر بزارن چون اگه اتفاقی برات بیافته منم مقصر میشم به منم شک میکنن
_باشه برو بگو هر کاری خواستی بکنی بکن
از سر میز پا شدم سرم درد گرفت از حرفاش که یکی اومد جلوم بعد سرم بالا اوردم جیمین بود
از اتاق اومدم بیرون لامپ هارو روشن کردم بغز سنگینی گلوم فشار داد تمام شب رو کاناپه بیدار بودم نتونستم بخوابم فقط گریه میکردم الان چطور تو خونه تنها زندگی کنم ساعت نگاه کردم 10 صبح بود تلفن برداشتم به عمو زنگ بزنم بگم اتفاقات بعد چند بوق جواب داد
_علو ماری حالت چطوره خونوادت خوبه
_ممنون تهیونگ بابات نیست
_نه رفته شرکت پرسید چرا بابات نیومد دیروز
_بابام..ب..بابا دیروز به ق...ت..ل رسید تهیونگ
_حالت خوبه شوخی میکنی
_ن..نه کاش شوخی بود تهیونگ اما هم مامانم هم برادرم هم پدرم دیروز به قتل رسیدن
حرفم تموم نشد که تهیونگ بدون جواب گوشی قطع کرد دیگه نمیتونستم زنگ بزنم نشستم رو کاناپه گریه کردم صدای در شنیدم رفتم از داخل پشت در نگاه کردم دیدم تهیونگ در باز کردم منو دید
_ماری
__
بعد دیدن چهره خسته و چشمای قرمز ماری فهمیدم واقا شوخی نمیکنه بغلش کردم پشتشو نوازش کردم
_ماری تو باید قوی باشی نباید خودتو ببازی من برای فوت عمو متاسفم
_چطور قوی میتونم باشم بعد اینکه تنها شدم
<دو روز بعد>
روز خاکسپاری امروز خونمون پلیسی تحقیقا کرد اما سر نخ نبود خون هارو پاک کردن اون روز تهیونگ منو با خودش برد خونه خودش تا خون پدرم بیشتر از این جلو چشمم نباشه بعد تحقیقا بر گردم لباس مشکی پوشیدم رفتم پایین تهیونگ دیدم پایین تهیونگ مثل داداش بزرگم بود دقیقا مثل لادین از بچگی موقع هایی که لادین پیش دوستاش بود تنها بودم میومد خونمون برام شام درست میکرد تنها نباشم وقتی از خونه زدم بیرون تهیونگ دیدم اومده دنبالم بعد از ماشین پایین شد اومد سمتم کیف دستمو گرفت در ماشین باز کرد رفتم سوار شدم لبخند تلخی زدم یاد روز هایی افتادم که داداشم همیشه در ماشین برام باز میکرد یاد اخرین شبی افتادم که به داداشم گفتم همسرت خوشبخت میشه انقدر رمانتیک هستی ولی چه حیف که جوون مرد بدون ازدواج بدون عاشقی کردن رفت تو فکر مشغول بودم گونم خیس شدم اشکام بدون اراده میرختن پاک میکردم اما متوقف نمیشد رسیدیم از ماشین پایین شدم تهیونگ اومد بغلم دستمو گرفت تا از حال نرم تهیونگ میدونه این چند نتونستم بخوابم چیزی بخورم کنارم بود تا حالم بد نشه رفتم داخل همه اومدن بیشترشون رفیق های داداشم بودن شاید از خونوادم تقریبا 20 نفر اومده باشه اما رفیق های داداشم تا 50 تا رسیده یکی یکی اومدن تسلیت گفتن جونگکوک اون وسط دیدم اومد سمتم تسلیت گفت بعدش گفت
_لطفا کارت تموم شد بیا سر میز
بعد حرفش رفت تهیونگ گفت
_برو ببین چی میگه یه چی بخور وگرنه از هوش میری من بجات با همشون خدا حافظی میکنم تو برو استراحت کن
_اما
_اما نداریم برو
_چشم
رفتم سمت میز جونگکوک نشستم
_چیزی شده
_من نمیخوام خواهر رفیق صمیمی بمیره بخاطر حرف من که گفتم مراقبشم اما مراقبش نباشم
_جونگکوک ما قبلا صحبت کردیم
_اره صحبت کردیم اگه قراره اینجوری پیش بره من به افسر میگم نمیتونم مراقبت باشم خودشون افسر بزارن چون اگه اتفاقی برات بیافته منم مقصر میشم به منم شک میکنن
_باشه برو بگو هر کاری خواستی بکنی بکن
از سر میز پا شدم سرم درد گرفت از حرفاش که یکی اومد جلوم بعد سرم بالا اوردم جیمین بود
- ۱۸.۰k
- ۰۱ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط