THE BLACK CONTRACT
THE BLACK CONTRACT
قرارداد سیاه
P.10 | نزدیک‌تر از یک دشمن
ساعت ۱۰ شب | عمارت بلک‌وود
سه روز از آخرین اتفاق گذشته بود.
تهیونگ وارد سالن شد و کت مشکی‌اش را روی صندلی انداخت. قرار بود تمام اطلاعات مربوط به پیام‌های ناشناس را بررسی کند، اما هنوز هیچ نتیجه‌ای نگرفته بود.
صدای آشنایی از پشت سرش بلند شد.
جونگ‌کوک: دیر کردی، کیم.
تهیونگ برگشت.
تهیونگ: نمی‌دونستم این‌قدر دلت برام تنگ شده.
جونگ‌کوک لبخند کوتاهی زد.
جونگ‌کوک: نگران نباش. هنوز اون‌قدرها هم مهم نیستی.
تهیونگ: پس چرا منتظرم بودی؟
جونگ‌کوک جوابی نداد.
هر دو روبه‌روی هم نشستند.
تهیونگ: درباره پرونده مرگت باید حرف بزنیم.
جونگ‌کوک: چه جالب. منم دقیقاً همین موضوع رو می‌خواستم مطرح کنم.
تهیونگ: تو به پرونده دسترسی داشتی؟
جونگ‌کوک: داشتم. ولی نه برای چیزی که تو فکر می‌کنی.
تهیونگ: پس توضیح بده.
جونگ‌کوک کمی به جلو خم شد.
جونگ‌کوک: اول تو بگو چرا سه روز پیش پرونده من با دسترسی تو باز شده؟
تهیونگ نگاهش رو ازش نگرفت.
تهیونگ: چون می‌خواستم بفهمم چرا یه مرده بعد از سه سال برگشته.
جونگ‌کوک: هنوزم فکر می‌کنی من باید بهت جواب پس بدم؟
تهیونگ: نه. فقط می‌خوام بدونم چقدر از چیزهایی که می‌دونم، دروغه.
چند لحظه سکوت بینشون افتاد.
جونگ‌کوک بلند شد و به سمت پنجره رفت.
جونگ‌کوک: یه چیز رو خوب گوش کن، کیم. من سه سال پیش به دلایلی ناپدید شدم که هنوز نمی‌تونم درباره‌شون حرف بزنم.
تهیونگ: و انتظار داری همین‌طوری بهت اعتماد کنم؟
جونگ‌کوک برگشت.
جونگ‌کوک: نه. چون خودمم به تو اعتماد ندارم.
نگاه‌شون برای چند ثانیه به هم گره خورد.
تهیونگ آروم از جاش بلند شد.
تهیونگ: پس حداقل توی یه چیز با هم تفاهم داریم.
جونگ‌کوک: چی؟
تهیونگ: اینکه هیچ‌کدوممون از اون یکی خوشش نمیاد.
جونگ‌کوک لبخند زد.
جونگ‌کوک: مطمئنی؟
تهیونگ بدون جواب از کنارش رد شد.
اما درست قبل از خروج، صدای جونگ‌کوک متوقفش کرد.
جونگ‌کوک: تهیونگ.
این اولین بار بود که اسم کوچکش رو صدا می‌زد.
تهیونگ برگشت.
جونگ‌کوک: دفعه بعد که خواستی درباره من تحقیق کنی، حداقل انقدر ناشیانه عمل نکن.
تهیونگ ابروش رو بالا برد.
تهیونگ: تو هم دفعه بعد دوربین‌های دفتر منو بررسی نکن.
هر دو چند لحظه به هم نگاه کردن.
بعد تهیونگ از سالن خارج شد.
جونگ‌کوک دوباره به پنجره برگشت؛ اما این بار لبخند محوی روی لبش بود.
شاید تهیونگ هنوز همون آدم مغرور سه سال پیش بود...
و شاید همین موضوع، بیشتر از چیزی که انتظار داشت براش جالب شده بود........
ادامه دارد..........
قرارداد سیاه
P.10 | نزدیک‌تر از یک دشمن
ساعت ۱۰ شب | عمارت بلک‌وود
سه روز از آخرین اتفاق گذشته بود.
تهیونگ وارد سالن شد و کت مشکی‌اش را روی صندلی انداخت. قرار بود تمام اطلاعات مربوط به پیام‌های ناشناس را بررسی کند، اما هنوز هیچ نتیجه‌ای نگرفته بود.
صدای آشنایی از پشت سرش بلند شد.
جونگ‌کوک: دیر کردی، کیم.
تهیونگ برگشت.
تهیونگ: نمی‌دونستم این‌قدر دلت برام تنگ شده.
جونگ‌کوک لبخند کوتاهی زد.
جونگ‌کوک: نگران نباش. هنوز اون‌قدرها هم مهم نیستی.
تهیونگ: پس چرا منتظرم بودی؟
جونگ‌کوک جوابی نداد.
هر دو روبه‌روی هم نشستند.
تهیونگ: درباره پرونده مرگت باید حرف بزنیم.
جونگ‌کوک: چه جالب. منم دقیقاً همین موضوع رو می‌خواستم مطرح کنم.
تهیونگ: تو به پرونده دسترسی داشتی؟
جونگ‌کوک: داشتم. ولی نه برای چیزی که تو فکر می‌کنی.
تهیونگ: پس توضیح بده.
جونگ‌کوک کمی به جلو خم شد.
جونگ‌کوک: اول تو بگو چرا سه روز پیش پرونده من با دسترسی تو باز شده؟
تهیونگ نگاهش رو ازش نگرفت.
تهیونگ: چون می‌خواستم بفهمم چرا یه مرده بعد از سه سال برگشته.
جونگ‌کوک: هنوزم فکر می‌کنی من باید بهت جواب پس بدم؟
تهیونگ: نه. فقط می‌خوام بدونم چقدر از چیزهایی که می‌دونم، دروغه.
چند لحظه سکوت بینشون افتاد.
جونگ‌کوک بلند شد و به سمت پنجره رفت.
جونگ‌کوک: یه چیز رو خوب گوش کن، کیم. من سه سال پیش به دلایلی ناپدید شدم که هنوز نمی‌تونم درباره‌شون حرف بزنم.
تهیونگ: و انتظار داری همین‌طوری بهت اعتماد کنم؟
جونگ‌کوک برگشت.
جونگ‌کوک: نه. چون خودمم به تو اعتماد ندارم.
نگاه‌شون برای چند ثانیه به هم گره خورد.
تهیونگ آروم از جاش بلند شد.
تهیونگ: پس حداقل توی یه چیز با هم تفاهم داریم.
جونگ‌کوک: چی؟
تهیونگ: اینکه هیچ‌کدوممون از اون یکی خوشش نمیاد.
جونگ‌کوک لبخند زد.
جونگ‌کوک: مطمئنی؟
تهیونگ بدون جواب از کنارش رد شد.
اما درست قبل از خروج، صدای جونگ‌کوک متوقفش کرد.
جونگ‌کوک: تهیونگ.
این اولین بار بود که اسم کوچکش رو صدا می‌زد.
تهیونگ برگشت.
جونگ‌کوک: دفعه بعد که خواستی درباره من تحقیق کنی، حداقل انقدر ناشیانه عمل نکن.
تهیونگ ابروش رو بالا برد.
تهیونگ: تو هم دفعه بعد دوربین‌های دفتر منو بررسی نکن.
هر دو چند لحظه به هم نگاه کردن.
بعد تهیونگ از سالن خارج شد.
جونگ‌کوک دوباره به پنجره برگشت؛ اما این بار لبخند محوی روی لبش بود.
شاید تهیونگ هنوز همون آدم مغرور سه سال پیش بود...
و شاید همین موضوع، بیشتر از چیزی که انتظار داشت براش جالب شده بود........
ادامه دارد..........
- ۸۰۷
- ۲۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
