آن زمان که قطراتی سرد و روشن با تلفیقی از باران و خورشیدی

آن زمان که قطراتی سرد و روشن با تلفیقی از باران و خورشیدی کمرنگ و با عطر برگ های له شدهٔ بهار در زیر انبوه توفان بارندگی و خاک تیکه تیکه شده زیر رگبار های تند و سهمگین ، روی پنجرهٔ اتاق نشست و پیر مرد مدت زیادی به آن خیره شد و بعد ناخواسته آهی کشید ، دکتر گفت : امروز رفتی پارک ؟
پیر مرد به او نگاه کرد و آرام و بی رمق گفت : نه
- : برای چی ؟
- : نمیتونستم برم .
دکتر لحظه ای ساکت ماند ، بعد گفت  : خب برای چی؟
- : آه ... واقعاً نمیشود .
دکتر عینکش را روی صورتِ پر از زخم اش صاف کرد ، زخم هایی که از گونه شروع می‌شد و از دوطرف چشم ها می‌گذشتند و کوچک و بزرگ ، خود را به پیشانی او می‌رساندند.  آنجا مقداری متورم می‌شدند .
پوستشان به طرز قابل توجهی باد میکرد و با نفس کشیدن دکتر ، مدام سرخ تر می شدند .
گفت  : پدر جان ، بهتون گفتم که باید هر روز برید پارک و تمرین کنید .
دکتر نیز با قدرتی زیاد ، و از طرفی بی هیچ تلاشی  با فصاحت و بلاغت کامل صحبت می‌کرد .
سپس به او خیره شد .
پیرمرد نیز امروز موهایش را به یکطرف شانه کرده و بهترین ادکلن اش را زده بود ، و لباسش تمیز تر از همیشه بود و در جیب پیراهنش سرِ دو اسکناس پانصد هزار تومنی چشم نواز بیرون زده بود .
دکتر گفت : امروز خیلی زیبا شدی .
سپس نفسش را بیرون داد و  کیف چرمی اش را روی تخت ، کنار پیرمرد گذاشت ، چفت های آن را باز کرد و درب اش را برداشت .
از درون غلافِ دیواره داخلی کیف یک روان نویس را نوازش کرد و سپس آرام بیرون کشید .
و از درون پوشه چرمی نصب شده در وسط کیف که پر از برگه های سفید ضخیم بود ، برگه ای برداشت و درب کیف را بست و چفت هایش را به آرامی جا انداخت .
بعد برگه را روی سطح صاف و محکم کیف گذاشت و دستش را مسلط قرار داد .
نگاهی به پیر مرد انداخت و دوباره به برگه خیره شد و شروع کرد به نوشتن ...
پیر مرد گفت : چی می‌نویسید ؟
دکتر سرش را تکان داد و گفت «هیچ» و سپس مشغول نوشتن شد .
دکتر بدون آنکه سرش را از روی برگه بلند کند پرسید  : دقیقاً بگو چرا امروز نرفتی پارک ... ؟
پیرمرد با تعجب به او نگریست ، اما چیزی نگفت !
دکتر سرش را بالا آورد و مستقیم به او نگاه کرد ، بعد گفت : چرا ؟
چرا نرفتی پارک ؟
پیر مرد در رودربایستی دستانش را به یکدیگر می‌مالند ، در نهایت گفت : نمیدانم .
و دکتر گفت : خوبه
و تند تر از قبل شروع کرد به نوشتن ...
تقریبا یک برگه پُر از نوشته با دست خط بزرگ و زبان انگلیسی نامرتب ، و برگه را به سمت پیرمرد گرفت .
- : این رو قردا به بیمارستان المثنیٰ میبری ، اونجا من دکتر داخلی هستم .
وحشت در چشمان پیر مرد حلقه زد و در سکوت به دکتر خیره شد .
دکتر گفت : بهت که گفتم اگر پیگیری نکنی به این روز میوفتی .
- : الان باید چیکار کنم ؟
- : نترس ، زیاد جدی نیست ، فقط یک معاینه .
فکر کنم کلیه و مثانه ات را از کار انداخته ، حالا امروز بیا معاینه ، چون ظاهراً داره به قلبت هم حمله می‌کنه
- : برای چی اینطوری شد ؟
دکتر سرش را بالا آورد و به او خیره شد .
- : بهت گفتم نباید زیاد خونه بمونی ، باید بری بیرون یک بادی به سر و کله ات بخوره
- : خب بگو این چه مرضیه
دکتر روان نویس را در جیبش گذاشت ، کیفش را برداشت و از روی تخت بلند شد .
یخه هایش را صاف کرد و وقتی از اتاق بیرون می‌رفت به پیر مرد نگاه کرد که روی تخت نشسته بود .
حقیقتاً دلش برای او سوخت ، آنقدر لاغر بود که باور نمی‌رفت زنده باشد یا بتواند حرکت کند .
خطاب به او گفت :  اگر کسی اسم بیماریت رو ازت پرسید ، بگو اسمش غم و تنهاییه ...
و سپس از اتاق بیرون رفت و درب را بست .

2
آن روز باران عجیبی می‌بارید .
بارانی که اصلا به بهار نمی‌خورد ، زیرا در پس هر قطره ای باد وحشی ای ، و باد شدیداً وحشی ای بر زمین کوبیده میشد .
پیرمرد که به بیمارستان رسید با سختی نفس می‌کشید. بیشتر بوی خاک و برگ خیس خورده در ریه هایش می‌پیچید .
دیدگاه ها (۰)

𝖕𝖆𝖗𝖙15شب موعود، باران گرفت. مارال شنل تیره‌اش را روی سرش کشی...

برده عمارت جئون

غیرت این پیر مرد آلمانی که در پشت تی‌شرت او پرچم مقدس ایران ...

دیو و دلبر پارت ۷ ***چشمهایش را به آرامی باز کرد اما با دیدن...

قسمت هفده

......پارت بیست و دوم.......

پارت ۱۶

𝑴𝒂𝒇𝒊𝒂 𝑴𝒊𝒏𝒆Part 1صدای ترمز ماشین توی خیابون پیچید و چند ثانیه...

Forbidden love①⑤چشم‌هام رو باز کردم توی بیمارستان روی تخت در...

دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط