بال های امیدم.
درحالی که بال هایم را با تبر قطع کردند
با خود میگفتم:اشکالی ندارد
و با یک لبخند گذر کردم درحالی که ،
تبر به وجود ریشه های امیدم خورد و تمام ریشه های امیدم بریده شدند باز با خود گفتم:
اشکالی ندارد
و دوباره با یک لبخند گذراندم ولی لبخندم معمولی نبودش؛لبخندی که از نفرت خشم ساخته شد از عشق تنفر و نفرت برای همه آدمیان دور برم.
با خود میگفتم:اشکالی ندارد
و با یک لبخند گذر کردم درحالی که ،
تبر به وجود ریشه های امیدم خورد و تمام ریشه های امیدم بریده شدند باز با خود گفتم:
اشکالی ندارد
و دوباره با یک لبخند گذراندم ولی لبخندم معمولی نبودش؛لبخندی که از نفرت خشم ساخته شد از عشق تنفر و نفرت برای همه آدمیان دور برم.
- ۲.۵k
- ۳۰ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط