Enemys Embrsce [ part ۸ ]
مجری با لبخند پشت تریبون ایستاد و گفت:
«و حالا از مدیرعامل شرکت "هلدینگ الماس" آقای لیام جانسون، و مدیرعامل شرکت "کشتیرانی بندر سیاه" آقای دومنیک فرناندو، رو دعوت میکنیم برای سخنرانی روی صحنه تشریف بیارن.»
با شنیدن اسمها، سالن از صدای تشویق مهمانها پر شد.
نورافکنها روی ورودی سالن افتاد.
اول فرناندو وارد شد. (اسلاید۲)
لبخندی مطمئن روی لب داشت و با آرامش برای مهمونها دست تکون میداد؛ درست مثل یک مدیرعامل محترم و خوشنام.
چند قدم پشت سر اون ، لیام جانسون وارد شد.(اسلاید۳)
نگاه سردش باعث شده بود بدون اینکه حتی لبخند بزنِ ، توجه همه رو به خودش جلب کنه.
صدای شاتر دوربینها یکی بعد از دیگری بلند شد.
عکاسها و فیلبردار ها بیمعطلی از اون دونفر عکس و فیلم میگرفتند.
اما من...
فقط خشکم زده بود.
دوربین هنوز داخل دستم بود، اما انگشتم روی دکمهی شاتر نمیرفت.
همه با احترام براشون دست میزدن.
همه فکر میکردند دو مدیرعامل موفق و تأثیرگذار وارد سالن شدن.
فقط من میدونستم زیر اون کت و شلوار های اتو خورده ؛ چه آدم های خطرناک و بی رحمی میتونن باشن.
همون لحظه، لیام سرش را کمی چرخوند.
نگاهش روی جمعیت چرخید...
و برای چند ثانیه روی من ثابت موند.
چون تنها عکاسی بودم که عکس نمیگرفت.
احساس کردم کسی داره از پشت اون نگاه سرد، ذهنم رو میخونه. انگار نفرت و خشم منو نسبت به فرناندو دیده.
سریع دوربین رو بالا آوردم و وانمود کردم دارم عکس میگیرم.
دست زدن حضار تموم شد ؛ اول فرناندو شروع کرد به حرف زدن درباره ی شرکتش .
بعدِ فرناندو ؛ جانسون روی استیج اومد و شروع کرد به سخنرانی .
دائم نگاهم روی فرناندو بود .
وقتی به فرناندو نگاه میکردم ، حواسم بود که چهرم اون تنفر رو نشون نده ؛ اما چشمام زیرنویس داشت.
صحبت های جانسون هم تموم شد .
داشت به سمت جایگاه VIP می رفت. همینطور که از کنارم رد میشد، بدون اینکه وایسه، آروم ، جوری که فقط من بشنوم گفت:
- دوربینت خاموشه.
______________________________________
سلام دوستان
ممنون که تا اینجا همراه من بودین❤️✨️
چند پارت آینده قراره خیلی هیجان انگیز باشه 😶🌫️
خیلی براشون وقت گذاشتم . امیدوارم خوشتون بیاد🫶🏻💗
لطفا حمایت یادتون نره😚
«و حالا از مدیرعامل شرکت "هلدینگ الماس" آقای لیام جانسون، و مدیرعامل شرکت "کشتیرانی بندر سیاه" آقای دومنیک فرناندو، رو دعوت میکنیم برای سخنرانی روی صحنه تشریف بیارن.»
با شنیدن اسمها، سالن از صدای تشویق مهمانها پر شد.
نورافکنها روی ورودی سالن افتاد.
اول فرناندو وارد شد. (اسلاید۲)
لبخندی مطمئن روی لب داشت و با آرامش برای مهمونها دست تکون میداد؛ درست مثل یک مدیرعامل محترم و خوشنام.
چند قدم پشت سر اون ، لیام جانسون وارد شد.(اسلاید۳)
نگاه سردش باعث شده بود بدون اینکه حتی لبخند بزنِ ، توجه همه رو به خودش جلب کنه.
صدای شاتر دوربینها یکی بعد از دیگری بلند شد.
عکاسها و فیلبردار ها بیمعطلی از اون دونفر عکس و فیلم میگرفتند.
اما من...
فقط خشکم زده بود.
دوربین هنوز داخل دستم بود، اما انگشتم روی دکمهی شاتر نمیرفت.
همه با احترام براشون دست میزدن.
همه فکر میکردند دو مدیرعامل موفق و تأثیرگذار وارد سالن شدن.
فقط من میدونستم زیر اون کت و شلوار های اتو خورده ؛ چه آدم های خطرناک و بی رحمی میتونن باشن.
همون لحظه، لیام سرش را کمی چرخوند.
نگاهش روی جمعیت چرخید...
و برای چند ثانیه روی من ثابت موند.
چون تنها عکاسی بودم که عکس نمیگرفت.
احساس کردم کسی داره از پشت اون نگاه سرد، ذهنم رو میخونه. انگار نفرت و خشم منو نسبت به فرناندو دیده.
سریع دوربین رو بالا آوردم و وانمود کردم دارم عکس میگیرم.
دست زدن حضار تموم شد ؛ اول فرناندو شروع کرد به حرف زدن درباره ی شرکتش .
بعدِ فرناندو ؛ جانسون روی استیج اومد و شروع کرد به سخنرانی .
دائم نگاهم روی فرناندو بود .
وقتی به فرناندو نگاه میکردم ، حواسم بود که چهرم اون تنفر رو نشون نده ؛ اما چشمام زیرنویس داشت.
صحبت های جانسون هم تموم شد .
داشت به سمت جایگاه VIP می رفت. همینطور که از کنارم رد میشد، بدون اینکه وایسه، آروم ، جوری که فقط من بشنوم گفت:
- دوربینت خاموشه.
______________________________________
سلام دوستان
ممنون که تا اینجا همراه من بودین❤️✨️
چند پارت آینده قراره خیلی هیجان انگیز باشه 😶🌫️
خیلی براشون وقت گذاشتم . امیدوارم خوشتون بیاد🫶🏻💗
لطفا حمایت یادتون نره😚
- ۷.۷k
- ۰۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط