king of my dreams
پارت 1
ویوی یونجون:
با صدای تق تق در، سرش را از کاغذ های مقابلش بالا اورد: کیه؟ تهیون: منم یونجون... یونجون: بیا داخل!... در باز شد و تهیون وارد شد... تعظیم کوتاهی کرد. یونجون ایستاد و با لبخندی کوچک به طرف تهیون رفت و دستی بر شانه اش زد:به به، رفیق قدیمی! کم پیدایی، خیلی وقته سری به ما نزدی! تهیون: ببخشید هیونگ، درگیر بودم... چه خبرا؟ یونجون: اشکالی نداره... هیچی... بشین... هردو مقابل هم نشستند: چیشده؟ یادی از ما کردی؟ تهیون کمی دست دست کرد و گفت: اممم... خب... امشب یه مهمونیه... یونجون: مهمونی؟ کجا؟ تهیون: قصر کای... یونجون لبخندی زد: عه.. خب.. اومدی اینو بگی؟ تهیون: نه... در اصل اومدم اینو بگم که همه ی پادشاه ها دعوتن... همشون! یونجون: یعنی... پادشاه سرزمین های جنوبی و غربی هم؟ تهیون سری تکان داد...
ویوی سوبین:
به محل قرارش با بومگیو رسید... : بومگیو! بومگیو برگشت و لبخندی بزرگ تحویلش داد: چه عجب... اومدی! سوبین: من از حضرت عالی معذرت میخوام که دیر بهم گفتن پادشاه سرزمین جنوبی اینجا منتظرمه... چه خبر؟ چیشده؟ بومگیو: وقت نداریم... زود میگم چیشده و میرم... کای، یه مهمونی گرفته و تمام پادشاه ها دعوتن... سوبین: یونجون و تهیون؟ بومگیو به سنگ جلوی پایش ضربه ای زد: از جمله یونجون و تهیون... چیکار کنیم؟ سوبین: میریم... بومگیو چشمان پر تردیدش را به سوبین دوخت: مطمعنی؟ سوبین: دو ساعته دیگه اینجا میبینمت!
مهمانی، مقابل در:
با اقتدار در کنار تهیون قدم به قدم راه میرفتند... به مقابل در رسیدند و چشمش گره خورد به چشمان دشمن دیرینه اش... و این آغاز جنگی خاموش بود،که شعله ور شدنش، فقط به یک جرقه ی کوچک از طرف هر چهار فرد نیاز داشت... تهیون، برای بدتر نشدن اوضاع، دست یونجون را گرفت و به طرف کای برد: به به، کمال خان، بالاخره شمارو دیدیم... چه خبرا؟ کای لبخندی زد و دست تهیون را فشرد: خوش اومدین... بفرمایین... از این طرف... و سریع انها را به جایی دورتر از سوبین و بومگیو هدایت کرد...سوبین و بومگیو را نیز به گوشه ای ترین و دورترین میز از ان دو هدایت کرد... :گیرم بیوفته! سوبین با صدایی پر اقتدار و سرد لب به سخن باز کرد: اروم باش! این صدا، انقدر دستوری بود که بومگیو کاری جز اطاعت نداشت... : خیلی خوش اومدین... هردو سرشان را به طرف کای چرخاندند و لبخندی زدند...
بومگیو: کاش نمیومدیم! سوبین که لیوان را در دستانش بازی میداد، نگاه تیزی به میز انها انداخت.. : اروم باش... تازه این شروعشه...! و لیوان را بر روی میز گذاشت و لیوان پس از چند دور چرخیدن، ایستاد!...در اواسط مهمانی، کای شروع به سخنرانی کرد..کای:آم... خب سلامم... مرسی از همه تون که دعوتم رو قبول کردید... امیدوارم امشب شب خوب برای همه مون باشه و خوش بگذرونیم.. باز هم مرسی! همگی به جاهای خود برگشتند، اما اینبار، به دلیل تغییر میز ها، سوبین، بومگیو، یونجون، تهیون، در یک میز نشستند!
ویوی یونجون:
با صدای تق تق در، سرش را از کاغذ های مقابلش بالا اورد: کیه؟ تهیون: منم یونجون... یونجون: بیا داخل!... در باز شد و تهیون وارد شد... تعظیم کوتاهی کرد. یونجون ایستاد و با لبخندی کوچک به طرف تهیون رفت و دستی بر شانه اش زد:به به، رفیق قدیمی! کم پیدایی، خیلی وقته سری به ما نزدی! تهیون: ببخشید هیونگ، درگیر بودم... چه خبرا؟ یونجون: اشکالی نداره... هیچی... بشین... هردو مقابل هم نشستند: چیشده؟ یادی از ما کردی؟ تهیون کمی دست دست کرد و گفت: اممم... خب... امشب یه مهمونیه... یونجون: مهمونی؟ کجا؟ تهیون: قصر کای... یونجون لبخندی زد: عه.. خب.. اومدی اینو بگی؟ تهیون: نه... در اصل اومدم اینو بگم که همه ی پادشاه ها دعوتن... همشون! یونجون: یعنی... پادشاه سرزمین های جنوبی و غربی هم؟ تهیون سری تکان داد...
ویوی سوبین:
به محل قرارش با بومگیو رسید... : بومگیو! بومگیو برگشت و لبخندی بزرگ تحویلش داد: چه عجب... اومدی! سوبین: من از حضرت عالی معذرت میخوام که دیر بهم گفتن پادشاه سرزمین جنوبی اینجا منتظرمه... چه خبر؟ چیشده؟ بومگیو: وقت نداریم... زود میگم چیشده و میرم... کای، یه مهمونی گرفته و تمام پادشاه ها دعوتن... سوبین: یونجون و تهیون؟ بومگیو به سنگ جلوی پایش ضربه ای زد: از جمله یونجون و تهیون... چیکار کنیم؟ سوبین: میریم... بومگیو چشمان پر تردیدش را به سوبین دوخت: مطمعنی؟ سوبین: دو ساعته دیگه اینجا میبینمت!
مهمانی، مقابل در:
با اقتدار در کنار تهیون قدم به قدم راه میرفتند... به مقابل در رسیدند و چشمش گره خورد به چشمان دشمن دیرینه اش... و این آغاز جنگی خاموش بود،که شعله ور شدنش، فقط به یک جرقه ی کوچک از طرف هر چهار فرد نیاز داشت... تهیون، برای بدتر نشدن اوضاع، دست یونجون را گرفت و به طرف کای برد: به به، کمال خان، بالاخره شمارو دیدیم... چه خبرا؟ کای لبخندی زد و دست تهیون را فشرد: خوش اومدین... بفرمایین... از این طرف... و سریع انها را به جایی دورتر از سوبین و بومگیو هدایت کرد...سوبین و بومگیو را نیز به گوشه ای ترین و دورترین میز از ان دو هدایت کرد... :گیرم بیوفته! سوبین با صدایی پر اقتدار و سرد لب به سخن باز کرد: اروم باش! این صدا، انقدر دستوری بود که بومگیو کاری جز اطاعت نداشت... : خیلی خوش اومدین... هردو سرشان را به طرف کای چرخاندند و لبخندی زدند...
بومگیو: کاش نمیومدیم! سوبین که لیوان را در دستانش بازی میداد، نگاه تیزی به میز انها انداخت.. : اروم باش... تازه این شروعشه...! و لیوان را بر روی میز گذاشت و لیوان پس از چند دور چرخیدن، ایستاد!...در اواسط مهمانی، کای شروع به سخنرانی کرد..کای:آم... خب سلامم... مرسی از همه تون که دعوتم رو قبول کردید... امیدوارم امشب شب خوب برای همه مون باشه و خوش بگذرونیم.. باز هم مرسی! همگی به جاهای خود برگشتند، اما اینبار، به دلیل تغییر میز ها، سوبین، بومگیو، یونجون، تهیون، در یک میز نشستند!
- ۷.۸k
- ۰۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط