دام موزی
دام موزی
ژانر :مافیای،عاشقانه ،رازآلود
فلیکس:۱۷ ساله ترسو خجالتی کسی که ناخواسته وارد دنیای تاریک مافیا میشه
هیونجین:۲۵ ساله وارث خانواده ای سرد و مرموز و بی رحم...
### دام موزی
### پارت اول: معامله‌ای به قیمت یک زندگی
ساعت ۱۱:۴۰ شب ــ عمارت خانوادگی لی
باران بی‌وقفه به شیشه‌های بلند عمارت می‌کوبید.
فلیکس روی تخت اتاق کوچکش نشسته بود و دفتر مشقش را ورق می‌زد. صدای خنده‌های عمو و زن‌عمویش از طبقه‌ی پایین می‌آمد.
چند لحظه بعد، صدای عمو بلند شد:
«فلیکس! بیا پایین. مهمون داریم.»
فلیکس آهی کشید.
«الان میام.»
دفترش را بست، موهای طلایی‌اش را مرتب کرد و از پله‌ها پایین رفت.
اما به‌محض ورود به سالن، لبخندش محو شد.
سه مرد غریبه با کت‌وشلوارهای مشکی آنجا نشسته بودند. یکی از آن‌ها پوشه‌ای روی میز گذاشته بود.
فلیکس با تردید پرسید:
«عمو؟ اینا کی‌ان؟»
عمویش حتی به او نگاه نکرد.
«بشین.»
فلیکس سر جایش ایستاد.
«چرا؟ چی شده؟»
مرد میانسالی که روبه‌رویش نشسته بود، لبخند سردی زد.
«پس این پسر همون فلیکسه؟»
عمو جواب داد:
«بله. همون‌طور که گفتید، تمام شرایط رو قبول می‌کنیم.»
فلیکس اخم کرد.
«چه شرایطی؟»
هیچ‌کس جواب نداد.
چشم‌هایش به پوشه‌ی روی میز افتاد. نام خودش را روی آن دید.
با صدایی لرزان پرسید:
«عمو... این چیه؟»
عمویش بالاخره نگاهش کرد.
«تو از امشب دیگه اینجا زندگی نمی‌کنی.»
فلیکس چند قدم عقب رفت.
«یعنی چی؟»
«به یکی بدهکارت بودیم. حالا تو قراره این بدهی رو تسویه کنی.»
فلیکس رنگش پرید.
«منظورت اینه که... منو فروختی؟»
عمو سکوت کرد.
و همین سکوت کافی بود.
### ساعت ۱۲:۱۵ ــ عمارت خاندان هوانگ
در آن سوی شهر، مرد جوانی پشت میز بزرگی نشسته بود.
هیونجین هوانگ.
بیست‌وپنج ساله، وارث یکی از قدرتمندترین خاندان‌های مافیایی شهر.
مرد دست راستش، چانگبین، پوشه‌ای را روی میز گذاشت.
«رئیس، معامله انجام شده.»
هیونجین بدون اینکه سرش را بلند کند، پرسید:
«چه کسی رو آوردن؟»
«پسری به اسم فلیکس. هفده سالشه. ظاهراً عمویش برای پرداخت بدهی‌ها تحویلش داده.»
دست هیونجین روی کاغذ متوقف شد.
آرام سرش را بلند کرد.
«هفده سال؟»
«بله.»
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
هیونجین پوشه را بست.
«من قرار نبود آدم بخرم، چانگبین.»
چانگبین با تعجب نگاهش کرد.
«پس دستور می‌دید برگردونیمش؟»
هیونجین از جایش بلند شد و به طرف پنجره رفت.
«نه. اول می‌خوام بدونم چه کسی جرئت کرده یک بچه رو وارد این بازی کثیف کنه.»
### ساعت ۱۲:۴۵
درهای عمارت باز شدند.
فلیکس با چشمانی سرخ و دست‌هایی لرزان وارد سالن شد.
نگاهش به مردی افتاد که کنار پنجره ایستاده بود.
هیونجین برگشت.
چند لحظه نگاهشان به هم گره خورد.
فلیکس با صدایی که سعی می‌کرد نلرزد، گفت:
«شما همون کسی هستید که عمو منو بهش فروخته؟»
هیونجین چیزی نگفت.
فلیکس ادامه داد:
«من پول نیستم که کسی بتونه باهام معامله کنه.»
برای اولین‌بار، نگاه سرد هیونجین تغییر کوچکی کرد.
آرام گفت:
«اسم من هیونجینه.»
فلیکس با عصبانیت جواب داد:
«من نپرسیدم اسمتون چیه! پرسیدم چرا منو آوردن اینجا؟»
هیونجین چند لحظه به او خیره ماند.
بعد رو به چانگبین کرد:
«براش یه اتاق آماده کنید. فردا صبح می‌خوام بدونم عموی این پسر دقیقاً چه بدهی‌ای داشته.»
فلیکس با ناباوری گفت:
«من نمی‌خوام اینجا بمونم!»
هیونجین به سمتش برگشت.
«پس بهتره فعلاً از تصمیم‌های عجولانه خودداری کنی. این عمارت پر از آدم‌هاییه که از من هم خطرناک‌ترن.»
فلیکس زیر لب گفت:
«خودتون هم خیلی ترسناکین.»
هیونجین برای لحظه‌ای مکث کرد.
«شاید.»
و از سالن خارج شد.
اما هیچ‌کدام نمی‌دانستند که این معامله، رازی قدیمی را از زیر خاک بیرون خواهد کشید...
پایان پارت اول 🖤
امیدوارم دوست داشته باشید
ژانر :مافیای،عاشقانه ،رازآلود
فلیکس:۱۷ ساله ترسو خجالتی کسی که ناخواسته وارد دنیای تاریک مافیا میشه
هیونجین:۲۵ ساله وارث خانواده ای سرد و مرموز و بی رحم...
### دام موزی
### پارت اول: معامله‌ای به قیمت یک زندگی
ساعت ۱۱:۴۰ شب ــ عمارت خانوادگی لی
باران بی‌وقفه به شیشه‌های بلند عمارت می‌کوبید.
فلیکس روی تخت اتاق کوچکش نشسته بود و دفتر مشقش را ورق می‌زد. صدای خنده‌های عمو و زن‌عمویش از طبقه‌ی پایین می‌آمد.
چند لحظه بعد، صدای عمو بلند شد:
«فلیکس! بیا پایین. مهمون داریم.»
فلیکس آهی کشید.
«الان میام.»
دفترش را بست، موهای طلایی‌اش را مرتب کرد و از پله‌ها پایین رفت.
اما به‌محض ورود به سالن، لبخندش محو شد.
سه مرد غریبه با کت‌وشلوارهای مشکی آنجا نشسته بودند. یکی از آن‌ها پوشه‌ای روی میز گذاشته بود.
فلیکس با تردید پرسید:
«عمو؟ اینا کی‌ان؟»
عمویش حتی به او نگاه نکرد.
«بشین.»
فلیکس سر جایش ایستاد.
«چرا؟ چی شده؟»
مرد میانسالی که روبه‌رویش نشسته بود، لبخند سردی زد.
«پس این پسر همون فلیکسه؟»
عمو جواب داد:
«بله. همون‌طور که گفتید، تمام شرایط رو قبول می‌کنیم.»
فلیکس اخم کرد.
«چه شرایطی؟»
هیچ‌کس جواب نداد.
چشم‌هایش به پوشه‌ی روی میز افتاد. نام خودش را روی آن دید.
با صدایی لرزان پرسید:
«عمو... این چیه؟»
عمویش بالاخره نگاهش کرد.
«تو از امشب دیگه اینجا زندگی نمی‌کنی.»
فلیکس چند قدم عقب رفت.
«یعنی چی؟»
«به یکی بدهکارت بودیم. حالا تو قراره این بدهی رو تسویه کنی.»
فلیکس رنگش پرید.
«منظورت اینه که... منو فروختی؟»
عمو سکوت کرد.
و همین سکوت کافی بود.
### ساعت ۱۲:۱۵ ــ عمارت خاندان هوانگ
در آن سوی شهر، مرد جوانی پشت میز بزرگی نشسته بود.
هیونجین هوانگ.
بیست‌وپنج ساله، وارث یکی از قدرتمندترین خاندان‌های مافیایی شهر.
مرد دست راستش، چانگبین، پوشه‌ای را روی میز گذاشت.
«رئیس، معامله انجام شده.»
هیونجین بدون اینکه سرش را بلند کند، پرسید:
«چه کسی رو آوردن؟»
«پسری به اسم فلیکس. هفده سالشه. ظاهراً عمویش برای پرداخت بدهی‌ها تحویلش داده.»
دست هیونجین روی کاغذ متوقف شد.
آرام سرش را بلند کرد.
«هفده سال؟»
«بله.»
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
هیونجین پوشه را بست.
«من قرار نبود آدم بخرم، چانگبین.»
چانگبین با تعجب نگاهش کرد.
«پس دستور می‌دید برگردونیمش؟»
هیونجین از جایش بلند شد و به طرف پنجره رفت.
«نه. اول می‌خوام بدونم چه کسی جرئت کرده یک بچه رو وارد این بازی کثیف کنه.»
### ساعت ۱۲:۴۵
درهای عمارت باز شدند.
فلیکس با چشمانی سرخ و دست‌هایی لرزان وارد سالن شد.
نگاهش به مردی افتاد که کنار پنجره ایستاده بود.
هیونجین برگشت.
چند لحظه نگاهشان به هم گره خورد.
فلیکس با صدایی که سعی می‌کرد نلرزد، گفت:
«شما همون کسی هستید که عمو منو بهش فروخته؟»
هیونجین چیزی نگفت.
فلیکس ادامه داد:
«من پول نیستم که کسی بتونه باهام معامله کنه.»
برای اولین‌بار، نگاه سرد هیونجین تغییر کوچکی کرد.
آرام گفت:
«اسم من هیونجینه.»
فلیکس با عصبانیت جواب داد:
«من نپرسیدم اسمتون چیه! پرسیدم چرا منو آوردن اینجا؟»
هیونجین چند لحظه به او خیره ماند.
بعد رو به چانگبین کرد:
«براش یه اتاق آماده کنید. فردا صبح می‌خوام بدونم عموی این پسر دقیقاً چه بدهی‌ای داشته.»
فلیکس با ناباوری گفت:
«من نمی‌خوام اینجا بمونم!»
هیونجین به سمتش برگشت.
«پس بهتره فعلاً از تصمیم‌های عجولانه خودداری کنی. این عمارت پر از آدم‌هاییه که از من هم خطرناک‌ترن.»
فلیکس زیر لب گفت:
«خودتون هم خیلی ترسناکین.»
هیونجین برای لحظه‌ای مکث کرد.
«شاید.»
و از سالن خارج شد.
اما هیچ‌کدام نمی‌دانستند که این معامله، رازی قدیمی را از زیر خاک بیرون خواهد کشید...
پایان پارت اول 🖤
امیدوارم دوست داشته باشید
- ۸۳
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
