برده عمارت جئون
پارت ¹⁰⁵
شکسته بودم؟
اره،من اون روز زیر فشار نگاه ها و حرف های تحقیر آمیز دخترا و حمایت پسرا شکسته بودم.
خرد شده بودم.
رفیق قدیمیم باعثش بود.
رفیقی که حالا زن دوم شوهرم بود و شبا به جای من سرش رو روی بالش اون میذاشت.
زانوهام که خالی کرد یهو لنا گفت:
-واییی...بگیرش امیلی
هنوز متوجه حرف لنا نشده بودم که چشمام سیاهی رفت و تنم به آنی فرو ریخت.
اما قبل از اینکه نقش زمین شم امیلی بین زمین و هوا تنم رو توی بغلش گرفت.
صدای جیغ دخترا و قدمای استاد آخرین چیزایی بود که شنیدم و چشمام بسته شد.
نمیدونستم چقدر گذشته و کجام.
درد پایین تنه ام کشنده بود.
صدای استاد اولین چیزی بود که شنیدم:
-جک کیفم و از توی ماشین بیار
جونگ وو تو هم برو این داروهایی که نوشتم و از داروخونه بگیر
انگار استاد سوییچش رو داده بود که جونگ وو گفت:
-خودم ماشین دارم استاد
زود برمیگردم
جونگک وو و جک رفته بودن و صدای لنا رو شنیدم که گفت:
-استاد به هوش اومد
استاد پارک دستش رو که روی پیشونیم گذاشت بغضم با صدا ترکید،یاد بابام افتاده بودم.
هر وقت تب میکردم دستش رو روی پیشونیم میذاشت:
-درد داری دخترم؟
با این حالت نباید میومدی
گفتم مسکن بگیرن،خیلی زود خوب میشی
سِرم توی دستم بود و استاد آمپولی که توش تزریق کرده بود رو توی سطل زباله انداخت و گفت:
-یکم همینجا بخواب تا سرمت تموم شه
بازم میام بهت سر میزنم
لنا دستم رو به آرومی فشار داد و گفت:
-میخوای پیشت بمونم؟
-نه برو...خوبم
دروغ میگفتم،اصلا خوب نبودم اما نمیخواستم ستاره از درسش جا بمونه.
دلم تنهایی میخواستم تا به بدبختیام فکر کنم.
با رفتن بچه ها چشمام رو بستم و اشک از لای پلک های بسته ام فرار کرد.
حال روحیم بدتر از حال جسمیم بود.
اونقدر به حال خودم گریه کردم که نفهمیدم کی خوابم برد.
فکر کنم چند ساعتی خوابیده بودم،سرم دستم تموم شده بود اما اصلا جون بلند شدن نداشتم.
با اومدن لنا بالاخره از شر سرم خلاص شدم و در حالیکه ازم چشم میدزدید گفت:
-من اصلا از کار یونا خوشم نیومد...به داداشم میگم
-چیزی نگو...اون هیچ وقت باور نمیکنه من بی گناهم
-منکه شاهد بودم...بذار الان بهش زنگ میزنم
با این حالتم نمیتونی پیاده بیای که
قبل از اینکه بتونم جلوش رو بگیرم گوشیش رو بیرون آورد و شماره جونگکوک رو گرفت،بوق دوم نخورده صداش با لحن آروم و مهربونی توی گوشی پیچید:
-بگو بچه؟
-الو داداش...میگم...ات میتونه امروز با ماشین ما بیاد؟
شکسته بودم؟
اره،من اون روز زیر فشار نگاه ها و حرف های تحقیر آمیز دخترا و حمایت پسرا شکسته بودم.
خرد شده بودم.
رفیق قدیمیم باعثش بود.
رفیقی که حالا زن دوم شوهرم بود و شبا به جای من سرش رو روی بالش اون میذاشت.
زانوهام که خالی کرد یهو لنا گفت:
-واییی...بگیرش امیلی
هنوز متوجه حرف لنا نشده بودم که چشمام سیاهی رفت و تنم به آنی فرو ریخت.
اما قبل از اینکه نقش زمین شم امیلی بین زمین و هوا تنم رو توی بغلش گرفت.
صدای جیغ دخترا و قدمای استاد آخرین چیزایی بود که شنیدم و چشمام بسته شد.
نمیدونستم چقدر گذشته و کجام.
درد پایین تنه ام کشنده بود.
صدای استاد اولین چیزی بود که شنیدم:
-جک کیفم و از توی ماشین بیار
جونگ وو تو هم برو این داروهایی که نوشتم و از داروخونه بگیر
انگار استاد سوییچش رو داده بود که جونگ وو گفت:
-خودم ماشین دارم استاد
زود برمیگردم
جونگک وو و جک رفته بودن و صدای لنا رو شنیدم که گفت:
-استاد به هوش اومد
استاد پارک دستش رو که روی پیشونیم گذاشت بغضم با صدا ترکید،یاد بابام افتاده بودم.
هر وقت تب میکردم دستش رو روی پیشونیم میذاشت:
-درد داری دخترم؟
با این حالت نباید میومدی
گفتم مسکن بگیرن،خیلی زود خوب میشی
سِرم توی دستم بود و استاد آمپولی که توش تزریق کرده بود رو توی سطل زباله انداخت و گفت:
-یکم همینجا بخواب تا سرمت تموم شه
بازم میام بهت سر میزنم
لنا دستم رو به آرومی فشار داد و گفت:
-میخوای پیشت بمونم؟
-نه برو...خوبم
دروغ میگفتم،اصلا خوب نبودم اما نمیخواستم ستاره از درسش جا بمونه.
دلم تنهایی میخواستم تا به بدبختیام فکر کنم.
با رفتن بچه ها چشمام رو بستم و اشک از لای پلک های بسته ام فرار کرد.
حال روحیم بدتر از حال جسمیم بود.
اونقدر به حال خودم گریه کردم که نفهمیدم کی خوابم برد.
فکر کنم چند ساعتی خوابیده بودم،سرم دستم تموم شده بود اما اصلا جون بلند شدن نداشتم.
با اومدن لنا بالاخره از شر سرم خلاص شدم و در حالیکه ازم چشم میدزدید گفت:
-من اصلا از کار یونا خوشم نیومد...به داداشم میگم
-چیزی نگو...اون هیچ وقت باور نمیکنه من بی گناهم
-منکه شاهد بودم...بذار الان بهش زنگ میزنم
با این حالتم نمیتونی پیاده بیای که
قبل از اینکه بتونم جلوش رو بگیرم گوشیش رو بیرون آورد و شماره جونگکوک رو گرفت،بوق دوم نخورده صداش با لحن آروم و مهربونی توی گوشی پیچید:
-بگو بچه؟
-الو داداش...میگم...ات میتونه امروز با ماشین ما بیاد؟
- ۳۸.۴k
- ۰۷ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۹۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط