کنترل پارت 3

Control
︵﹡̤⏜‌︧𖥑𑩑︨⏜‌﹡̤︵᷼   𑂳
𝘏𝘢𝘴𝘩𝘵𝘢𝘨;࿚⏝֯࿙‌࿚‌਼‌𝅄✦𝅄‌਼‌࿙‌࿚֯⏝࿙‌࿚
#story
پارت3
نور پشت صحنه به قدری زیاد بود که چهره‌ی واکس دیده نمیشد؛ تنها یک سایه ی سیاه روی صفحه‌ی مانیتور افتاده بود و الستور حتی نمیتوانست حس و حال اورا تشخیص دهد؛ پس به ناچار چندین قدم کج و کوله به جلو برداشت.

بدنش خسته نبود، بلکه از سه روز بیهوشی روی تخت به ضعف افتاده بود. شاید هم هنوز کاری که کرده بود را هضم نمیکرد؟
دو قدم، سه قدم، چهار تا که جلو رفت در فاصله ی یک متری واکس متوقف شد.
حالا واضح میشد آن صفحه‌ی نمایش رنگی را دید.
_ خوشحالم میبینم بیداری الستور.
صدایش آهسته، نرم و روان بود؛ نه نشانه ای از خشم بود، نه طعنه و نه حتی ترس. انگار آوایش با اطمینان رنگ شده بود. اطمینان از اینکه الستور اینجا قرار نیست به او آسیبی برساند.
اما از بخت بد، الستور اورا مقصر همه چیز میدانست...
به سرعت هاله‌ی سبز رنگی بدنش را در بر‌گرفت و شاخک های سایه‌ای‌اش سمت واکس هجوم آوردند.
واکس دستانش را پشت کمر بهم قفل کرد و منتظر ماند. با پوزخندی مطمئن تر از همیشه.
به محض رسیدن شاخک ها به او به هاله‌ای آبی رنگ برخورد کردند؛ هاله‌ی آبی برقی را به سرتاسر وجود الستور منتقل کرد و همانطور که الکتریسته در بدنش جریان داشت، الستور از درد ناله میکرد.

چشمانش گشاد شده بود و خون از گوشه‌ی پلکش بیرون می‌ریخت. ناله هایش گاهی میان نفس کشیدن خدشه می‌انداختند و بدنش از درد بهم میپیچید. دیگر کم مانده بود زانو هایش زمین را لمس کند.
با جمع شدن شاخک ها، فریادِ ناله‌وار الستور هم قطع شد. خستگی بدنش دوبرابر شده بود. واکس یک قدم بلند برداشت و کنار الستور که از درد روی زمین نشسته بود، نشست. اما الستور سرش را بالا نگرفت و فقط به کفش های براق واکس چشم دوخته بود.
انتظار داشت تحقیر و تمسخر های همیشگی و حرص خوردن بی‌حد و اندازه‌ی اورا دوباره بشنود؛ نفس هایش ثانیه شمار شده بود... اما
ناگهان گرمای خاصی را دور تا دور کتف و کمرش احساس کرد...
یک بغل؟
#Control
(شرت پارت بعد : 30 تایی)