سناریوی
اگه کامنت نزاشتی همراه و طولانی و با نظر حلالت نمیکنم
|| پارت ششم ||
نام سناریوی:
《 پرنسس دورگه من》
( توجه کن برادر کامنت نزاشتی تا آخر دی پارت نمیدم 🎀 )
(جیمز ناگهان برمیگردد و با چهرهای رنگپریده به پنجره نگاه میکند)
-"چه اتفاقی افتاد؟!"
( نفس راحتی کشیدم )
- " رو به رو رو نگاه کنید پرده ها اون قسمت کنارن الانم ساعت دقیقه وسط ظهره نور خورشید از اون در باید برین هیج کس از اون طرف نمیره"
(جیمز با چهرهای درهمرفته به پردههای کناررفته و پرتوهای مرگبار خورشید نگاه میکند، سپس به تو خیره میشود)
- "تو... عمداً این کار را کردی؟"
( با نگاهی متعجب و مسخره و اعصبانی تقریبا)
+"اگه من نمیگفتم که الان سوخته بودین اگه قست چنین کاری رو داشتم اصلا نمیگفتم"
+"درزم چه جوری این کار رو کنم وقتی نور خودم رو هم میسوزند "
( در سکوت به تو خیره میماند، برای اولین بار نشانهای از سردرگمی در چهرهاش ظاهر میشود)
- "پس چرا... به من هشدار دادی؟"
(با بی اعتنایی)
+ مگه باید دلیل داشته باشه ؟
( برای لحظهای سکوت میکند، سپس بدون اینکه کلمهای بگوید به سمت در میرود. در آستانهٔ در، مکث میکند)
- (با صدایی بسیار آرام) "کتابخانه غربی... از این به بعد میتوانی از آن استفاده کنی."
+ "فقط همون یه کتاب رو میخواستم دیگه نیازم نمیشه اگرم بشه از واکنش قبلی شما علاقه ای به رفتن به اون بخش ندارم"
(رفتم )
( در حالی که کلارا کتابخانه را ترک میکند ... جیمز در جای خود میماند. آخرین چیزی که میبینی، نگاه پیچیدهای است که بر چهرهاش نقش بسته - ترکیبی از تعجب، کنجکاوی و شاید ذرهای تردید.)
- (آهسته، در حالی که تنها در کتابخانه مانده) "چه موجود عجیبی..."
جیمز وقتی مطمعن شد کلارا رفته دست نوشته های کلارا رو خوند که خط قشنگی خودش هم خیلی زیبا بود .... (اما سریع دلیل اورد که بیاهمیت نشونش بده) البته که باید آنقدر زیبا باشد او به انوان یک پرنسس خونآشام بزرگ شده بود
- "از همه دختر هایی که دیدم ... ولی اون رومخ و پروعه همچنین گستاخ! به من هشتار میده ! من خودم حواسم بود ! اصلا چرا موهاش اون رنگیه !؟ خیلی هم زشته !"
(برادر خود درگیری داری ؟)
(با حالتی عصبی و آشفته در کتابخانه قدم میزند. انگشتانش را در موهایش فرو میبرد)
جیمز: (با خودش زمزمه میکند) "چرا باید به من هشدار میداد؟ من که کاملاً مراقب بودم... و آن موهایش..." (ناگهان جلوی آینه قدی میایستد) "زشت است. کاملاً زشت."
(چشمانش برای لحظهای به دستنوشتههای الا روی میز میافتد، سپس با حرکتی تند از آینه برمیگردد)
جیمز: (با صدایی بلندتر) "اصلاً مهم نیست. به هر حال او فقط یک دورگه است. یک اشتباه."
جیمز:" ... فردا میخوام .. برم پیشش فقط برای نظارت که کاری نکنه اصلا من چرا تا حالا اونو ندیده بودم ؟؟؟؟؟ "
(جیمز با حالتی آشفته به صندلی خیره میشود، گویی درگیر جنگی درونی است)
جیمز: (با صدایی آرام و تقریباً نامفهوم) "نه... این احمقانه است. من وارث تاج و تخت هستم. او چیزی جز یک نقطه ضعف نیست. یه نقص داخل تاج و تخت که باید حذف شه"
(چشمانش به طور غیرارادی به سمت پنجره و مسیر کتابخانه شمالی برمیگردد)
جیمز: (با عصبانیت سر میز میشوند) "فقط یک چک سریع. فقط برای اطمینان از اینکه قوانین را رعایت میکند."
از روی صندلی بلند شد به سمت در رفت در نیمه راه بر گشت و با اعصبانیت بیشتر سر صندلی نشست انگار یه اختلال پیدا کرد
جیمز: "من میدونستم اون کجاست خودم نرفتم اصلا به من چه "
(جیمز با عصبانیت به اتاقش برمیگردد و در را محکم میبندد)
جیمز: (در حالی که مشتهایش را گره کرده) "به من ربطی نداره. اصلاً برام مهم نیست."
(چشمانش دوباره به طور ناخودآگاه به سمت کتابخانه شمالی برمیگردد)
جیمز: (آهی عمیق میکشد و روی تخت میافتد) "فردا... فقط یه نگاه از دور میندازم. فقط برای اطمینان. یا فقط برایرسر گرمی خودم آره چون از برنامه هام خستم یکم تفریح بد نیست شایدم...فقط یکم "
...
در اتاق کلارا
نویسنده : کامنت ندادین میدمتون دست کاتسوکی عزیزانم الان سر مود شیطانی ام
|| پارت ششم ||
نام سناریوی:
《 پرنسس دورگه من》
( توجه کن برادر کامنت نزاشتی تا آخر دی پارت نمیدم 🎀 )
(جیمز ناگهان برمیگردد و با چهرهای رنگپریده به پنجره نگاه میکند)
-"چه اتفاقی افتاد؟!"
( نفس راحتی کشیدم )
- " رو به رو رو نگاه کنید پرده ها اون قسمت کنارن الانم ساعت دقیقه وسط ظهره نور خورشید از اون در باید برین هیج کس از اون طرف نمیره"
(جیمز با چهرهای درهمرفته به پردههای کناررفته و پرتوهای مرگبار خورشید نگاه میکند، سپس به تو خیره میشود)
- "تو... عمداً این کار را کردی؟"
( با نگاهی متعجب و مسخره و اعصبانی تقریبا)
+"اگه من نمیگفتم که الان سوخته بودین اگه قست چنین کاری رو داشتم اصلا نمیگفتم"
+"درزم چه جوری این کار رو کنم وقتی نور خودم رو هم میسوزند "
( در سکوت به تو خیره میماند، برای اولین بار نشانهای از سردرگمی در چهرهاش ظاهر میشود)
- "پس چرا... به من هشدار دادی؟"
(با بی اعتنایی)
+ مگه باید دلیل داشته باشه ؟
( برای لحظهای سکوت میکند، سپس بدون اینکه کلمهای بگوید به سمت در میرود. در آستانهٔ در، مکث میکند)
- (با صدایی بسیار آرام) "کتابخانه غربی... از این به بعد میتوانی از آن استفاده کنی."
+ "فقط همون یه کتاب رو میخواستم دیگه نیازم نمیشه اگرم بشه از واکنش قبلی شما علاقه ای به رفتن به اون بخش ندارم"
(رفتم )
( در حالی که کلارا کتابخانه را ترک میکند ... جیمز در جای خود میماند. آخرین چیزی که میبینی، نگاه پیچیدهای است که بر چهرهاش نقش بسته - ترکیبی از تعجب، کنجکاوی و شاید ذرهای تردید.)
- (آهسته، در حالی که تنها در کتابخانه مانده) "چه موجود عجیبی..."
جیمز وقتی مطمعن شد کلارا رفته دست نوشته های کلارا رو خوند که خط قشنگی خودش هم خیلی زیبا بود .... (اما سریع دلیل اورد که بیاهمیت نشونش بده) البته که باید آنقدر زیبا باشد او به انوان یک پرنسس خونآشام بزرگ شده بود
- "از همه دختر هایی که دیدم ... ولی اون رومخ و پروعه همچنین گستاخ! به من هشتار میده ! من خودم حواسم بود ! اصلا چرا موهاش اون رنگیه !؟ خیلی هم زشته !"
(برادر خود درگیری داری ؟)
(با حالتی عصبی و آشفته در کتابخانه قدم میزند. انگشتانش را در موهایش فرو میبرد)
جیمز: (با خودش زمزمه میکند) "چرا باید به من هشدار میداد؟ من که کاملاً مراقب بودم... و آن موهایش..." (ناگهان جلوی آینه قدی میایستد) "زشت است. کاملاً زشت."
(چشمانش برای لحظهای به دستنوشتههای الا روی میز میافتد، سپس با حرکتی تند از آینه برمیگردد)
جیمز: (با صدایی بلندتر) "اصلاً مهم نیست. به هر حال او فقط یک دورگه است. یک اشتباه."
جیمز:" ... فردا میخوام .. برم پیشش فقط برای نظارت که کاری نکنه اصلا من چرا تا حالا اونو ندیده بودم ؟؟؟؟؟ "
(جیمز با حالتی آشفته به صندلی خیره میشود، گویی درگیر جنگی درونی است)
جیمز: (با صدایی آرام و تقریباً نامفهوم) "نه... این احمقانه است. من وارث تاج و تخت هستم. او چیزی جز یک نقطه ضعف نیست. یه نقص داخل تاج و تخت که باید حذف شه"
(چشمانش به طور غیرارادی به سمت پنجره و مسیر کتابخانه شمالی برمیگردد)
جیمز: (با عصبانیت سر میز میشوند) "فقط یک چک سریع. فقط برای اطمینان از اینکه قوانین را رعایت میکند."
از روی صندلی بلند شد به سمت در رفت در نیمه راه بر گشت و با اعصبانیت بیشتر سر صندلی نشست انگار یه اختلال پیدا کرد
جیمز: "من میدونستم اون کجاست خودم نرفتم اصلا به من چه "
(جیمز با عصبانیت به اتاقش برمیگردد و در را محکم میبندد)
جیمز: (در حالی که مشتهایش را گره کرده) "به من ربطی نداره. اصلاً برام مهم نیست."
(چشمانش دوباره به طور ناخودآگاه به سمت کتابخانه شمالی برمیگردد)
جیمز: (آهی عمیق میکشد و روی تخت میافتد) "فردا... فقط یه نگاه از دور میندازم. فقط برای اطمینان. یا فقط برایرسر گرمی خودم آره چون از برنامه هام خستم یکم تفریح بد نیست شایدم...فقط یکم "
...
در اتاق کلارا
نویسنده : کامنت ندادین میدمتون دست کاتسوکی عزیزانم الان سر مود شیطانی ام
- ۳۱.۳k
- ۰۳ دی ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۷۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط