هم اتاقی قدیمی-پارت-۲۰
نمیدانست در جواب دختر چه بگوید پس سکوت اختیار کرد تا دختر ها بروند .
کاتسوکی بی مقدمه ولی ارام وارد اتاق شد . ایزوکو از جایش بلند شده بود ؛ به پنجره چسبیده بود و به برون نگاه میکرد . کاتسوکی سریع اما کنترل شده گفت :« چرا بلند شدی ؟! …الان سِرم هات کنده بشه میخوایی چیکار کنی؟! »
ایزوکو برگشت و به کاتسوکی نگاه کرد . با هول و شرمندگی گفت :« خب خب افتاب داره طلوع میکنه بعد …فک کردم رفتی و نمیایی»
کاتسوکی گردنش را مالاند ، کیسه دارو هارا روی میز گذاشت و به سمت ایزوکو رفت . واقعا به این زودی ساعت به چهار صبح رسید ؟ ؛ البته با ان هول و ولایی که کاتسوکی درش بود زمان هیچ معنایی نداشت . ایزوکو ان چشمان درشتش را از کاتسوکی گرفت و دوباره به نور کم جان خورشید دوخت . با ان ساختمان ها و اسمان خراش هایی که ساخته بودند دیدن طلوع و غروب خورشید نعمتی بود . بعد از دقایقی کاتسوکی نفس کلافه ای کشید و گفت:« دیگه باید بری بخوابی .»
ایزوکو چیزی خوشحال نشد اما مخالفتی هم نکرد ؛ فقط چون ذهنش دریافت نمیکرد چه عکسالعملی مناسب است . خودش درون تختش رفت و لحاف را تا کمر بالا اورد .
کاتسوکی همانطور که از ورگه های المینیومی هم قرصی یک عدد بیرون میاورد پرسید :« تو به اونا چی گفتی ؟ »
ایزوکو پرسید :«کیا ؟ »
کاتسوکی ادامه داد :« به پرستارا»
ایزوکو سر تکان داد و در جواب مانند کودکی گفت :« خب…من پرسیدم تو کجایی اما…اونا ننیدونستن تو کی هستی…منم کفتم تو همون اقا خوشتیپه ای که موهاش طلاییه و تیغ تیغی عه و بوی بذگ و گل میده . »
کاتسوکی سر برگرداند ؛ ابرویی بالا انداخت و پرسید :« تو از کجا میدونی چه بویی میدم ؟ »
ایزوکو هیچ نگفت گویی حتی با ان دنیای کودکانه هم از گفتن این چیز ها شرمش میشد .
کاتسوکی لیوان اب را به دستان ایزوکو داد و دستی را که داخلش دارو بود دراز کرد . اما برخلاف تصورات ، او سرش را به دستان او نزدیک کرد . لب هایش روی پوست زبر دستان کاتسوکی گذاشت و قرص هارا فرو بلعبد .
تصویری مبحم و خجالت اور از ذهن کاتسوکی ابور و باعث خجالتش شد . دستش را پس کشید . ان لب های گرم نباید با او برخورد میکرد .
ایزوکو پرسید :« چیشد ؟ » کاتسوکی پاسخی نداد و فقط جلوی دهان خود را گرفت . نمیدانست همچین بخش بی جنبه ای درون ذهنش دارد که فقط با لمس لب های ایزوکو با دستانش چیز هایی فراطر را تصور کند . ناسزایی بر خود گفت و لیوان خالی را از ایزوکو گرفت و روی میز گذاشت . روبه ایزوکو گفت :« هیچی …فقط بگیر بخواب »
ایزوکو که چشمانش سنگین شده بود خمیازه ای کشید و از حالت نشسته به دراز کش تغییر حالت داد .
یاه یاه یاه فعلا با همین چهار پارت اخیر حال کنید که میخواد بخوره تو ذوقتون 🌚🎀
لایک و کامنت فراموش نشه ✨
کاتسوکی بی مقدمه ولی ارام وارد اتاق شد . ایزوکو از جایش بلند شده بود ؛ به پنجره چسبیده بود و به برون نگاه میکرد . کاتسوکی سریع اما کنترل شده گفت :« چرا بلند شدی ؟! …الان سِرم هات کنده بشه میخوایی چیکار کنی؟! »
ایزوکو برگشت و به کاتسوکی نگاه کرد . با هول و شرمندگی گفت :« خب خب افتاب داره طلوع میکنه بعد …فک کردم رفتی و نمیایی»
کاتسوکی گردنش را مالاند ، کیسه دارو هارا روی میز گذاشت و به سمت ایزوکو رفت . واقعا به این زودی ساعت به چهار صبح رسید ؟ ؛ البته با ان هول و ولایی که کاتسوکی درش بود زمان هیچ معنایی نداشت . ایزوکو ان چشمان درشتش را از کاتسوکی گرفت و دوباره به نور کم جان خورشید دوخت . با ان ساختمان ها و اسمان خراش هایی که ساخته بودند دیدن طلوع و غروب خورشید نعمتی بود . بعد از دقایقی کاتسوکی نفس کلافه ای کشید و گفت:« دیگه باید بری بخوابی .»
ایزوکو چیزی خوشحال نشد اما مخالفتی هم نکرد ؛ فقط چون ذهنش دریافت نمیکرد چه عکسالعملی مناسب است . خودش درون تختش رفت و لحاف را تا کمر بالا اورد .
کاتسوکی همانطور که از ورگه های المینیومی هم قرصی یک عدد بیرون میاورد پرسید :« تو به اونا چی گفتی ؟ »
ایزوکو پرسید :«کیا ؟ »
کاتسوکی ادامه داد :« به پرستارا»
ایزوکو سر تکان داد و در جواب مانند کودکی گفت :« خب…من پرسیدم تو کجایی اما…اونا ننیدونستن تو کی هستی…منم کفتم تو همون اقا خوشتیپه ای که موهاش طلاییه و تیغ تیغی عه و بوی بذگ و گل میده . »
کاتسوکی سر برگرداند ؛ ابرویی بالا انداخت و پرسید :« تو از کجا میدونی چه بویی میدم ؟ »
ایزوکو هیچ نگفت گویی حتی با ان دنیای کودکانه هم از گفتن این چیز ها شرمش میشد .
کاتسوکی لیوان اب را به دستان ایزوکو داد و دستی را که داخلش دارو بود دراز کرد . اما برخلاف تصورات ، او سرش را به دستان او نزدیک کرد . لب هایش روی پوست زبر دستان کاتسوکی گذاشت و قرص هارا فرو بلعبد .
تصویری مبحم و خجالت اور از ذهن کاتسوکی ابور و باعث خجالتش شد . دستش را پس کشید . ان لب های گرم نباید با او برخورد میکرد .
ایزوکو پرسید :« چیشد ؟ » کاتسوکی پاسخی نداد و فقط جلوی دهان خود را گرفت . نمیدانست همچین بخش بی جنبه ای درون ذهنش دارد که فقط با لمس لب های ایزوکو با دستانش چیز هایی فراطر را تصور کند . ناسزایی بر خود گفت و لیوان خالی را از ایزوکو گرفت و روی میز گذاشت . روبه ایزوکو گفت :« هیچی …فقط بگیر بخواب »
ایزوکو که چشمانش سنگین شده بود خمیازه ای کشید و از حالت نشسته به دراز کش تغییر حالت داد .
یاه یاه یاه فعلا با همین چهار پارت اخیر حال کنید که میخواد بخوره تو ذوقتون 🌚🎀
لایک و کامنت فراموش نشه ✨
- ۳.۱k
- ۰۱ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط