مرورگر شما از پخش ویدیو پشتیبانی نمی‌کند.

هیچ‌جا برای من ساخته نشده بود؛

هیچ‌جا برای من ساخته نشده بود؛
هر جا رفتم، انگار یک نفر کمتر لازم بود.
همیشه یا زیادی بودم،
یا آن‌قدر کم‌رنگ که کسی متوجه نبودنم نمی‌شد.
میان آدم‌ها ایستادم،
اما هیچ‌وقت حس نکردم جایی واقعاً جای من است.
شاید درد من همین باشد؛
اینکه تمام عمر دنبال جایی گشتم
که مجبور نباشم برای ماندنم،
خودم را کوچک‌تر کنم.
دیدگاه ها (۶)

عاشقانه های شبنم

پارت ۱۴ — شبِ روستاشب، زودتر از چیزی که یورا انتظار داشت روی...

دیدن شکارچی از دریچه چشم آهوجنگل در آن شب بیش از همیشه ساکت ...

انگار من توی هیچ جمعی جا نمی‌شم؛ همیشه یه گوشه‌ام، همیشه ساک...

دوای دردِ من،نه قرص است، نه زمان،نه فراموشی…دوای دردِ من شای...

✲ بعضی غم‌ها ، پشتِ عوض‌کردن موضوع پنهان می‌شوند…در اتاق درم...

نمی‌دونم هنوز منو یادتون هست یا نه. نمی‌دونم اسمی ازم بین حر...

لطفا برگرد عزیزم بدون تو اینجا هیچ معنایی ندارد.برگرد... نه ...

دلم میخواد برای آدمهایی بنویسم که کمتر کسی نگرانشونه چون هنو...

˚୨୧⋆د؏ـوﺕ‌ﻧﺎﻣـه‌ی طَﻟـﺎﯾـی˚୨୧⋆ ۳۱ پارتنیمه‌شب بود و هنوز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط