♥⁠╣⁠[لمس ممنوعه]⁠╠⁠♥

♥⁠╣⁠[لمس ممنوعه]⁠╠⁠♥
⁦ᕙ⁠[⁠･⁠part 132･⁠]⁠ᕗ

هرچند دیدن لباس و سر ووضعم کمی دمغش کرد ولی هنوز
سرحالتر و خوشحال تر از بقیه بود.
توماس کثافت با لباسهای شیکی پایین تخت پدر وایستاده بود و
نگام میکرد. بی روح و سرد جلو رفتم.
روبروش وایستادم.
فرستاده پاپ همه رو به سکوت دعوت کرد و بعد موعظه اش رو
شروع کرد.
حرفایی که هیچی ازشون نفهمیدم و تمام مدت به زمین خیره بودم.
فرستاده پاپ ازمون خواست جملاتی رو تکرار کنیم
غم صدام واضح بود.
مامان اشک میریخت و با چشماش ازم میخواست اینکارو نکنم
اما همش برای سلامتی عزیزانم بود. پدرم مادرم..دین... و جونگکوک...و
مردمم
حاضر نبودم سر جون این همه عزیز ریسک کنم.
صدای جونگکوک توی ذهنم نقش بست" دوست دارم كريستيناي
پر درد چشمام رو بستم و اشکم جاری شد.
یاد آوری نوازش دستهای گرمش تنم رو لرزوند.اشک دومم رو صورتم سر خورد. فقط براي سلامتي عزیزانم بود..فقط همین
با نفرت زل زدم به توماس و با غم و صدایی لرزون جمله آخر
فرستاده پاپ رو تکرار کردم
فرستاده پاپ : من شما رو زن و شوهر اعلام میکنم
قلبم از درد گرفت و لبخند کثیفی روی لب توماس اومد.
هیچ وقت نمیدونستم ادما در چه حدی میتونن حیوون باشن... اما
الان میدونم.. توماس در آخرین حد حیوونیت قرار داشت.
نگاهم رو از لبخند کریهش گرفتم و به سمت مهمونا برگشتم.
شادی اونا هم با تردید بود انگار همشون دردم رو حس کرده بودن.
کالسکه برای بردنمون به فرانسه اماده بود.
صبر نکردم.
اصلا دوست نداشتم خبرها دهن به دهن بچرخه وتا وقتی من
اینجام به گوش جونگکوک برسه و یا بیدار شه و از نبودم بیاد اینجا
جلوی کالسکه وایستادم.
برگشتم و رفتم سمت بابا که بغض مردونه اش رو ازم پنهون میکرد.
بغلش کردم و گفتم : دختر کوچولوت همیشه عاشقت بوده و هست بابا..
خودم رو از آغوشش بیرون کشیدم
اشک توی چشمای مردونه اش جمع شد ولي حرفي نزد.
پردرد گفتم : مواظب.. مواظب جونگکوک باش بابا... نذار بیاد فرانسه یا
هرچیز دیگه ای...