افسانه یک ژنرال
پارت هفتم 🍃
ژنرال قه قه بلندی سر داد ، صدای خنده های دلهره آورش تمام ساختمان دولت را به لرزه درآورده بود ..
هر کسی که در این ساختمان بود با شنیدن صدای خنده های خبیثانه ژنرال متوجه شد که اتفاقات خوش آیندی نیوفتاده است ، برای همین هر کسی که مانده بود با عجله و ترس ساختمان را ترک کرد ...
آنقدر خنده ژنرال طولانی شد که سرهنگ با ترس و وحشت همانطور که نشسته بود خود را عقب عقب کشید و با حیرت به فرشته مرگش خیره شد ...
ژنرال بالاخره به خنده جوکر مانندش به یک باره پایان داد و با چهره ای سرد و سهمگین به سرهنگ خیره شد ...
چشمان بنفش رنگش بیش از پیش براق شده بودند و این نشانه خوبی نبود ...
دفتر نیمه تاریک ، صدای جیغ دختران و خنده های کلن و ژنرالی که مانند یک شکارچی به آرامی به سمتش می‌رفت و تمام این فضا ، فیلمی بود بسی ترسناک برای سرهنگ ...
با هر قدمی که ژنرال برمیداشت سرهنگ به سرعت عقب عقب می‌رفت و جبران می‌نمود .
که ناگهان کمرش دیوار را لمس کرد ، با ترس سرش را عقب برد . دگر هیچ راه فراری نداشت ...
ژنرال دقیقا بالای سرش ایستاد و از بالا به پایین به او خیره شد ...
کلن با ترس و لرز سرش را بالا آورد و به چشمان براق و لبخند درنده مرد جوان خیره گشت ....
ژنرال با تمسخر به چهره تهوع آور پیرمرد خیره شد .
چهره سرهنگ بیش از پیش سرخ شده بود ، اشک هایش با عرقی که از سر و گردنش فواره میکرد ترکیب شده و به گوشه ای از سبیلش استفر..ا..غ. چسبیده بود .
مرد جوان چهره در هم کشید و با تمسخر دستور داد :« بلند شو سرهنگ ، هنوز برای ترسیدن زوده !»
وقتی دید کلن حرکتی نمیکند ، دست انداخت و از گردن کلن را بلند کرد .
نیشخندش را کش داد و کلن متحیر شده را روی مبل نشاند ، ریموت کوچک را در دست گرفت و دکمه دیگری را فشرد ...
این دفعه تصویر دو سرباز نمایان شد ...
دو تن دیگر از هم دستان سرهنگ و سرباز جانسون !
سرهنگ نمی‌دانست به کدام سرباز باید نگاه کند به قدری که وضعشان وخیم و وحشتناک بود !
نگاهش را به سرباز نولا داد ، تصویر نشان میداد که یکی از چشمانش از حدقه درآمده است و دقیقا همان چشم را در میان لب هایش قرار داده بودند .
پوست صورتش کاملا کنده شده بود و به وضوح تمام رگ ها و ماهیچه های صورت پدیدار بود .
سر سرباز نولا به قدری ضربه خورده بود که جمجمه‌اش ترکیده بود و قسمت عظیمی از مغزش بیرون زده بود .
و...
دگر نمی‌خواست به آن سرباز نگاه کند برای همین یا خفت و گریه سرش را پایین انداخت اما ژنرال با خشونت دست زیر چانه سرهنگ انداخت و او را مجبور کرد که به تصاویر خیره شود ...
کلن هر چه تقلا میکرد کار ساز نبود ...
با ناتوانی این دفعه چشمانش سرباز دوم کاید را هدف قرار دادند .
سرباز کاید وضعیتی مشابه و یا حتی بد تر از سرباز نولا را داشت !
استخوان فکش از گوشت بیرون زده بود و تصویرش در ذوق میزد ، هر دو گوشش و بینیش را بریده بودند .
دستانش از شانه قطع شده بود ...
زبان و هر دو چشمش کنده و بریده شده ، در کنارش قرار گرفته شده بودند ...
سرهنگ به سختی نگاهش را از تصاویر گرفت و به ژنرال داد با ناتوانی زمزمه کرد :« تو ی شیطانی !»
ژنرال با آرامش و خونسردی خندید و پاسخ داد :« نه سرهنگ عزیز اشتباه نکن»
سرش را پایین آورد و کنار گوش سرهنگ ادامه داد :« من عزراییل شیاطینم !»
ژنرال قه قه بلندی سر داد ، صدای خنده های دلهره آورش تمام ساختمان دولت را به لرزه درآورده بود ..
هر کسی که در این ساختمان بود با شنیدن صدای خنده های خبیثانه ژنرال متوجه شد که اتفاقات خوش آیندی نیوفتاده است ، برای همین هر کسی که مانده بود با عجله و ترس ساختمان را ترک کرد ...
آنقدر خنده ژنرال طولانی شد که سرهنگ با ترس و وحشت همانطور که نشسته بود خود را عقب عقب کشید و با حیرت به فرشته مرگش خیره شد ...
ژنرال بالاخره به خنده جوکر مانندش به یک باره پایان داد و با چهره ای سرد و سهمگین به سرهنگ خیره شد ...
چشمان بنفش رنگش بیش از پیش براق شده بودند و این نشانه خوبی نبود ...
دفتر نیمه تاریک ، صدای جیغ دختران و خنده های کلن و ژنرالی که مانند یک شکارچی به آرامی به سمتش می‌رفت و تمام این فضا ، فیلمی بود بسی ترسناک برای سرهنگ ...
با هر قدمی که ژنرال برمیداشت سرهنگ به سرعت عقب عقب می‌رفت و جبران می‌نمود .
که ناگهان کمرش دیوار را لمس کرد ، با ترس سرش را عقب برد . دگر هیچ راه فراری نداشت ...
ژنرال دقیقا بالای سرش ایستاد و از بالا به پایین به او خیره شد ...
کلن با ترس و لرز سرش را بالا آورد و به چشمان براق و لبخند درنده مرد جوان خیره گشت ....
ژنرال با تمسخر به چهره تهوع آور پیرمرد خیره شد .
چهره سرهنگ بیش از پیش سرخ شده بود ، اشک هایش با عرقی که از سر و گردنش فواره میکرد ترکیب شده و به گوشه ای از سبیلش استفر..ا..غ. چسبیده بود .
مرد جوان چهره در هم کشید و با تمسخر دستور داد :« بلند شو سرهنگ ، هنوز برای ترسیدن زوده !»
وقتی دید کلن حرکتی نمیکند ، دست انداخت و از گردن کلن را بلند کرد .
نیشخندش را کش داد و کلن متحیر شده را روی مبل نشاند ، ریموت کوچک را در دست گرفت و دکمه دیگری را فشرد ...
این دفعه تصویر دو سرباز نمایان شد ...
دو تن دیگر از هم دستان سرهنگ و سرباز جانسون !
سرهنگ نمی‌دانست به کدام سرباز باید نگاه کند به قدری که وضعشان وخیم و وحشتناک بود !
نگاهش را به سرباز نولا داد ، تصویر نشان میداد که یکی از چشمانش از حدقه درآمده است و دقیقا همان چشم را در میان لب هایش قرار داده بودند .
پوست صورتش کاملا کنده شده بود و به وضوح تمام رگ ها و ماهیچه های صورت پدیدار بود .
سر سرباز نولا به قدری ضربه خورده بود که جمجمه‌اش ترکیده بود و قسمت عظیمی از مغزش بیرون زده بود .
و...
دگر نمی‌خواست به آن سرباز نگاه کند برای همین یا خفت و گریه سرش را پایین انداخت اما ژنرال با خشونت دست زیر چانه سرهنگ انداخت و او را مجبور کرد که به تصاویر خیره شود ...
کلن هر چه تقلا میکرد کار ساز نبود ...
با ناتوانی این دفعه چشمانش سرباز دوم کاید را هدف قرار دادند .
سرباز کاید وضعیتی مشابه و یا حتی بد تر از سرباز نولا را داشت !
استخوان فکش از گوشت بیرون زده بود و تصویرش در ذوق میزد ، هر دو گوشش و بینیش را بریده بودند .
دستانش از شانه قطع شده بود ...
زبان و هر دو چشمش کنده و بریده شده ، در کنارش قرار گرفته شده بودند ...
سرهنگ به سختی نگاهش را از تصاویر گرفت و به ژنرال داد با ناتوانی زمزمه کرد :« تو ی شیطانی !»
ژنرال با آرامش و خونسردی خندید و پاسخ داد :« نه سرهنگ عزیز اشتباه نکن»
سرش را پایین آورد و کنار گوش سرهنگ ادامه داد :« من عزراییل شیاطینم !»
- ۱۲.۴k
- ۱۳ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
