اولین تکپارتی که دوپارتی شد ؟✨
هوا انقدر سرد و پاییزی بود که بخاری ماشین جونگکوک رو درجه آخر میسوخت، اما شیشهها از داخل یه لایه نازک بخار گرفته بودن. ساعت نزدیک ۲:۳۰ نصفشب بود و خیابونای خلوت سئول زیر نور زردِ چراغای برق، مثل یه صحنه فیلم به نظر میرسیدن.
جونگکوک پشت فرمان شاسیبلند مشکیش نشسته بود، یه هودی اوورسایز مشکی پوشیده بود و کلاهش رو تا بالای چشماش کشیده بود پایین. با یه دست فرمان رو گرفته بود و با دست دیگهش دست منو توی جیب کاپشنش محکم فشار میداد. انگشتای کشیده و داغش بین انگشتام قفل شده بود.
آهنگ «Normal» داشت از باندهای ماشین با صدای بلند پخش میشد. جونگکوک اصلاً حواسش به دور و برش نبود؛ سرش رو با ریتم تکون میداد و با همون صدای گرم و جادوییش که توی فضای بسته ماشین میپیچید، شروع کرد به خوندن
منم با خنده بهش نگاه کردم و صدامو انداختم رو سرم تا باهاش بخونم. هر دو تامون مثل دو تا بچه دبیرستانی که کلاسو پیچوندن، میخوندیم و میخندیدیم. جونگکوک یه لحظه برگشت سمتم، اون چال گونه بامزش افتاد و چشماش مثل دو تا ستاره برق زد. نگاش پر از عشق بود؛ از اون نگاهایی که دل آدمو ذوب میکنه. دستمو بالا آورد و یه بوسه نرم روی پشت دستم گذاشت و گفت: «صدات از منم قشنگتره بچهجون!»
هنوز جملم تموم نشده بود که یهو صدای آژیر و نورهای تندِ قرمز و آبی توی آینه وسط ماشین کوبید تو چشممون. یه ماشین پلیس دقیقاً پشت سرمون چراغ میزد.
جونگکوک یه آه عمیق کشید، اهرم ضبط رو پایین کشید و آروم زد کنار خیابون. دستشو از دستم جدا نکرد و با لبخند گفت: «نگران نشو دیوونه، چیزی نیست. فقط آروم باش.»
ماشین رو خاموش کرد. دو تا مامور پلیس با چراغقوههای قویشون نزدیک شدن. یکیشون تقتق زد به شیشه سمت جونگکوک. جونگکوک شیشه رو کشید پایین و با روی باز و لحن مؤدبانهش گفت: «خسته نباشید جناب سروان، مشکلی پیش اومده؟»
پلیس، چراغقوه رو صاف انداخت تو صورت جونگکوک و بعد چرخوند سمت من. با لحن جدی و مشکوکی گفت: «ساعت سه شب با سرعت پایین و صدای خیلی بلند داشتی دور میزدی. مدارک ماشین و کارت شناسایی لطفا.»
جونگکوک ماسکشو یکم کشید بالاتر تا کلاً شناخته نشه (چون اگه میفهمیدن جونگکوکِ بی تی اسه معلوم نبود چه بلبشویی بشه) و مدارکو داد دستش. اما پلیسه انگار به هودی گشاد، کلاه افتاده روی چشماش و کلاً تیپ نصفشبی ما مشکوک شده بود. با بیاعتمادی گفت: «پیاده شید. باید صندوق عقب و داخل ماشینو بگردیم.»
قلبم اومد تو دهنم! جونگکوک آروم دستمو فشار داد،
ادامه دارد .
🩷 تمایل به لایک و کامنت؟🩷
✨نظرتون برام مهمه خوشگلا✨
جونگکوک پشت فرمان شاسیبلند مشکیش نشسته بود، یه هودی اوورسایز مشکی پوشیده بود و کلاهش رو تا بالای چشماش کشیده بود پایین. با یه دست فرمان رو گرفته بود و با دست دیگهش دست منو توی جیب کاپشنش محکم فشار میداد. انگشتای کشیده و داغش بین انگشتام قفل شده بود.
آهنگ «Normal» داشت از باندهای ماشین با صدای بلند پخش میشد. جونگکوک اصلاً حواسش به دور و برش نبود؛ سرش رو با ریتم تکون میداد و با همون صدای گرم و جادوییش که توی فضای بسته ماشین میپیچید، شروع کرد به خوندن
منم با خنده بهش نگاه کردم و صدامو انداختم رو سرم تا باهاش بخونم. هر دو تامون مثل دو تا بچه دبیرستانی که کلاسو پیچوندن، میخوندیم و میخندیدیم. جونگکوک یه لحظه برگشت سمتم، اون چال گونه بامزش افتاد و چشماش مثل دو تا ستاره برق زد. نگاش پر از عشق بود؛ از اون نگاهایی که دل آدمو ذوب میکنه. دستمو بالا آورد و یه بوسه نرم روی پشت دستم گذاشت و گفت: «صدات از منم قشنگتره بچهجون!»
هنوز جملم تموم نشده بود که یهو صدای آژیر و نورهای تندِ قرمز و آبی توی آینه وسط ماشین کوبید تو چشممون. یه ماشین پلیس دقیقاً پشت سرمون چراغ میزد.
جونگکوک یه آه عمیق کشید، اهرم ضبط رو پایین کشید و آروم زد کنار خیابون. دستشو از دستم جدا نکرد و با لبخند گفت: «نگران نشو دیوونه، چیزی نیست. فقط آروم باش.»
ماشین رو خاموش کرد. دو تا مامور پلیس با چراغقوههای قویشون نزدیک شدن. یکیشون تقتق زد به شیشه سمت جونگکوک. جونگکوک شیشه رو کشید پایین و با روی باز و لحن مؤدبانهش گفت: «خسته نباشید جناب سروان، مشکلی پیش اومده؟»
پلیس، چراغقوه رو صاف انداخت تو صورت جونگکوک و بعد چرخوند سمت من. با لحن جدی و مشکوکی گفت: «ساعت سه شب با سرعت پایین و صدای خیلی بلند داشتی دور میزدی. مدارک ماشین و کارت شناسایی لطفا.»
جونگکوک ماسکشو یکم کشید بالاتر تا کلاً شناخته نشه (چون اگه میفهمیدن جونگکوکِ بی تی اسه معلوم نبود چه بلبشویی بشه) و مدارکو داد دستش. اما پلیسه انگار به هودی گشاد، کلاه افتاده روی چشماش و کلاً تیپ نصفشبی ما مشکوک شده بود. با بیاعتمادی گفت: «پیاده شید. باید صندوق عقب و داخل ماشینو بگردیم.»
قلبم اومد تو دهنم! جونگکوک آروم دستمو فشار داد،
ادامه دارد .
🩷 تمایل به لایک و کامنت؟🩷
✨نظرتون برام مهمه خوشگلا✨
- ۱۰.۴k
- ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط