کان لی فیما مضی أخ فی الله

می دانم دیدن این چهره ۹۹ ساله و کهن سال با آن افتادگی و کهنگی، در این دنیای خوش آب و رنگ خوشایند چشم های شما نیست.
اما، این چهره مردی است که تمام عمرش در حرکت بوده، ایستادن و توقف برایش معنا نداشته. چهره مردی است که نه روی ساعت ها، که روی دقیقه ها زندگی کرده، آنجا که باید می نوشته نوشته، آنجا که باید می جنگیده ساکش را برداشته و بی صدا در سنگرها جا گرفته و آنجا که باید سکان تولید فکر دینی و مرجعیت را بر عهده می گرفته، گرفته و همه تیرها و حرف ها و حدیث ها را به جان خریده.
این آقا زاده شیرازی که اگر در کارخانه پدرش می ماند شاید امروز - به دلیل حافظه شگفت انگیز و نبوغ بالایش - یکی از ثروتمندترین انسا‌ن‌هایی بود که می شناختیم.
این چهره را ببینیم و فرقش با چهره آدم‌های راکد و ایستا را تشخیص دهیم، خدا عاشق این چهره است، علی عاشق این چهره است...
پ.ن: آیت الله مکارم شیرازی در سن ۹۹ سالگی، دیروز در حال حساب کشیدن از رئیس دستگاه قضا، همچنان در حال بازنویسی نسخه جدید تفسیر نمونه، فعال در حوزه هوش مصنوعی و همچنان زنده؛ به سرو ابرکوه می ماند (:
#مردان_بی_ادعا
#انسان