سناریو سانزو
قند عسل من 🍬
P:::14
♡ ❍ㅤ ⎙ ⌲
ˡᶦᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ ˢᵃᵛᵉ ˢʰᵃʳᵉ
Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
سانزو فقط نگاه میکرد، زبونش بند اومده بود و نمیدونست چیکار کنه
فقط به بدن بیهوش ا.ت نگاه میکرد که پرستار ها دور و ورش بودن و با دستگاه بهش شک وارد میکردن
مثل همیشه سانزو بازهم زیاده روی کرده بود، عصبانی بود و عصبانیتش رو سر ا.ت خالی کرد، دوست داشت ا.ت مال خودش باشه ولی بهش آسیب زد...
الان پشیمون بود و عذاب وجدان داشت ولی کاری از دستش برنمیآمد
سر و صدای پرستاران و بقیه داخل بیمارستان محو شد و سانزو انگار چیزی نمیشنید جز صدای کند قلب ا.ت و چیزی نمیدید جز ا.ت که بدن کوچیکش در معرض دستگاه شک بالا میومد و پایین میرفت
لحظه استرس زا و بدی برای سانزو بود
صدای دکتر اومد
دکتر: آقا، حالتون خوبه؟
سانزو نتونست چیزی بگه چون زبونش قفل کرده بود فقط سرش رو آوارد بالا و به مانیتوری که ضربان قلب ا.ت رو نشون میداد نگاه کرد
یه لحظه قلبش ریخت
ضربان قلب ا.ت داشت کمتر و کمتر میشد
سانزو به سمت دکتر برگشت و به چهره دکتر نگاه کرد
دکتر: آقا شما چه نسبتی با ایشون دارید؟
سانزو دیگه هیچی نمیشنید، بدون اختیار یقه دکتر رو گرفت و تا تونست به صورتش مشت زد
همه پرستار ها اومدن تا اونها رو از هم جدا کنن ولی سانزو جدا نمیشد
در این میان که همه پرستار ها رفته بودن که سانزو رو از دکتر جدا کنن یکی از پرستار ها هنوز هم در تلاش بود که ا.ت رو نجات بده
داشت از کمک های اولیه استفاده میکرد که شاید جواب بده
ولی انگار فایده ای نداشت
اون پرستار داد زد
پرستار: بس کنین! بیاین اینجا داره جونشو از دست میده!
پرستار ها همه برگشتن سر موقعیت هاشون و چند تا پرستار دیگه به زور سانزو رو از دکتر جدا کردن
پرستار: دکتر حالتون خوبه؟
دکتر: مهم نیست-(سرفه) باید اون دختر رو نجات بدیم...
پرستار: اما به نظر نمیرسه حالتون خوب باشه
دکتر: ساکت شو(سرفه) ...
پرستار: چشم
سانزو تو عالم خودش بود، اصلا نمیدونست دور و ورش داره چه اتفاقی میوفته فقط میخواست ا.ت رو نجات بده
به سمت تخت ا.ت نگاه کرد، پرستار های داشتن تلاش میکردن نجاتش بدن ولی اوضاع خیلی وخیم بود
سانزو از دست پرستار ها در اومد و دوید به سمت تخت ا.ت و زانو زد و دستای ا.ت رو محکم گرفت
سانزو: خواهش میکنم! منو تنها نزار ا.ت!
سانزو با گریه اینو گفت و سرشو گذاشت روی تخت ا.ت
پرستار ها با تاسف نگاه کردن
پرستار: فکر نکنم زنده بمونه آقا... باید ازش دل بکنید...
ضربان قلب ا.ت روی مانیتور داشت خیلی پایین میومد و سانزو هر لحظه شکسته تر میشد
پرستار ها ناامید شده بودند و دکتر با لب و دهن خونی به ا.ت و سانزو نگاه میکرد
فضا سنگین بود و سانزو پر از احساسات غیرقابل توصیف...
شرایط پارت بعد: 55 لایک
ادامه دارد...
ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆
P:::14
♡ ❍ㅤ ⎙ ⌲
ˡᶦᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ ˢᵃᵛᵉ ˢʰᵃʳᵉ
Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
سانزو فقط نگاه میکرد، زبونش بند اومده بود و نمیدونست چیکار کنه
فقط به بدن بیهوش ا.ت نگاه میکرد که پرستار ها دور و ورش بودن و با دستگاه بهش شک وارد میکردن
مثل همیشه سانزو بازهم زیاده روی کرده بود، عصبانی بود و عصبانیتش رو سر ا.ت خالی کرد، دوست داشت ا.ت مال خودش باشه ولی بهش آسیب زد...
الان پشیمون بود و عذاب وجدان داشت ولی کاری از دستش برنمیآمد
سر و صدای پرستاران و بقیه داخل بیمارستان محو شد و سانزو انگار چیزی نمیشنید جز صدای کند قلب ا.ت و چیزی نمیدید جز ا.ت که بدن کوچیکش در معرض دستگاه شک بالا میومد و پایین میرفت
لحظه استرس زا و بدی برای سانزو بود
صدای دکتر اومد
دکتر: آقا، حالتون خوبه؟
سانزو نتونست چیزی بگه چون زبونش قفل کرده بود فقط سرش رو آوارد بالا و به مانیتوری که ضربان قلب ا.ت رو نشون میداد نگاه کرد
یه لحظه قلبش ریخت
ضربان قلب ا.ت داشت کمتر و کمتر میشد
سانزو به سمت دکتر برگشت و به چهره دکتر نگاه کرد
دکتر: آقا شما چه نسبتی با ایشون دارید؟
سانزو دیگه هیچی نمیشنید، بدون اختیار یقه دکتر رو گرفت و تا تونست به صورتش مشت زد
همه پرستار ها اومدن تا اونها رو از هم جدا کنن ولی سانزو جدا نمیشد
در این میان که همه پرستار ها رفته بودن که سانزو رو از دکتر جدا کنن یکی از پرستار ها هنوز هم در تلاش بود که ا.ت رو نجات بده
داشت از کمک های اولیه استفاده میکرد که شاید جواب بده
ولی انگار فایده ای نداشت
اون پرستار داد زد
پرستار: بس کنین! بیاین اینجا داره جونشو از دست میده!
پرستار ها همه برگشتن سر موقعیت هاشون و چند تا پرستار دیگه به زور سانزو رو از دکتر جدا کردن
پرستار: دکتر حالتون خوبه؟
دکتر: مهم نیست-(سرفه) باید اون دختر رو نجات بدیم...
پرستار: اما به نظر نمیرسه حالتون خوب باشه
دکتر: ساکت شو(سرفه) ...
پرستار: چشم
سانزو تو عالم خودش بود، اصلا نمیدونست دور و ورش داره چه اتفاقی میوفته فقط میخواست ا.ت رو نجات بده
به سمت تخت ا.ت نگاه کرد، پرستار های داشتن تلاش میکردن نجاتش بدن ولی اوضاع خیلی وخیم بود
سانزو از دست پرستار ها در اومد و دوید به سمت تخت ا.ت و زانو زد و دستای ا.ت رو محکم گرفت
سانزو: خواهش میکنم! منو تنها نزار ا.ت!
سانزو با گریه اینو گفت و سرشو گذاشت روی تخت ا.ت
پرستار ها با تاسف نگاه کردن
پرستار: فکر نکنم زنده بمونه آقا... باید ازش دل بکنید...
ضربان قلب ا.ت روی مانیتور داشت خیلی پایین میومد و سانزو هر لحظه شکسته تر میشد
پرستار ها ناامید شده بودند و دکتر با لب و دهن خونی به ا.ت و سانزو نگاه میکرد
فضا سنگین بود و سانزو پر از احساسات غیرقابل توصیف...
شرایط پارت بعد: 55 لایک
ادامه دارد...
ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆
- ۶.۶k
- ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط