when silence became a scream p15

یونا با لحنی که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، پرسید
اعضا، با هماهنگیِ ناخودآگاه و با سرعتِ بسیار، پرونده را زیرِ چند مجله‌ی قدیمی پنهان کردند. بنگچان سریع از جا برخاست و سعی کرد لبخندی مصنوعی بر لب بنشاند، هرچند چشمانش از اضطراب می‌لرزید. «آره… فقط داشتیم فیلم می‌دیدیم. تمرین چطور بود؟»
یونا بدون اینکه مکث کند، به سمت پله‌ها رفت. «خسته کننده بود. مثل همیشه.»
او از کنار آن‌ها رد شد؛ بویِ عرق و تمرین می‌داد، اما چیزی دیگر هم در فضایِ اطرافِ او بود… چیزی شبیه به تنهاییِ مطلق. هیچ‌کدام از آن‌ها متوجه نشدند که این آخرین باری است که یونا با آن ماسکِ آرامش، در میان آن‌ها حضور دارد.ساعت از ۱۰ شب گذشته بود. اعضا مشغولِ خوردنِ شام بودند که ناگهان تلفنِ یونا روی میزِ ناهارخوری به صدا درآمد. یونا با دیدنِ نامِ روی صفحه، رنگ از رخسارش پرید. او لرزشِ خفیفی در انگشتانش داشت.
«باید برم… از کمپانی تماس گرفتن.» او بدون اینکه منتظرِ پاسخِ اعضا بماند، شام را نیمه‌تمام رها کرد و از خانه خارج شد.
بنگچان با حسی ناخوشایند، قاشق را روی میز رها کرد. «یه چیزی درست نیست. چرا باید این وقتِ شب از کمپانی زنگ بزنن؟»
لینو اخم کرد: «شاید یه اشتباه توی برنامه‌ریزی فردا باشه.» اما چانگبین، که نگاهِ تیزبین‌تری داشت، گفت: «یا شاید هم…اون عوضی میخواد باهاش حرف بزنه»
در کمپانی، فضا بویِ الکل و تنش می‌داد. جوپ، با چشمانی سرخ و رفتاری تند، پشتِ میزِ بزرگِ دفترش نشسته بود. او مست بود؛ آن نوعی از مستی که خشم را به جنونی وحشیانه تبدیل می‌کند.
«کجایی بودی؟!» فریادِ جوپ در فضایِ خالیِ راهرو طنین‌انداز شد. یونا، با بدنی که از شدتِ خستگی و ترس می‌لرزید، جلوی او ایستاد. «فقط… داشتم تمرین می‌کردم…»
جوپ از جای خود بلند شد. او به سمت یونا هجوم برد و با ضربه‌ای سنگین، او را به دیوار کوبید. «تمرین؟ یا داشتی به شایعات گوش می‌دادی؟ فکر کردی چون توی استری کیدزی، دیگه می‌تونی برای من گنده بشی؟»
یونا سعی کرد از زیرِ نگاهِ او فرار کند، اما جوپ با خشمی بی‌دلیل، چاقویِ کوچکی را که روی میز بود، برداشت. در آن لحظه‌ی تاریک و مه‌آلود از هوشیاری، جوپ که دیگر تشخیص نمی‌داد چه می‌کند، لبه‌ی چاقو را به شکمِ ظریفِ یونا کوبید. یونا حتی نتوانست جیغ بزند؛ فقط صدایِ حبس شدنِ هوا در ریه‌هایش شنیده شد. او در مرزِ بیهوشی بود، اما دردِ فلزی و سوزانِ چاقو، او را در میانه‌ی یک جهنمِ بی‌پایان نگه داشت.
دیدگاه ها (۰)

.....پارت هفدهم.....

**پارت ۲۷**دیدنِ اون عکس‌ها روی میز، تمامِ دنیام رو لرزوند. ...

........ پارت بیست چهارم........

✦ اولین گناه ✦فصل بیست‌ویکم: آتشی که در تنم افتاد---از مهمان...

### پارت ششم: طوفان در سایهصدای شکستن شیشه هنوز در فضای تاری...

بازیگر سابق «وادی گرگ‌ها» از دنیای بازیگری فاصله گرفتفاطمه ب...

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۱

داستان کودکانه «رقصِ گرانش در تالارِ تعادل» به نویسندگی رزیت...

### پارت چهارم: «مهرِ مرگ روی کارتِ آخر»نورِ نئونِ قرمز روی ...

#پارت۳ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط