این بار رازهای گذشته قراره کمکم آشکار بشن، اما عشق هیونج
این بار رازهای گذشته قراره کمکم آشکار بشن، اما عشق هیونجین و فلیکس همچنان مرکز داستانه.
### دام موزی
### پارت دهم: حقیقتی که چهار سال پنهان ماند
ساعت از نیمهشب گذشته بود.
فلیکس روی مبل نشسته بود و به هیونجین نگاه میکرد. مردی که چهار سال تمام کنارش زندگی کرده بود، حالا طوری به تلفنش خیره شده بود که انگار تمام دنیا روی شانههایش سنگینی میکرد.
فلیکس: «هیونجین؟»
هیونجین تماس را قطع کرد.
هیونجین: «باید فردا به بیمارستان بریم.»
فلیکس: «برای بابام اتفاقی افتاده؟»
هیونجین چند لحظه سکوت کرد.
هیونجین: «نه. حداقل هنوز نه.»
فلیکس با نگرانی بلند شد.
فلیکس: «پس چرا اینطوری حرف میزنی؟ من حق دارم بدونم چه خبره.»
هیونجین به سمتش رفت و دستهایش را گرفت.
هیونجین: «چهار سال پیش، وقتی عمویم تو رو به اون معامله فروخت، فقط یک نفر پشت اون ماجرا نبود.»
فلیکس خشکش زد.
فلیکس: «منظورت چیه؟»
هیونجین: «پدرت از اون معامله خبر داشت.»
چشمهای فلیکس پر از اشک شد.
فلیکس: «نه... امکان نداره.»
هیونجین: «فلیکس، من نمیخوام ازش دفاع کنم. فقط میخوام حقیقت رو بدونی.»
فلیکس دستش را از دست هیونجین بیرون کشید.
فلیکس: «چهار سال... چهار سال تمام فکر میکردم هیچکس از اتفاقی که برام افتاد خبر نداشته!»
هیونجین: «عزیزم...»
فلیکس: «لطفاً الان بهم دست نزن.»
هیونجین سرش را پایین انداخت.
برای اولین بار در چهار سال زندگی مشترکشان، فلیکس از او فاصله گرفت.
صبح روز بعد ـ بیمارستان
فلیکس پشت در اتاق پدرش ایستاده بود.
دستش روی دستگیره میلرزید.
هیونجین کمی عقبتر ایستاده بود و به او فرصت میداد.
بالاخره فلیکس وارد شد.
پدرش روی تخت دراز کشیده بود. با دیدن پسرش لبخند کمرنگی زد.
پدر: «فلیکس... پسرم...»
فلیکس نزدیک تخت رفت.
فلیکس: «بابا، چرا؟»
پدرش نگاهش را دزدید.
فلیکس: «تو میدونستی؟ واقعاً میدونستی منو فروختن؟»
چشمهای پیرمرد پر از اشک شد.
پدر: «من... چارهای نداشتم.»
فلیکس با صدایی لرزان گفت:
«من فقط میخواستم پسر تو باشم، بابا... نه بهای بدهیهات.»
اتاق در سکوت فرو رفت.
پدرش صورتش را با دست پوشاند و شروع به گریه کرد.
اما درست همان لحظه، پرستار وارد شد و پاکتی را به هیونجین داد.
پرستار: «این نامه رو صبح زود برای آقای فلیکس آوردن. گفتن حتماً شخصاً به دستش برسونیم.»
هیونجین پاکت را باز کرد.
داخل آن فقط یک جمله نوشته شده بود:
«کسی که چهار سال پیش فلیکس را فروخت، هنوز زنده است؛ و این بار دنبال چیزی بیشتر از پول است.»
هیونجین سرش را بالا آورد.
در انتهای راهرو، مردی با کت مشکی ایستاده بود.
و وقتی نگاهشان به هم افتاد، لبخند زد...
پایان پارت دهم.
فکر کنم حالا دیگه وقتشه بفهمیم اون مرد کیه... 🥹❤️
### دام موزی
### پارت دهم: حقیقتی که چهار سال پنهان ماند
ساعت از نیمهشب گذشته بود.
فلیکس روی مبل نشسته بود و به هیونجین نگاه میکرد. مردی که چهار سال تمام کنارش زندگی کرده بود، حالا طوری به تلفنش خیره شده بود که انگار تمام دنیا روی شانههایش سنگینی میکرد.
فلیکس: «هیونجین؟»
هیونجین تماس را قطع کرد.
هیونجین: «باید فردا به بیمارستان بریم.»
فلیکس: «برای بابام اتفاقی افتاده؟»
هیونجین چند لحظه سکوت کرد.
هیونجین: «نه. حداقل هنوز نه.»
فلیکس با نگرانی بلند شد.
فلیکس: «پس چرا اینطوری حرف میزنی؟ من حق دارم بدونم چه خبره.»
هیونجین به سمتش رفت و دستهایش را گرفت.
هیونجین: «چهار سال پیش، وقتی عمویم تو رو به اون معامله فروخت، فقط یک نفر پشت اون ماجرا نبود.»
فلیکس خشکش زد.
فلیکس: «منظورت چیه؟»
هیونجین: «پدرت از اون معامله خبر داشت.»
چشمهای فلیکس پر از اشک شد.
فلیکس: «نه... امکان نداره.»
هیونجین: «فلیکس، من نمیخوام ازش دفاع کنم. فقط میخوام حقیقت رو بدونی.»
فلیکس دستش را از دست هیونجین بیرون کشید.
فلیکس: «چهار سال... چهار سال تمام فکر میکردم هیچکس از اتفاقی که برام افتاد خبر نداشته!»
هیونجین: «عزیزم...»
فلیکس: «لطفاً الان بهم دست نزن.»
هیونجین سرش را پایین انداخت.
برای اولین بار در چهار سال زندگی مشترکشان، فلیکس از او فاصله گرفت.
صبح روز بعد ـ بیمارستان
فلیکس پشت در اتاق پدرش ایستاده بود.
دستش روی دستگیره میلرزید.
هیونجین کمی عقبتر ایستاده بود و به او فرصت میداد.
بالاخره فلیکس وارد شد.
پدرش روی تخت دراز کشیده بود. با دیدن پسرش لبخند کمرنگی زد.
پدر: «فلیکس... پسرم...»
فلیکس نزدیک تخت رفت.
فلیکس: «بابا، چرا؟»
پدرش نگاهش را دزدید.
فلیکس: «تو میدونستی؟ واقعاً میدونستی منو فروختن؟»
چشمهای پیرمرد پر از اشک شد.
پدر: «من... چارهای نداشتم.»
فلیکس با صدایی لرزان گفت:
«من فقط میخواستم پسر تو باشم، بابا... نه بهای بدهیهات.»
اتاق در سکوت فرو رفت.
پدرش صورتش را با دست پوشاند و شروع به گریه کرد.
اما درست همان لحظه، پرستار وارد شد و پاکتی را به هیونجین داد.
پرستار: «این نامه رو صبح زود برای آقای فلیکس آوردن. گفتن حتماً شخصاً به دستش برسونیم.»
هیونجین پاکت را باز کرد.
داخل آن فقط یک جمله نوشته شده بود:
«کسی که چهار سال پیش فلیکس را فروخت، هنوز زنده است؛ و این بار دنبال چیزی بیشتر از پول است.»
هیونجین سرش را بالا آورد.
در انتهای راهرو، مردی با کت مشکی ایستاده بود.
و وقتی نگاهشان به هم افتاد، لبخند زد...
پایان پارت دهم.
فکر کنم حالا دیگه وقتشه بفهمیم اون مرد کیه... 🥹❤️
- ۶۳
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط