Novel panleo
♡ #part¹² ♡
『 diyana 』
خواستم حرفی بزنم که بازوم رو گرفت
ارسلان : خفه شوو دیانا خفهشووو وایساا یه ارسلان ازت بسازم که تو دنیا ندیدی
کشون کشون از اتاق بردتم بیرون مهشاد تند تند حالم رو میپرسید نمیتونستم جواب بدم
میترسیدم حرف بزنم متوجه بشه و وسیله رو از گوشم دربیاره پس چیزی نمیگفتم
تا خود مهشاد رد مون رو بزنه هر جا که بریم
از در پشتی مهمونی بیرون رفتیم و سمت ماشین اش رفت
_ارسلان یه دقیقه وایسا ببین چی میگم اصلا
وایستاد و تو صورتم غرید
ارسلان: ببند دهنتو تا برسیم
درو باز کرد و هلم داد تو ماشین ناچار سوار ماشین شدم....
『 paniz 』
رمز گاوصندوق رو بر بار هزارم زدم اما اشتباه بود لعنتی ، مهشاد از پشت گوش رفته بود نمیتونستم باهاش در ارتباط باشم
مشتی بهش زدم
_ اه اینم باز نمیشه
سایه ای پشت ام قرار گرفت و پشت بندهاش صدای خود بیشرفاش اومد
رضا: پیشی من اینجا چیکار میکنه اونم اتاق من جلوی گاوصندوق من هوم دوست داشتی باز بشه
بلند شدم و روبروش قرار گرفتم که نگاه معناداری بهم انداخت
رضا : جذاب شدی خانمم
خواستم رد بشم که نذاشت ، با شنیدن صدای رضا ، مهشاد هعی صدام میکرد زبر لب میگفت
مهشاد: پانیذ ، ارتباط ام با دیانا قطع شده ارسلان متوجه ی همه چیزه
رضا نیشخندهای کرد و بین کمد و خودش حبس کرد ، دستی به لالهی گوشم کشید و دست داخل گوشم کرد و ارتباط با مهشاد رو قطع کرد
و در آخر زبر پاهاش له کرد
ماسک رو از صورتم برداشت
رضا : فکر کردی متوجه نمیشم برام جاسوس فرستادی ، نکنه دلتنگ قدیما شدی پیشی کوچولو
نگاهی که حرص و خشم توش موج میزد رو بهش دوختم
_با دیانا چیکار کردی کجا گفتی ببرنش هان
رضا: ترتیب اون رو ارسلان میده به من ربطی نداره
مچ دستام رو گرفت و به سمت تخت برد
_ولم کن رضا پشیمون میشی ببین کی بهت گفتم
مجبورم کرد رو تخت بشینم و از کشو دستبند رو دراورد و به دستم و تخت بست
تهدیدوار انگشت اش رو جلو صورتم تکون
رضا: مهمونی تموم شد میام سراغت پیشی کوچولو میام که حساب این چند روز رو باهات صاف کنم
و به سمت اتاق قدم برداشت
_رضا ، دیانا رو بگو ول کنه رضا تروخداا
بدون هیچ حرفی از اتاق بیرون رفت عصبی پا کوبیدم به میز ....
『 mehrab 』
عصبی با داد مشتی کوبیدم رو میز ،جفتشون رو هم گیر انداخته بود ناکس
مهشاد دست رو کتف ام گذاشت
مهشاد: آروم باشه ارتباط مون با دیانا هنوز قطع نشده اما از پانیذ نه
فرمانده : رد دیانا تا ۱۰ ساعت دیگه میرسه دستمون نگران نباش
عصبی بودم نگران پانیذ بودم نتونستم مراقبش باشم مشتی دیگه ای کوبیدم که آخر داد فرمانده به صدا در اومد....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
『 diyana 』
خواستم حرفی بزنم که بازوم رو گرفت
ارسلان : خفه شوو دیانا خفهشووو وایساا یه ارسلان ازت بسازم که تو دنیا ندیدی
کشون کشون از اتاق بردتم بیرون مهشاد تند تند حالم رو میپرسید نمیتونستم جواب بدم
میترسیدم حرف بزنم متوجه بشه و وسیله رو از گوشم دربیاره پس چیزی نمیگفتم
تا خود مهشاد رد مون رو بزنه هر جا که بریم
از در پشتی مهمونی بیرون رفتیم و سمت ماشین اش رفت
_ارسلان یه دقیقه وایسا ببین چی میگم اصلا
وایستاد و تو صورتم غرید
ارسلان: ببند دهنتو تا برسیم
درو باز کرد و هلم داد تو ماشین ناچار سوار ماشین شدم....
『 paniz 』
رمز گاوصندوق رو بر بار هزارم زدم اما اشتباه بود لعنتی ، مهشاد از پشت گوش رفته بود نمیتونستم باهاش در ارتباط باشم
مشتی بهش زدم
_ اه اینم باز نمیشه
سایه ای پشت ام قرار گرفت و پشت بندهاش صدای خود بیشرفاش اومد
رضا: پیشی من اینجا چیکار میکنه اونم اتاق من جلوی گاوصندوق من هوم دوست داشتی باز بشه
بلند شدم و روبروش قرار گرفتم که نگاه معناداری بهم انداخت
رضا : جذاب شدی خانمم
خواستم رد بشم که نذاشت ، با شنیدن صدای رضا ، مهشاد هعی صدام میکرد زبر لب میگفت
مهشاد: پانیذ ، ارتباط ام با دیانا قطع شده ارسلان متوجه ی همه چیزه
رضا نیشخندهای کرد و بین کمد و خودش حبس کرد ، دستی به لالهی گوشم کشید و دست داخل گوشم کرد و ارتباط با مهشاد رو قطع کرد
و در آخر زبر پاهاش له کرد
ماسک رو از صورتم برداشت
رضا : فکر کردی متوجه نمیشم برام جاسوس فرستادی ، نکنه دلتنگ قدیما شدی پیشی کوچولو
نگاهی که حرص و خشم توش موج میزد رو بهش دوختم
_با دیانا چیکار کردی کجا گفتی ببرنش هان
رضا: ترتیب اون رو ارسلان میده به من ربطی نداره
مچ دستام رو گرفت و به سمت تخت برد
_ولم کن رضا پشیمون میشی ببین کی بهت گفتم
مجبورم کرد رو تخت بشینم و از کشو دستبند رو دراورد و به دستم و تخت بست
تهدیدوار انگشت اش رو جلو صورتم تکون
رضا: مهمونی تموم شد میام سراغت پیشی کوچولو میام که حساب این چند روز رو باهات صاف کنم
و به سمت اتاق قدم برداشت
_رضا ، دیانا رو بگو ول کنه رضا تروخداا
بدون هیچ حرفی از اتاق بیرون رفت عصبی پا کوبیدم به میز ....
『 mehrab 』
عصبی با داد مشتی کوبیدم رو میز ،جفتشون رو هم گیر انداخته بود ناکس
مهشاد دست رو کتف ام گذاشت
مهشاد: آروم باشه ارتباط مون با دیانا هنوز قطع نشده اما از پانیذ نه
فرمانده : رد دیانا تا ۱۰ ساعت دیگه میرسه دستمون نگران نباش
عصبی بودم نگران پانیذ بودم نتونستم مراقبش باشم مشتی دیگه ای کوبیدم که آخر داد فرمانده به صدا در اومد....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
- ۴.۵k
- ۱۲ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط