چند پارتی از جیمین
چند پارتی «عشق در یک نگاه» 🎬
Part 1 📄
یاح یاح یاح بریم پارتی🗿
صدای موسیقی آرام، کل سالن بزرگ و مجلل را پر کرده بود.
نور لوسترهای طلایی روی لباسهای گرانقیمت مهمانها میافتاد و صدای خنده و گفتوگوی آدمها از هر طرف شنیده میشد.
امشب یکی از بزرگترین مهمانیهای سال بود؛
جایی که فقط افراد مشهور، ثروتمند و صاحبنفوذ دعوت شده بودند.
اما میان آن همه لباسهای فاخر و جواهرات درخشان...
دختری با لباس سادهی گارسونی، سینی به دست، آرام از میان جمعیت عبور میکرد.
ا/ت.
موهایش را ساده جمع کرده بود و خستگی از چهرهاش پیدا بود.
از صبح سر پا بود.
اما هنوز اجازه نداشت حتی چند دقیقه استراحت کند.
یکی از مهمانها بدون اینکه به او نگاه کند، لیوان خالیاش را روی سینی گذاشت.
مهمان دیگری با صدای بلند گفت:
«دختر! این میز هنوز خالیه! زودتر جمعش کن.»
ا/ت فقط سرش را پایین انداخت.
+ چشم...
سینی را برداشت و به سمت میز رفت.
هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بود که صدای خندهی چند نفر از پشت سرش بلند شد.
«این گارسونا چرا اینقدر کندن؟»
«شاید اولین بارشه اومده همچین جایی.»
چند نفر خندیدند.
ا/ت وانمود کرد چیزی نشنیده.
فقط محکمتر سینی را در دستش گرفت.
اما درست همان لحظه...
یک نفر آرام از کنار جمعیت عبور کرد.
کتوشلوار کاملاً مشکی.
موهای مرتب.
چهرهای آرام و جدی.
و نگاهی که معمولاً هیچچیز نمیتوانست برای چند ثانیه متوقفش کند.
پارک جیمین.
یکی از مهمانهای اصلی آن شب.
جیمین با چند نفر صحبت میکرد، اما ناگهان نگاهش از میان جمعیت عبور کرد و روی دختری ثابت ماند که گوشهی سالن ایستاده بود.
ا/ت.
جیمین نمیدانست چرا نگاهش روی او مانده.
نه لباس گرانقیمتی داشت.
نه جواهراتی به گردنش بود.
نه مثل بقیه سعی میکرد توجه کسی را جلب کند.
فقط...
آرام ایستاده بود و سعی میکرد ناراحتیاش را پنهان کند.
جیمین برای چند ثانیه هیچ حرفی نزد.
دوستش که کنار او ایستاده بود، متوجه تغییر نگاهش شد.
«جیمین؟»
جیمین جواب نداد.
هنوز نگاهش سمت ا/ت بود.
همان لحظه یکی از مهمانها از کنار ا/ت رد شد و عمداً شانهاش را به او زد.
سینی کمی تکان خورد.
ا/ت سریع آن را گرفت تا چیزی روی زمین نیفتد.
مهمان با خنده گفت:
«حواست کجاست؟»
ا/ت چیزی نگفت.
فقط سرش را پایین انداخت.
اما جیمین...
این بار لبخند نزد.
نگاهش سرد شد.
دوستش آرام پرسید:
«مشکلی پیش اومده؟»
جیمین بدون اینکه چشم از ا/ت بردارد، گفت:
_ «اون دختر کیه؟»
دوستش با تعجب به ا/ت نگاه کرد.
«کدوم؟»
جیمین فقط با نگاهش به سمت او اشاره کرد.
دوستش شانهای بالا انداخت.
«یه گارسن معمولیه. چرا؟»
جیمین چند لحظه سکوت کرد.
بعد آرام گفت:
_ «هیچی.»
اما خودش هم میدانست که «هیچی» نبود.
چون برای اولین بار در آن شب...
دیگر هیچکدام از آدمهای اطرافش را نمیدید.
فقط او را میدید.
دختری که حتی نمیدانست کسی از آن سوی سالن، برای اولین بار...
چشم از او برنمیداشت.
و درست همان لحظه، ا/ت سرش را بالا آورد.
نگاهشان برای اولین بار به هم گره خورد.
فقط چند ثانیه.
اما برای جیمین...
همان چند ثانیه کافی بود.
پایان پارت ۱ هستش
این یکیو حمایت کنیددد کو/نم پارههه شدههه ساعت ۴ صبح داشتم مینوشتمش😭🫡🥺
Part 1 📄
یاح یاح یاح بریم پارتی🗿
صدای موسیقی آرام، کل سالن بزرگ و مجلل را پر کرده بود.
نور لوسترهای طلایی روی لباسهای گرانقیمت مهمانها میافتاد و صدای خنده و گفتوگوی آدمها از هر طرف شنیده میشد.
امشب یکی از بزرگترین مهمانیهای سال بود؛
جایی که فقط افراد مشهور، ثروتمند و صاحبنفوذ دعوت شده بودند.
اما میان آن همه لباسهای فاخر و جواهرات درخشان...
دختری با لباس سادهی گارسونی، سینی به دست، آرام از میان جمعیت عبور میکرد.
ا/ت.
موهایش را ساده جمع کرده بود و خستگی از چهرهاش پیدا بود.
از صبح سر پا بود.
اما هنوز اجازه نداشت حتی چند دقیقه استراحت کند.
یکی از مهمانها بدون اینکه به او نگاه کند، لیوان خالیاش را روی سینی گذاشت.
مهمان دیگری با صدای بلند گفت:
«دختر! این میز هنوز خالیه! زودتر جمعش کن.»
ا/ت فقط سرش را پایین انداخت.
+ چشم...
سینی را برداشت و به سمت میز رفت.
هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بود که صدای خندهی چند نفر از پشت سرش بلند شد.
«این گارسونا چرا اینقدر کندن؟»
«شاید اولین بارشه اومده همچین جایی.»
چند نفر خندیدند.
ا/ت وانمود کرد چیزی نشنیده.
فقط محکمتر سینی را در دستش گرفت.
اما درست همان لحظه...
یک نفر آرام از کنار جمعیت عبور کرد.
کتوشلوار کاملاً مشکی.
موهای مرتب.
چهرهای آرام و جدی.
و نگاهی که معمولاً هیچچیز نمیتوانست برای چند ثانیه متوقفش کند.
پارک جیمین.
یکی از مهمانهای اصلی آن شب.
جیمین با چند نفر صحبت میکرد، اما ناگهان نگاهش از میان جمعیت عبور کرد و روی دختری ثابت ماند که گوشهی سالن ایستاده بود.
ا/ت.
جیمین نمیدانست چرا نگاهش روی او مانده.
نه لباس گرانقیمتی داشت.
نه جواهراتی به گردنش بود.
نه مثل بقیه سعی میکرد توجه کسی را جلب کند.
فقط...
آرام ایستاده بود و سعی میکرد ناراحتیاش را پنهان کند.
جیمین برای چند ثانیه هیچ حرفی نزد.
دوستش که کنار او ایستاده بود، متوجه تغییر نگاهش شد.
«جیمین؟»
جیمین جواب نداد.
هنوز نگاهش سمت ا/ت بود.
همان لحظه یکی از مهمانها از کنار ا/ت رد شد و عمداً شانهاش را به او زد.
سینی کمی تکان خورد.
ا/ت سریع آن را گرفت تا چیزی روی زمین نیفتد.
مهمان با خنده گفت:
«حواست کجاست؟»
ا/ت چیزی نگفت.
فقط سرش را پایین انداخت.
اما جیمین...
این بار لبخند نزد.
نگاهش سرد شد.
دوستش آرام پرسید:
«مشکلی پیش اومده؟»
جیمین بدون اینکه چشم از ا/ت بردارد، گفت:
_ «اون دختر کیه؟»
دوستش با تعجب به ا/ت نگاه کرد.
«کدوم؟»
جیمین فقط با نگاهش به سمت او اشاره کرد.
دوستش شانهای بالا انداخت.
«یه گارسن معمولیه. چرا؟»
جیمین چند لحظه سکوت کرد.
بعد آرام گفت:
_ «هیچی.»
اما خودش هم میدانست که «هیچی» نبود.
چون برای اولین بار در آن شب...
دیگر هیچکدام از آدمهای اطرافش را نمیدید.
فقط او را میدید.
دختری که حتی نمیدانست کسی از آن سوی سالن، برای اولین بار...
چشم از او برنمیداشت.
و درست همان لحظه، ا/ت سرش را بالا آورد.
نگاهشان برای اولین بار به هم گره خورد.
فقط چند ثانیه.
اما برای جیمین...
همان چند ثانیه کافی بود.
پایان پارت ۱ هستش
این یکیو حمایت کنیددد کو/نم پارههه شدههه ساعت ۴ صبح داشتم مینوشتمش😭🫡🥺
- ۹.۱k
- ۳۰ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط