اعتماد پارت|۷۰|
۷۰
ا/ت
سرشو تو گردنم فرو برد و به ارومی خندید
این دومین باری بود که میخندید و من نظارهگرش بودم!
–نکن..
بیشتر منو به خودش چسبوند،برای حفظ تعادلم دستامو روی شونههاش گذاشتم
–من کاری نمیکنم که بچه
–به من نگو بچه،تو زیادی پیری
خندهی تو گلویی کرد
–سرجمع بیست سالته
–بیست و یک.
نفس گرمش به پوست گردنم میخورد و تمرکزمو ازم میگرفت
–داری اذیتم میکنی
همونجا زمزمه وار طوری که لباش به پوستم برخورد میکرد گفت:بهت گفته بودم حتی اگه اذیتت کنم حق اعتراض نداری
سرشو بالا آورد و نگاهم کرد
–مگه چندبار پیش میاد اینطوری گیرت بندازم
لبخنده دندون نمایی زدم
–با وجوده دوتا ادم مزاحم هیچوقت
صورتشو نزدیک صورتم اورد و با لبخنده مرموزی گفت:پس از فرصت خوب استفاده میکنیم
با کاری که کرد اول تعجب کردم اما کم کم همراهش شدم.
به سمتی هدایتم میکرد،تا اینکه کمرم به جای سفتی برخورد کرد
از هم فاصله گرفتیم،مردمکای چشممو بالا کشیدم تا ببینمش
زل زده بود تو چشمام
دره پشت سرمو باز کرد و دوباره به کارش ادامه داد
کار داشت به جاهای نه چندان خوشایندی برای من ختم میشد.
من نمیتونستم..اینو نمیخواستم.
وقتی به خودم اومدم که پرت شدم روی تخت..
دستامو رو سینش گذاشتمو مجبورش کردم ازم فاصله بگیره
با خجالت لب زدم
–من هنوز..
انگشتشو روی لبم کشید و نزاشت حرفمو ادامه بدم
–هیس..میدونم
کنار رفت و منو تو بغلش کشید
دستشو به ارومی بین موهام حرکت میداد
–متاسفم
–نمیخوام کاری کنم که حس امنیت نداشته باشی..پس اروم باش و بخواب
کاش میتونستم بگم چرا میترسم..
میتونستم بگم یوجین دلیل اینه که حتی از سایهی خودمم میترسم!
اما..اگه میگفتم همین رابطهای که تازه داره شکل میگیره هم به کل نابود میشه و اونوقته که دیگه چیزی به اسم ما نمیتونه وجود داشته باشه.
اولین بار بود کنارش میخوابیدم،چشمامو بستم.
الان وقت فکر کردن نبود،باید اروم میشدم.
(صبح)
ا/ت
به ارومی پلکامو از هم فاصله دادم..
دستمو کنارم روی تخت کشیدم،نبود.
با دیدن جای خالیش نفسمو بیرون دادمو بلند شدم،سمت سرویس رفتم آبی به صورتم زدم.
با دیدن شونه چوبی روی میز برش داشتمو موهامو شونه زدم
از اتاق خارج شدمو چشمامو تو فضای اطراف چرخوندم
–کجایی پس
تو خونه نبود،،وارده حیاط شدم
میزه کوچیکی که با خوراکیای مختلف پر شده بود توجهمو جلب کرد.
یکم چشم چرخوندم که دیدم به تنهی درخت تکیه داده خیالم راحت شد و نفس راحتی کشیدم.
با لبخند بهش خیره شدم،پشت بهم وایستاده بود
داشت با تلفن صحبت میکرد..
بهش نزدیک شدمو بغلش کردم
به فرده پشت تلفن گفت:حرفای منو که فهمیدی،طوری جایگزین کن که کسی نفهمه،منتظره خبرتم
این حرفو زد و قطع کرد
برگشت سمتمو دستشو رو صورتم گذاشت
–صبح بخیر
–ظهر بخیر!
–ظهر؟ چرا مگه ساعت چنده؟
ساعتشو جلوم گرفت..۱۱!
–صبحونه نخوردی؟
دستشو دوره شونه هام حلقه کرد و باهم سمت اون میزه چیده شده راه افتادیم
–منتظر بودم خانم از خواب بلند بشن
–چقدر جنتلمن،برای همین چیزاست که دلمو بردی
جمله اخرو نباید میزدم
خندید و گفت:پس که اینطور..من دلتو بردم
دستمو کوبیدم رو شونش
–ساکت شو از دهنم پرید
–ولی من راضیم که دلتو بردم
–باشه باشه بسه،بیا یه چیزی بخوریم من گرسنم
نشستیم سره میز و شروع کردیم!
تلفنش زنگ خورد
تماسو وصل کرد و زد رو اسپیکر
صدای جانگشین تو فضا پیچید
–دیشب مثل اینکه دزد وارده عمارت شده؟
متعجب نگاه کردم به قیافه ریلکس کوک!
چطوری درد تونسته بود از بین اون همه ادم وارده عمارت بشه؟
جونگ کوک خونسرد گفت:خب؟
جانگشین با خنده لب زد
–دزد خوده تو بودی اومدی دخترمونو دزدیدی بردی
با فهمیدن منظورش خندیدم،صدام به اونوره خط رسید
–ا/ت؟ اونجایی؟
–اره اینجام
ایندفعه صدای تهیونگ اومد که گفت:معلومه خوش میگذره بهت با اقا دزده
–خجالت بکش دکتر
–شما ما رو پیچوندین رفتین دنبال عشق بازیاتون بعد من خجالت بکشم؟؟ منم زن میخوام
دوباره صدای خندههای منو درآوردن
–منم میخوام
جونگ کوک گفت:شما برای خودتون کافی هستین
بالاخره کلی خندیدیم و خوش گذشت
تو حیاط کناره هم قدم میزدیم
ا/ت
سرشو تو گردنم فرو برد و به ارومی خندید
این دومین باری بود که میخندید و من نظارهگرش بودم!
–نکن..
بیشتر منو به خودش چسبوند،برای حفظ تعادلم دستامو روی شونههاش گذاشتم
–من کاری نمیکنم که بچه
–به من نگو بچه،تو زیادی پیری
خندهی تو گلویی کرد
–سرجمع بیست سالته
–بیست و یک.
نفس گرمش به پوست گردنم میخورد و تمرکزمو ازم میگرفت
–داری اذیتم میکنی
همونجا زمزمه وار طوری که لباش به پوستم برخورد میکرد گفت:بهت گفته بودم حتی اگه اذیتت کنم حق اعتراض نداری
سرشو بالا آورد و نگاهم کرد
–مگه چندبار پیش میاد اینطوری گیرت بندازم
لبخنده دندون نمایی زدم
–با وجوده دوتا ادم مزاحم هیچوقت
صورتشو نزدیک صورتم اورد و با لبخنده مرموزی گفت:پس از فرصت خوب استفاده میکنیم
با کاری که کرد اول تعجب کردم اما کم کم همراهش شدم.
به سمتی هدایتم میکرد،تا اینکه کمرم به جای سفتی برخورد کرد
از هم فاصله گرفتیم،مردمکای چشممو بالا کشیدم تا ببینمش
زل زده بود تو چشمام
دره پشت سرمو باز کرد و دوباره به کارش ادامه داد
کار داشت به جاهای نه چندان خوشایندی برای من ختم میشد.
من نمیتونستم..اینو نمیخواستم.
وقتی به خودم اومدم که پرت شدم روی تخت..
دستامو رو سینش گذاشتمو مجبورش کردم ازم فاصله بگیره
با خجالت لب زدم
–من هنوز..
انگشتشو روی لبم کشید و نزاشت حرفمو ادامه بدم
–هیس..میدونم
کنار رفت و منو تو بغلش کشید
دستشو به ارومی بین موهام حرکت میداد
–متاسفم
–نمیخوام کاری کنم که حس امنیت نداشته باشی..پس اروم باش و بخواب
کاش میتونستم بگم چرا میترسم..
میتونستم بگم یوجین دلیل اینه که حتی از سایهی خودمم میترسم!
اما..اگه میگفتم همین رابطهای که تازه داره شکل میگیره هم به کل نابود میشه و اونوقته که دیگه چیزی به اسم ما نمیتونه وجود داشته باشه.
اولین بار بود کنارش میخوابیدم،چشمامو بستم.
الان وقت فکر کردن نبود،باید اروم میشدم.
(صبح)
ا/ت
به ارومی پلکامو از هم فاصله دادم..
دستمو کنارم روی تخت کشیدم،نبود.
با دیدن جای خالیش نفسمو بیرون دادمو بلند شدم،سمت سرویس رفتم آبی به صورتم زدم.
با دیدن شونه چوبی روی میز برش داشتمو موهامو شونه زدم
از اتاق خارج شدمو چشمامو تو فضای اطراف چرخوندم
–کجایی پس
تو خونه نبود،،وارده حیاط شدم
میزه کوچیکی که با خوراکیای مختلف پر شده بود توجهمو جلب کرد.
یکم چشم چرخوندم که دیدم به تنهی درخت تکیه داده خیالم راحت شد و نفس راحتی کشیدم.
با لبخند بهش خیره شدم،پشت بهم وایستاده بود
داشت با تلفن صحبت میکرد..
بهش نزدیک شدمو بغلش کردم
به فرده پشت تلفن گفت:حرفای منو که فهمیدی،طوری جایگزین کن که کسی نفهمه،منتظره خبرتم
این حرفو زد و قطع کرد
برگشت سمتمو دستشو رو صورتم گذاشت
–صبح بخیر
–ظهر بخیر!
–ظهر؟ چرا مگه ساعت چنده؟
ساعتشو جلوم گرفت..۱۱!
–صبحونه نخوردی؟
دستشو دوره شونه هام حلقه کرد و باهم سمت اون میزه چیده شده راه افتادیم
–منتظر بودم خانم از خواب بلند بشن
–چقدر جنتلمن،برای همین چیزاست که دلمو بردی
جمله اخرو نباید میزدم
خندید و گفت:پس که اینطور..من دلتو بردم
دستمو کوبیدم رو شونش
–ساکت شو از دهنم پرید
–ولی من راضیم که دلتو بردم
–باشه باشه بسه،بیا یه چیزی بخوریم من گرسنم
نشستیم سره میز و شروع کردیم!
تلفنش زنگ خورد
تماسو وصل کرد و زد رو اسپیکر
صدای جانگشین تو فضا پیچید
–دیشب مثل اینکه دزد وارده عمارت شده؟
متعجب نگاه کردم به قیافه ریلکس کوک!
چطوری درد تونسته بود از بین اون همه ادم وارده عمارت بشه؟
جونگ کوک خونسرد گفت:خب؟
جانگشین با خنده لب زد
–دزد خوده تو بودی اومدی دخترمونو دزدیدی بردی
با فهمیدن منظورش خندیدم،صدام به اونوره خط رسید
–ا/ت؟ اونجایی؟
–اره اینجام
ایندفعه صدای تهیونگ اومد که گفت:معلومه خوش میگذره بهت با اقا دزده
–خجالت بکش دکتر
–شما ما رو پیچوندین رفتین دنبال عشق بازیاتون بعد من خجالت بکشم؟؟ منم زن میخوام
دوباره صدای خندههای منو درآوردن
–منم میخوام
جونگ کوک گفت:شما برای خودتون کافی هستین
بالاخره کلی خندیدیم و خوش گذشت
تو حیاط کناره هم قدم میزدیم
- ۳.۲k
- ۰۳ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط