در جست و جوی خاطرات پارت ۱۷...

ویو جونگکوک ....

لیانا: میخواییم با این ساعت به عمق ذهنت نفوذ کنیم
تا بتونیم خاطراتی که اون ته قایم شدن رو پیدا کنیم

جونگکوک:باشه الان یاید چیکار کنم

لیانا:چشماتو ببند و فقط به صدای ساعت گوش کن خوب

جونگکوک:باشه

بلند شد و پرده هارو کشید و چراغ زرد رنگه وسط اتاق رو خاموش کرد
و دوباره نشست روبه روم و گفت

لیانا:فک کن چیزی جز این ساعت وجود نداره.فقط صدای عقربه هاش
باشه؟

جونگکوک: باشه

لیانا:چشماتو ببند.و سعی کن به خلأ ذهنت نفوذ کنی

چشمامو بستم انگار چیزی جز (خالی بودن) نمیدیدم

لیانا:با من نفس عمیق بکش.دم بازدم.دم بازدم
یادت باشه فقط رو صدای ساعت تمرکز کنی

بعد از حرف های لیانا
فقط یه چیز تو گوشم اکو میشد

تیک تاک
تیک تاک
تیک تاک

انگار یه چیزی داشت ذهنمو از دو طرف فشار میاد
ناخداگاه اخمام رفت توهم
و نفسام تند شد

یه اتاق خواب
با همون دختر
داشت گریه میکرد
منم اونجا بودم
مدام هین گریه هاش میگفت:
نمیخوام برم،هق نمیخوام هق تنهات بزارم

همینطور که داشت حرف میزد یهو در اتاق با شتاب باز شد
و همون موقع حس کردم دیگه نمیتونم چشمامو بسته نگه دارم
و چشمامو باز کردم