سناریو سوکوکو
تکپارتی
اگه 100 تا لایک و کامنت بگیره ادامش میدم.
*بعد از ماموریت مشترک مافیا و آژانس دازای و چویا در حال صحبت کردن بودن:
(دازای:+/ چویا:-)
+:«چویا، دوست دارم یه چیزی رو بدونم.»
-:«هن؟! »
+:«بعد از اینکه مافیا رو ول کردم و توی آژانس ظاهر شدم، چه احساسی داشتی؟»
-:«خب، هیچ آدم عاقلی از گند زدن به رابطش با دوستاش خوشش نمیاد. گرچه که من از همون لحظه اولی که دیدمت مطمئن بودم عقل درست و حسابی نداری، پس از رفتنت خوشحال بودم. اینقدر خوشحال که رفتنتو با شراب های گرونقیمت جشن گرفتم.»
*دازای دستشو به نشونه اغراق روی قلبش گذاشت.
+:«آه چویا! حرفای تو عمیقأ قلب لطیف منو میشکنه. آخه کی با شریک سابقش اینجوری حرف میزنه؟!»
-:«من هیچوقت نمیخواستم با اسکولی مثل تو همتیمی بشم!»
+:«چیبی تو خیلی دروغگوی خوبی هستی.»
-:«هن؟! خفه شو دازای!»
+:«اوه چیبی از دستم عصبانیه الانه که منو بکشه، یکی منو نجات بده!»
*چویا یقه دازای رو گرفت و اونو به سمت خودش کشید.
-:«سعی نکن منو بازی بدی دازای.»
+:«خیلی خب... خیلی خب...
فقط... یه سوال...»
-:«زر بزن.»
+:«اگه یه نفر بهت بگه «ازت متنفرم.» ولی بعدش بیاد بهت بگه که «بهت اعتماد دارم.» این چه معنی ای میده؟»
*چویا یقه دازایو محکمتر گرفت و دندوناشو روی هم فشار داد.
-:«اونموقع از نظر من اون آدم یه دروغگوی واقعیه چون اعتماد، بدون احساس به وجود نمیاد.»
*چویا یقه دازایو ول کرد و یه قدم عقب رفت.
-:«ولی این حرفا چیزیو بین من و تو عوض نمیکنه. تو هنوزم همون دازای عوضی ای هستی که بودی.»
+: «ممنونم چویا… بابت اعترافت.»
-: «هن؟! منظورت چ........»
*چویا با دیدن شور و اشتیاق تو چشماش دازای به خودش اومد.
-: «نگو که... منظور تو از «اون آدم»… من... بودم؟!»
+: «بیخیال. تو خودت اعتراف کردی. من فقط گوش دادم، و تو با حرفات، خودتو دودستی تقدیم من کردی.»
-: «مزخرف نگو! من هیچ اعترافی نکردم!»
+: «سخته قبولش کنی، نه؟ چویای شکستناپذیر… خودش خودش رو لو داد و با پای خودش اومد سمت من.»
-: «از این بازی کثیفت پشیمونت میکنم، دازای!»
+: «اوه… چیبی نگران آیندهست. چه بامزه.»
*دازای در یک حرکت سریع، مچ دست چویا را گرفت و اون رو به سمت خودش کشید.
+: «ولی من ترجیح میدم از حال لذت ببرم.»
*دازای هر دو مچ دست چویا را گرفت و بیمعطلی او را به سمت نزدیکترین اتاق برد.
-: «ولم کن عوضی! مگه من بازیچهتم؟!»
*صدای قفل شدن در، در فضا پیچید.
+: «برای این حرف خیلی دیر شده. تو همین الانشم… در اختیار منی.»
*دازای یک قدم جلو آمد و اینبار مچهای چویا را محکمتر گرفت.
-: «لعنت بهت، دازای…»
+: «اعتراض ممنوعه، چیبی.»
*دازای چویا را به دیوار نزدیک کرد. فاصلهشون خیلی کم بود.
-: «دازای… »
*دازای با بدنش به بدن چویا فشار آورد و مچ های چویا رو بالای سرش نگه داشت.
-: «تو... داری زیادهروی میکنی.»
*دازای خم شد، با همون لبخند شوم همیشگیش جواب داد:
«این تازه اولشه… کاری می کنم که ازش خوشت بیاد.»
*دازای لب هاش رو جلو آورد. آروم گذاشت رو لب های چویا و بعد اونو عمیق بوسید...
ادامه دارد/ندارد؟؟
(چون تو دوتا پیجم گذاشتم لایکاشون رو باهم جمع میکنم تو اون پیجم گمونم ۴۰ تا لایک گرفت؟....)
اگه 100 تا لایک و کامنت بگیره ادامش میدم.
*بعد از ماموریت مشترک مافیا و آژانس دازای و چویا در حال صحبت کردن بودن:
(دازای:+/ چویا:-)
+:«چویا، دوست دارم یه چیزی رو بدونم.»
-:«هن؟! »
+:«بعد از اینکه مافیا رو ول کردم و توی آژانس ظاهر شدم، چه احساسی داشتی؟»
-:«خب، هیچ آدم عاقلی از گند زدن به رابطش با دوستاش خوشش نمیاد. گرچه که من از همون لحظه اولی که دیدمت مطمئن بودم عقل درست و حسابی نداری، پس از رفتنت خوشحال بودم. اینقدر خوشحال که رفتنتو با شراب های گرونقیمت جشن گرفتم.»
*دازای دستشو به نشونه اغراق روی قلبش گذاشت.
+:«آه چویا! حرفای تو عمیقأ قلب لطیف منو میشکنه. آخه کی با شریک سابقش اینجوری حرف میزنه؟!»
-:«من هیچوقت نمیخواستم با اسکولی مثل تو همتیمی بشم!»
+:«چیبی تو خیلی دروغگوی خوبی هستی.»
-:«هن؟! خفه شو دازای!»
+:«اوه چیبی از دستم عصبانیه الانه که منو بکشه، یکی منو نجات بده!»
*چویا یقه دازای رو گرفت و اونو به سمت خودش کشید.
-:«سعی نکن منو بازی بدی دازای.»
+:«خیلی خب... خیلی خب...
فقط... یه سوال...»
-:«زر بزن.»
+:«اگه یه نفر بهت بگه «ازت متنفرم.» ولی بعدش بیاد بهت بگه که «بهت اعتماد دارم.» این چه معنی ای میده؟»
*چویا یقه دازایو محکمتر گرفت و دندوناشو روی هم فشار داد.
-:«اونموقع از نظر من اون آدم یه دروغگوی واقعیه چون اعتماد، بدون احساس به وجود نمیاد.»
*چویا یقه دازایو ول کرد و یه قدم عقب رفت.
-:«ولی این حرفا چیزیو بین من و تو عوض نمیکنه. تو هنوزم همون دازای عوضی ای هستی که بودی.»
+: «ممنونم چویا… بابت اعترافت.»
-: «هن؟! منظورت چ........»
*چویا با دیدن شور و اشتیاق تو چشماش دازای به خودش اومد.
-: «نگو که... منظور تو از «اون آدم»… من... بودم؟!»
+: «بیخیال. تو خودت اعتراف کردی. من فقط گوش دادم، و تو با حرفات، خودتو دودستی تقدیم من کردی.»
-: «مزخرف نگو! من هیچ اعترافی نکردم!»
+: «سخته قبولش کنی، نه؟ چویای شکستناپذیر… خودش خودش رو لو داد و با پای خودش اومد سمت من.»
-: «از این بازی کثیفت پشیمونت میکنم، دازای!»
+: «اوه… چیبی نگران آیندهست. چه بامزه.»
*دازای در یک حرکت سریع، مچ دست چویا را گرفت و اون رو به سمت خودش کشید.
+: «ولی من ترجیح میدم از حال لذت ببرم.»
*دازای هر دو مچ دست چویا را گرفت و بیمعطلی او را به سمت نزدیکترین اتاق برد.
-: «ولم کن عوضی! مگه من بازیچهتم؟!»
*صدای قفل شدن در، در فضا پیچید.
+: «برای این حرف خیلی دیر شده. تو همین الانشم… در اختیار منی.»
*دازای یک قدم جلو آمد و اینبار مچهای چویا را محکمتر گرفت.
-: «لعنت بهت، دازای…»
+: «اعتراض ممنوعه، چیبی.»
*دازای چویا را به دیوار نزدیک کرد. فاصلهشون خیلی کم بود.
-: «دازای… »
*دازای با بدنش به بدن چویا فشار آورد و مچ های چویا رو بالای سرش نگه داشت.
-: «تو... داری زیادهروی میکنی.»
*دازای خم شد، با همون لبخند شوم همیشگیش جواب داد:
«این تازه اولشه… کاری می کنم که ازش خوشت بیاد.»
*دازای لب هاش رو جلو آورد. آروم گذاشت رو لب های چویا و بعد اونو عمیق بوسید...
ادامه دارد/ندارد؟؟
(چون تو دوتا پیجم گذاشتم لایکاشون رو باهم جمع میکنم تو اون پیجم گمونم ۴۰ تا لایک گرفت؟....)
- ۲۰.۸k
- ۲۹ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط