عشق بی پایان قسمت 31:
خلاصه جونگمین ترخیص شد دکتر اومد پیشم
دکتر:متاسفانه باید بگم جونگمین شی حافظه اشون رو از دست دادن و امکان اینکه حافظه اش برگرده خیلی کمه احتمالی که میدم شاید بعد پنج سال برگرده شایدم دیگه برنگرده
گفتم:بله فهمیدم
دکتر هم رفت منم با یونگ سنگ و هیونگ برگشتیم خونه
یونگ سنگ:هیون جونگمین چیزی هم از اینجا یادش بود؟
هیون:اره بابا همه چیزو یادش بود فقط دریا رو یادش نمیاد و اسم هامونو
یونگ سنگ:خب خدایا شرتک
موقع خواب بود همه خوابیدن بجز من و جونگمین من روی تختم دراز کشیدم و به ستاره ها نگاه میکردم یهو گفتم باید با جونگمین حرف بزنم رفتم اتاق جونگمین
گفتم:باید حرف بزنیم
جونگمین:کی تورو اینجا راه داد مگه تو یه فن عادی نیستی؟
گفتم:نه من کسی هستم که با تو همکاری میکنم
جونگمین:چی؟ ولی من تورو نمیشناسم حتی اسمت هم نمیدونم
گفتم:اسمم رو نمیدونی اما اسم خودت رو چی اسم خودت رو میدونی؟
جونگمین توی شوک بود که جلو رفتم و روی پنجه ی پام ایستادم و بوسیدمش جونگ مین شوکه شد تعجب کرد بعدش آروم ازش جدا شدم
جونگمین:نه تو وایسا نه تو هم از اون دخترایی که
گفتم:نه من اونی نیستم که فکر میکنی تو هم این نیستی ولی باید فکر کنی که کی هستی مطمئنم خودتم یادت نیست
جونگمین:تو فقط یه دختر معمولی هستی چطور میتونی بدون اجازه بهم نزدیک بشی
گفتم:اجازه؟ این فقط یه یاد اوری بود درضمن پشیمون هم نیستم اول خودتو بشناس بعدش بگو معمولی هستم یا نه اجازه باید بگیرم یا نه راجب حرفام هم فکر کن شب بخیر
از اتاق جونگمین رفتم بیرون و داشتم میرفتم اتاقم که توی راه رو صدا های عجیب غریب شنیدم از توی کتاب خونه میومد قلبم تند تند زد کمی ترسیدم با ترس وارد اتاق شدم رفتم داخل همه جا تاریک بود فقط یه شمع روشن بود هیونگ روی مبل نشسته بود و کمی نوشیدنی میخورد بعد نگاه کردم روی زمین دوتا شیشه نوشیدنی بود هی با خودش حرف میزد
هیونگ:نه اینطوری نمیشه چرا اون باید خودم جلو برم
گفتم:کسی اونجا نیست
دو قدم جلو رفتم پام پیچ خورد داشتم میوفتادم که هیونگ منو گرفت چشم تو چشم شدیم بعد سریع ایستادم و تشکر کردم هیونگ هم رفت دوباره روی مبل نشست و نوشیدنی میخورد چشمم به دوتا شیشه افتاد
گفتم:هیونگ تو اخه چطور این دو شیشه رو خوردی؟
هیونگ:وا دریا تویی ببخشید تو خودم بودم حواسم نبود ذهنم درگیره
گفتم:نه اشکال نداره فقط چرا انقدر خوردی چیزی شده؟
هیونگ:چی؟ نه فقط میدونی دختری توی زندگیم هست که عاشقش شدم توی نگاه اول جذبش شدم اما نمیدونم چرا مثله ستاره ها انقدر ازم دوره اون یه ستاره ی فراریه
گفتم:یه دختر ؟ ازت دوره؟ چرا مگه کسی دیگه ای رو دوست داره
هیونگ برای اینکه بحث رو عوض کنه:آره خیلی دوره راستی چرا این موقع شب اینجا اومدی؟
دکتر:متاسفانه باید بگم جونگمین شی حافظه اشون رو از دست دادن و امکان اینکه حافظه اش برگرده خیلی کمه احتمالی که میدم شاید بعد پنج سال برگرده شایدم دیگه برنگرده
گفتم:بله فهمیدم
دکتر هم رفت منم با یونگ سنگ و هیونگ برگشتیم خونه
یونگ سنگ:هیون جونگمین چیزی هم از اینجا یادش بود؟
هیون:اره بابا همه چیزو یادش بود فقط دریا رو یادش نمیاد و اسم هامونو
یونگ سنگ:خب خدایا شرتک
موقع خواب بود همه خوابیدن بجز من و جونگمین من روی تختم دراز کشیدم و به ستاره ها نگاه میکردم یهو گفتم باید با جونگمین حرف بزنم رفتم اتاق جونگمین
گفتم:باید حرف بزنیم
جونگمین:کی تورو اینجا راه داد مگه تو یه فن عادی نیستی؟
گفتم:نه من کسی هستم که با تو همکاری میکنم
جونگمین:چی؟ ولی من تورو نمیشناسم حتی اسمت هم نمیدونم
گفتم:اسمم رو نمیدونی اما اسم خودت رو چی اسم خودت رو میدونی؟
جونگمین توی شوک بود که جلو رفتم و روی پنجه ی پام ایستادم و بوسیدمش جونگ مین شوکه شد تعجب کرد بعدش آروم ازش جدا شدم
جونگمین:نه تو وایسا نه تو هم از اون دخترایی که
گفتم:نه من اونی نیستم که فکر میکنی تو هم این نیستی ولی باید فکر کنی که کی هستی مطمئنم خودتم یادت نیست
جونگمین:تو فقط یه دختر معمولی هستی چطور میتونی بدون اجازه بهم نزدیک بشی
گفتم:اجازه؟ این فقط یه یاد اوری بود درضمن پشیمون هم نیستم اول خودتو بشناس بعدش بگو معمولی هستم یا نه اجازه باید بگیرم یا نه راجب حرفام هم فکر کن شب بخیر
از اتاق جونگمین رفتم بیرون و داشتم میرفتم اتاقم که توی راه رو صدا های عجیب غریب شنیدم از توی کتاب خونه میومد قلبم تند تند زد کمی ترسیدم با ترس وارد اتاق شدم رفتم داخل همه جا تاریک بود فقط یه شمع روشن بود هیونگ روی مبل نشسته بود و کمی نوشیدنی میخورد بعد نگاه کردم روی زمین دوتا شیشه نوشیدنی بود هی با خودش حرف میزد
هیونگ:نه اینطوری نمیشه چرا اون باید خودم جلو برم
گفتم:کسی اونجا نیست
دو قدم جلو رفتم پام پیچ خورد داشتم میوفتادم که هیونگ منو گرفت چشم تو چشم شدیم بعد سریع ایستادم و تشکر کردم هیونگ هم رفت دوباره روی مبل نشست و نوشیدنی میخورد چشمم به دوتا شیشه افتاد
گفتم:هیونگ تو اخه چطور این دو شیشه رو خوردی؟
هیونگ:وا دریا تویی ببخشید تو خودم بودم حواسم نبود ذهنم درگیره
گفتم:نه اشکال نداره فقط چرا انقدر خوردی چیزی شده؟
هیونگ:چی؟ نه فقط میدونی دختری توی زندگیم هست که عاشقش شدم توی نگاه اول جذبش شدم اما نمیدونم چرا مثله ستاره ها انقدر ازم دوره اون یه ستاره ی فراریه
گفتم:یه دختر ؟ ازت دوره؟ چرا مگه کسی دیگه ای رو دوست داره
هیونگ برای اینکه بحث رو عوض کنه:آره خیلی دوره راستی چرا این موقع شب اینجا اومدی؟
- ۶.۷k
- ۰۸ شهریور ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
