خون خالص(p43)

☆ خونِ خالِص(p43)

جونگکوک تک سرفه ای کرد و به طرز بانمکی دستش رو توی هوا تکون داد:

+ سلام؟شهر ارواح؟ درست اومدم؟ آدرس اینجا رو داده بودن.

خب طبیعتا جوابی نگرفت.

با دیدن جیمین و صندلی خالی کنارش، به سمت امگا رفت و پیشش نشست.

به محض اینکه خواست به جیمین سلام کنه، صدای دو رگه ی خون خالص توی سالن پخش شد.

× بهت اجازه ی نشستن رو دادم، امگا؟

جونگکوک ابرویی بالا انداخت.

+ باید ازت اجازه میگرفتم؟ اوه متاسفم، دفعه ی بعد یادم میمونه.

تهیونگ سرش رو بالا آورد و با چشم های آبیش نگاه بی حسی به امگا انداخت و جونگکوک در ثانیه یاد اون شب افتاد و ذهنش جرقه ای زد.

تهیونگ دوباره جواب امگا رو نداد.

خون خالص از جاش بلند شد و دو دستش رو روی میز گذاشت و کمی خم شد و با چشم هاش به صورت تک تک اعضای داخل سالن نگاه کرد.

× این دومین باریه که کره ی شمالی و چین سعی دارن به داده های ما نفوذ پیدا کنن و سوالی که این وسط پیش میاد اینه که، شماها برای چی حقوق میگیرید؟

کسی حرفی نزد و جوابی نداد.

ژنرال با آرامش ادامه داد:

× زمانی که به سیستم حمله ی سایبری شد و اسم جاسوس هامون به دست یه کشور دیگه رسید، شماها کجا بودید؟

و باز هم سکوت.

جونگکوک به اعضای اون پک نگاهی انداخت که هر کدوم سرشون رو پایین انداخته بودن و بعضی ها هم با غرور چونه شون رو بالا نگه داشته بودن.

شخصی از بین جمعیت گفت :
~ قربان، شما با تدبیر همیشگی تون جاسوس های تیم رو پیدا کردید. مطمئن باشید که نمیذاریم دوباره همچین اتفاقی بیوفته.