رمان عشق من واقعیه

پارت ۳۳
هرکاری میکردم خواب به چشمام نمیومد
رفتم یه سر تا آشپزخونه که یکم آب بخورم ساعت تقریبا ۱ شب بود دیدم یه نفر روی کاناپه نشسته توی تاریکی
اول کمی ترسیدم چون واسم آشنا نبود بعد که کمی جلو تر رفتم و دقت بیشتری کردم فهمیدم تهیونگه

+ وااا ته چرا این ریختی نگام میکنی
& وااا نیلی چون دقیقا اومدی تو صورتم

یکم که دقت کردم دیدم راست میگه
واسه اینکه تشخیص بدم کیه خیلی نزدیک شده بودم
هر دومون زدیم زیر خنده

& علیک سلام نیلا خانم
+ ببخشید سلام
آخه این موقع شب اینجا چکار میکنی
& با جونگ کوک کار داشتم ولی حواسم به ساعت نبود احتمالا الان خوابه
+ اره فک کنم
پاشو بیا اتاق من

باهم رفتیم سمت اتاق من
تهیونگ تنها پسری بود که بابام میزاشت بهم نزدیک بشه و باهم صمیمی باشیم
واسه همین بعضی شبا میرفتم خونشون و تا صبح بیدار میموندیم و مسخره بازی در می اوردیم

اومد اتاقم و در رو بست و نشستیم رو تخت
& میگم نیلی بد نیست پیش تو بخوابم الان که شوهر کردی
+ خنگ تو رو کاناپه میخوابی
& چرا من خودت برو
+ عجب رویی داریاااا

دو تامون باهم زدیم زیر خنده

+ حالا یه سوال
& بفرما
+ تو که سن خر شرک رو داری اون موقع توی مدرسه ما چکار میکردی
& راستشو بگم خودمم نمیدونم
+ راستشو بگو من به کسی نمیگم ته ته
& خب راستش اِممممم
+ ببینم بخواطر خانم پارک نهههه
& از کجا میدونی
+ تابلو بودی همیشه خودتو مبچسبوندی بهش و خیره نگاهش میکردی بعد انتظار دار کسی نفهمه
& اره درسته
ولی خب آخرش فهمیدم شوهر داشته
+ وای آره یادمه افسردگی گرفته بودی


خب راجب اون قدیما یعنی دبیرستان اون موقع تهیونگ با اینکه دانش آموز نبود همیشه توی مدرسه بود داستان از این قراره که تهیونگ دل باخته معلم ادبیاتمون بود و بخاطر اون هر روز تا مدرسه میومد و توی مدرسه علاف میچرخید و کسی هم باهاش کاری نداشت

& هعیی یادش بخیر
+ اره یادش بخیر
راستی ته
& بله
+ تو فامیلای اینا رو میشناسی
& اره خب
+ میگم ببین میدونی این پیام از طرف کیه
& بده ببینم

پیام رو نشونش دادم
& اِممم خب چیزی نیست بهش توجه نکن
+ وااا یعنی چی خب بگو کیه
& ولش کن نمیشه بگم ندونی بهتره
خب دیگه من میرم اتاق کوک میخوابم شب بخیر
+ باشه شب بخیر
این حرفش حسابی ذهنمو درگیر کرد
با کلی سوال تو ذهنم که همش مرور میشد به خواب رفتم
..........