فیک تاج سلطنتی (The Royal Crown)

پارت۸

**ـ** این روبانِ بزرگ که جلوی لباس بسته میشه، اسمش **«اُتگوروم» (Otgoreum)** هست. رنگِ این روبان رو **زرشکیِ تیره** انتخاب می‌کنیم تا به کلِ لباس روح ببخشه.

سپس به سراغ جعبه‌ی اکسسوری‌ها رفتم. یک **«نوریگه» (Norigae)** – آویزِ زینتیِ سنتی – با نگینِ بزرگِ **یشمِ سبز** و منگوله‌هایِ زرشکی و طلایی را بیرون آوردم.
**ـ** این نوریگه رو به روبانِ زرشکیِ لباستون آویزون می‌کنیم. یشمِ سبز در فرهنگِ ما نمادِ اصالت و ثروته.

اولیویا با چشمانی که از هیجان برق می‌زد، به تک‌تکِ این وسایل نگاه می‌کرد و با دقت گوش می‌داد.
برای موهایش، یک **«بین‌یو» (Binyeo)** (گیره‌ی سرِ بلند و سنتی) از جنسِ طلای خالص با سرِ طرحِ ققنوس، و چند گیره‌ی **«کانزانشی»** ظریف با گل‌برگ‌های فلزیِ آبی و سفید انتخاب کردم تا لابه‌لای موهای بلوندش که قرار بود به زیبایی جمع شود، قرار بگیرد. استایلِ او حالا ترکیبی از رنگ‌های سرمه‌ایِ عمیق، عاجیِ لطیف، زرشکیِ سلطنتی و رگه‌هایی از طلا و یشم بود. یک شاهکارِ واقعی!

**+** فردا هم کمکم می‌کنی؟

با اطمینان و لبخندی محو گفتم:
**ـ** حتماً.

***
**روزِ بعد...**

مراسم در سالنِ بزرگ و پر زرق و برقِ قصر برگزار می‌شد. درهای بزرگِ چوبی باز شدند. به محض ورودِ شاهدخت اولیویا، همهمه‌ی سالن در یک ثانیه قطع شد. سکوتِ مطلقی فضا را فرا گرفت و بعد، صدای پچ‌پچ‌های پر از تحسین بالا رفت.
او بی‌نظیر شده بود. لباسِ ابریشمیِ سرمه‌ای و عاجی‌اش با هر قدمی که برمی‌داشت، مثلِ امواجِ دریا تاب می‌خورد. نوریگه‌ی یشمی به زیبایی روی روبانِ زرشکی‌اش خودنمایی می‌کرد و گیره‌های طلایی در میان موهای بلوندش زیر نورِ چلچراغ‌ها می‌درخشیدند. او شبیهِ الهه‌ای از یک سرزمینِ ناشناخته و افسانه‌ای شده بود.

هانز که در گوشه‌ای از سالن ایستاده بود، با دیدنِ اولیویا چشمانش گرد شد. با عجله جلو آمد، زانو زد و با صدایی که سعی می‌کرد پر از شیفتگی باشد، گفت:

**@** بانوی من... مثلِ همیشه بی‌نظیر شدید. این لباس... خیره‌کننده است!

اولیویا با غروری که مخصوصِ خودش بود، نگاهی از بالا به هانز انداخت. سپس سرش را چرخاند، نگاهش با نگاهِ من گره خورد و با صدایی رسا که همه بشنوند، گفت:

**+** باید از محافظم تشکر کنم. این سلیقه و هنرِ اونه.

بعد با مهربانی و لبخندی درخشان به من نگاه کرد. من هم متقابلاً، با احترام و لبخندی غرورآمیز سرم را برایش تکان دادم.
رنگ از رخسارِ هانز پرید. جلوی تمامِ درباریان، پرنسس اولیویا او را نادیده گرفته بود و تمامِ اعتبارِ درخششِ خود را به یک "محافظِ کره‌ای" داده بود. هانز با دستپاچگی و صورتی که از شدت تحقیر قرمز شده بود، از جا بلند شد و لکنت‌زبان گرفت:

**@** ب... بهتره بریم...

لبخندِ پیروزمندانه‌ای روی لبم نشست. حتماً خیلی ناراحت بود که پرنسس اولیویا جلوی همه این‌طور تحقیرش کرده بود. و این تازه شروعِ ماجرا بود...

اسلاید ۲ استایل اولیویا
اسلاید ۳ اتاق اولیویا