آلانا فکر می‌کند ظاهر "زشتی" دارد؛ او در حقیقت از «اختلال

آلانا فکر می‌کند ظاهر "زشتی" دارد؛ او در حقیقت از «اختلال خودْ زشت‌انگاری» رنج می‌برد که در آن، فرد دچار نوعی اشتغال ذهنیِ مفرط نسبت به وجود نقصی خیالی یا بزرگ‌نمایی‌شده در ظاهرش می‌شود. گفته شده که یک نفر از هر 50 نفر از این اختلال رنج می‌برد اما ما و بسیاری از پزشکان از وجود آن بی‌اطلاعیم!گاهی اوقات پیش آمده که آلانا حتی 200 عکس سلفی در روز بگیرد ولی بلافاصله همه آن‌ها را پاک کند
به گزارش بی بی سی انگلیسی، آلانا می‌گوید: «فکر می‌کردم خیلی بد باشد که دیگران به اجبار باید چهره من را تحمل کنند. به نظرم آزاردهنده می‌آمد. روی صورتم چیزهایی را می‌دیدم که مادرم می‌گفت اصلا آن‌ها را نمی‌بیند. به نظرم پوستم ناهموار و برآمده می‌آمد. بینی‌ام هم خیلی بزرگ و کج به چشمم می‌آمد و اصلا انگار زیادی جلو آمده بود. چشم‌هایم هم خیلی ریز بود.»
حقیقت اما چیز دیگری است. آلانا دختر بسیار زیبایی است اما وقتی جلوی آینه قرار می‌گیرد، قادر نیست آن چیزی را ببیند که دیگران می‌بینند! او از اختلال خود زشت‌انگاری (body-dysmorphic disorder) یا به اختصار BDD رنج می‌برد.
وقتی اختلال ذهنیِ آلانا در بدترین وضع ممکن بود، او مجبور می‌شد مدام خودش را جلوی آینه چک کند و از معایب ظاهری‌اش رنج ببرد. آلانا روزانه 4 ساعت برای آرایش کردن وقت می‌گذاشت و حتی دست آخر، خجالت می‌کشید خانه را ترک کند.
آلانای 20 ساله می‌گوید: «کار روزانه‌ام این بود که چهار لایه زیرسازی کنم و بعد هم از پوشاننده استفاده کنم. آرایش چشم هم همیشه باید به بهترین شکل انجام می‌شد؛ البته آرایش سنگین. هر وقت که یکم آرایشم خراب می‌شد، دوباره می‌نشستم و از نو آرایش می‌کردم.»
آلانا هرگاه یک تکه ناهمواری روی پوستش می‌دید، فورا آن را لایه‌برداری می‌کرد و بعضا به پوستش هم آسیب می‌رساند.