پسر بد (2)

سرمو بالا بردم و بهش نگاه کردم...
تهیونگ : ش.. شما.. پسر داشتید..؟
خانم پارک : آره.. یه پسر کوچولو که شبیه تو بود.. خوش اخلاق و خوش قیافه با اینکه ناخواسته وارد زندگیم شده بود ولی اونو خیلی دوست داشتم. تمام خونوادم شده بود..
تهیونگ : الان کجاست؟
خانم پارک : یه روز که رفته بودم خرید کنم اونو توی خونه تنها گذاشتم اون داشت بازی می‌کرد. وقتی برگشتم دیدم کل خونه آتیش گرفته پریدم داخل تا اونو نجات بدم..ولی نتونستم... تا اینکه تورو دیدم. تو منو یاد اون میندازی.. اون شبیه تو بود..
تهیونگ : ببخشید من قضاوتت کردم..
خانم پارک : اشکال نداره.. به هر حال تو قصد بدی نداشتی.. الان خیلی وقته از اون اتفاق میگذره..بگذریم.. زخماتو پانسمان کردم.. استراحت کن.. میرم حساب اونا رو میرسم پس نگران نباش..
اون رفت و منم توی تختم دراز کشیدم و به سقف خیره شدم. همینجور خیره موندم تا چشمام سنگینی کرد و بسته شد. وقتی بیدار شدم صبح شده بود باید برای صبحانه میرفتم. رفتم و توی ظرف غذا گذاشتم. رفتم سر یه میز تنها نشستم و شروع به خوردن غذا کردم. یهو دوباره همون قلدرا اومدن بالا سرم و ظرف غذامو ریختن روی زمین...
قلدرا : وای ببخشید غذات ریخت... هاهاها.
تهیونگ : لعنتی..
قلدرا : تو نمیخوای گورتو از جلو چشممون گم کنی؟ میبینی بچه ها دارن میترسن.. وجودت مایع عذابه..
تهیونگ : اونقدر کتکم زدین بس نبود؟..
قلدرا : نمیدونم.. شاید چون یه مزاحم اومد بس نبود..
خانم پارک : جونگ مین برگرد سر جات..
جونگ مین : مزاحم.. (میره)
بعد اینکه غذامو تموم کردم پا شدم رفتم توی اتاقم داشتم تکالیفم رو انجام می‌دادم که در اتاقم باز شد...
اقای هان: یکم این ور تر.. نه به سمت چب.. واستید هی تهیونگ داری چیکار میکنی..
تهیونگ : تکالیفمو مینویسم...
اقای هان : باید یه خبر خوب بدم بهت.. نمیدونم قراره خوشحال بشی یا نه ولی قراره یه هم اتاقی بیاد برات..
تهیونگ : هم اتاقی؟.. اون کیه..
اقای هان : یه بچه جدیده.. امروز قراره برسه اینجا. اینم تخت اونه.. نگران نباش اون پسر خوبیه... من دیگه برم..
عجیب بود.. چرا باید یه نفر باهام هم اتاقی بشه. بعد از ظهر شد. تازه از بیرون به اتاقم برگشته بودم و داشتم لباسامو مرتب میکردم تا بزارم تو کمدم. که یهو در اتاقم باز شد خانوم پارک با یه پسر بچه بودن...
خانم پارک : خب جونگ کوک جان... اینجا اتاق توعه.. میدونم زیاد خوب نیست ولی اینجا میتونی راحت باشی.. اوه تهیونگ اینجایی..ایشون هم اتاقی جدیدت هستن..
جونگ کوک : سلام.. من جئون جونگ کوکم..از دیدنت خوشحالم... (جوابی از تهیونگ دریافت نمیکنه )
خانم پارک : اشکال نداره.. چون اولین هم اتاقیش هستی یکم متعجب شده.. باهم دعوا نکنید و مهربون باشید..تهیونگ اگه وقت اضافه داشتی این اطراف رو به جونگ کوک نشون بده...
تهیونگ : نمیخوام..
خانم پارک : خب باشه پس فعلا میرم چیزی خواستی بگو..
جونگ کوک : چشم حتما میگم..
بعد اینکه خانم پارک رفت من بدون هیچ اهمیتی کارمو ادامه دادم و لباس هامو تا مرتب میکردم. اون پسره روی تختش نشست و وسایلش رو از کیفش در آورد تا یه جا بزاره...
جونگ کوک : هی هم اتاقی.. (تهیونگ نگاهش میکنه) اشکال نداره از اون کمد استفاده کنم و لباسامو بزارم داخلش؟
تهیونگ : اون کمد منه..اجازه میدم از نصفش استفاده کنی...
جونگ کوک : ممنونم..
تهیونگ : هم اتاقی بودن با من قوانین داره..
جونگ کوک :قوانین؟
تهیونگ : آره.. اولین قانون هیچ وقت سکوت منو خراب نکن. قانون شماره دو هیچ وقت تو کارم سرک نکش قانون شماره سه هیچ وقت ازم سوال هایی که بهت مربوط نیست رو نپرس قانون شماره چهار سرت تو کار خودت باشه.. فهمیدی؟
جونگ کوک : باشه قبول..
اینجوری بود که من با اون آشنا شدم