خدا تنها روزنۀ امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود.
خدا تنها روزنۀ امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود.
تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد، باپای شکسته هم می توان سراغش رفت.
تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند.
وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید.
وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود
خدا تنها روزنۀ امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود.
تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد، باپای شکسته هم می توان سراغش رفت.
تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند.
وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید.
وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود
و تنها سلطانی است که دلش با بخشیدن آرام می گیرد نه با تنبیه.
تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد، باپای شکسته هم می توان سراغش رفت.
تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند.
وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید.
وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود
خدا تنها روزنۀ امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود.
تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد، باپای شکسته هم می توان سراغش رفت.
تنها کسی است که وقتی همه رفتند می ماند.
وقتی همه پشت کردند آغوش می گشاید.
وقتی همه تنهایت گذاشتند محرمت می شود
و تنها سلطانی است که دلش با بخشیدن آرام می گیرد نه با تنبیه.
- ۷۶۱
- ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
