سایه مافیا

نام=)سایه مافیا


### پارت پنجم: سایه‌ی غایب

لیها با بدنی که از شدت اضطراب و خستگی بی‌جان شده بود، خودش را به تختِ بزرگ و سرد انداخت. صدایِ قدم‌هایِ دوردست در راهروهایِ عمارت، مثل ضربه‌هایی بود که به گوش‌هایش می‌خورد. او تا زمانی که چشمانش از فرطِ خستگی بسته نشد، به سقفِ تاریکِ اتاق خیره ماند؛ انگار می‌خواست بفهمد آیا در این قفسِ مجلل، فردا هم خورشید بالا می‌آید یا نه.

صبح، با نوری بی‌روح که از شکافِ پرده‌ها به داخل می‌خزید، به سراغش آمد. لیها با چشمانی پف‌کرده و ذهنی مبهوت از خواب برخاست. اولین چیزی که متوجه شد، این بود که اتاقِ بزرگ، بیش از حد ساکت است. جایش در آن تختِ عظیم خالی بود و خبری از حضورِ سنگینِ جونگ‌کوک نبود.

او با بی‌حوصلگی و کمی تردید از تخت پایین آمد و به سمتِ میزِ کوچک کنار پنجره رفت. در آنجا، یک یادداشتِ کوتاه با خطی تند و مرتب دیده می‌شد که تهیونگ گذاشته بود: *«او بیرون است. منتظر دستور بعدی باش.»*

لیها با عصبانیت یادداشت را مچاله کرد، اما وقتی سرش را بلند کرد، متوجه شد تهیونگ در گوشه‌ی اتاق، با همان آرامشِ همیشگی، روی یک صندلی نشسته و با گوشی در دست مشغولِ یک تماس تصویری است. او چنان غرق در مکالمه بود که انگار تمام جهان در آن صفحه کوچک خلاصه شده است.

از پشتِ سر، صدایِ بم و خش‌دارِ جونگ‌کوک از بلندگویِ گوشی به گوش لیها رسید. او داشت با تهیونگ حرف می‌زد:
«مراقب باش، تهیونگ. تا وقتی برگردم، نباید حتی یک تار مو از سرش آسیب ببینه. خودت می‌دونی که اگه اتفاقی براش بیفته، چطور رفتار می‌کنم.»

تهیونگ با لحنی آرام، اما گوش‌به‌زنگ، پاسخ داد:
«نگران نباش، ارباب. همه چیز تحتِ کنترل است.»

لحنِ جونگ‌کوک کمی تغییر کرد، انگار داشت چیزی را یادآوری می‌کرد که برایش اهمیت دارد.
«راستی... وقتی برگشت، بهش بگو همون لباسی که فرستادم رو بپوشه. دیگه نباید با من لج کنه. من دیگه باید برم... فعلاً بای.»

تماس قطع شد. سکوتِ سنگینی دوباره اتاق را فرا گرفت. تهیونگ گوشی را در جیبش گذاشت، نگاهی گذرا به لیها انداخت—نگاهی که مشخص نبود تحسین است یا بی‌تفاوتی—و سپس با بی‌خیالی به سمتِ میزِ صبحانه رفت. او با آرامشی که برای لیها آزاردهنده بود، شروع به خوردنِ صبحانه‌اش کرد، انگار که هیچ طوفانی در جریان نیست.

لیها در حالی که قلبش به شدت می‌تپید، به دیوار تکیه داد. جونگ‌کوک حتی وقتی حضورِ فیزیکی نداشت، با کلماتش می‌توانست تمامِ فضایِ اتاق را اشغال کند و او را محاصره کند.