Part

✧𝓛𝓸𝓼𝓽 𝓴𝓮𝔂✧
ܭܠࡅ࡙ܥ‌‌ ܭَܩܢܚ݅ܥ‌‌ܘ
Part_4
4:06P.M.
کلید در توی قفل در چرخید... ا/ت با چشمای سرخ و پف کرده که از فرط گربه زیاد بود که بزور باز نگهشون داشته بود درو بست.
شی اون:مگه نگفتم تا قبل ساعت 3 خونه باش‌. خوبه دیگه گوشیتم جواب نده ...کجا بودی!؟ ( داد)
ا/ت:شی اون... شی اون...
شی اون: جواب منو بده کجا بودی!؟
ا/ت: شی اون...
شی اون:چرا.. چرا چشمات قرمزه !؟ چیشده؟
ا/ت: ولم کن دست از سرم بردار حالم خوب نیست! ( داد)
شی اون یه قدم به عقب بر می داره و صدای آروم که نشون میده شوک شده ادامه میده...
شی اون: چی شده ؟.....
شی اون : جواب منو بده!
ا/ت: مامان... تو اتوبان سئول-گنگنام... تصادف کرده..
شی اون: خب چی شد ؟سالمه دیگه؟
ا/ت:.....
شی اون:باتوام!
ا/ت: مامان.... مُرده...
شی اون: چ..چیی؟
ا/ت: فردا...فردا میبینیمش....برای بار آخر...
شی اون: شوخی میکنی دیگه!؟ احمق! (خنده عصبی)این چه شوخیه!؟
ا/ت: کاش شوخی می‌کردم.. ببخشید...ببخشید داداشی..
دوید و رفت تو اتاق، اشکاش فقط سرازیر میشدن انگار که ته دلش نه تنها از مرگ هانول شوکه و ناراحت بود از ناراحت شدن شی اونم تحت فشار عصبی بود...
شی اون مدام به در می کوبید و منتظر جواب بود..

شی اون: ا/ت ! ا/ت! خواهش میکنم..درو باز کن ا/ت،بگو که دروغه!خواهش میکنم!

گریه ش شدت گرفت..چطور واقعیت رو میخواست به شی اون به قَبولونه؟جطور بهش میگفت که الان فقط هم دیگه رو دارن..و چطور می‌تونست هانول رو ببخشه؟
نمیتونست حتی یکم تکون بخوره، پس شی اون رو با یه درِ بسته تنها گذاشت.
2018/12/18
6:58A.M.
امروز روزی بود که باید دوباره هانولو با اون سرو وضع میدید...
وقتی آلارم گوشیش خورد بیدار شد، هم سرش درد میکرد، هم چشماش. طبقِ عادت همیشگیش دو سه بار مامانشو با صدای گرفته صدا زد. اما صدایی نشنید... تازه به خودش اومد. دیگه هانولی وجود نداره.
سریع از تخت پایین اومد، پالتو و شال گردنشو تنش کرد...
اومد که پوتینشو بپوشه که شی اونو پشت در اتاقش دید که خوابش برده بود...


#فیک #سناریو
کامنتا و لایکا کمه ها...