خارج از چارچوب
خارج از چارچوب
Part 13
_ فهمیدیم که اون سال، سال تولد تو...، میدونی، بهتره رو در رو حرف بزنیم، خودتو برسون کافه تریایی که جلوی دانشگاهه،،
_ باشه پنج دیقه دیگه اونجام..
_^^____
بی قرار و نا آرام منتظر بود،، تا دازای و وایولت برسند قلبش توی دهنش آمده بود،، نفس نفس می زد، حسابی عرق کرده بود، شاید رسیدن آنها دو دقیقه بیشتر طول نکشید ولی دوسالی برای چویا گذشت،
از در کافه تریا وارد میشوند، چویا حتی صبر نمیکند به سمتش بیایند، بلکه با عجله به سمتشان می دود،
_ چی شد؟ چی فهمیدین؟ تو رو خدا بگید من نصفه عمر شدم!!
_ باشه، باشه خانم ناکاهارا لطفا آروم باشین!
_میدونی چویا، من و آقای اوسامو فهمیدیم که در آوریل ۲۰۰۴ تو تنها کسی نیست که فرزند خاندان ناکاهارا بدنیا اومده،،
دازای در ادامه ی حرف های وایولت میگوید:
_ دو بچه، همزمان و هم مکان از خاندان شما بدنیا اومدن، یعنی شخصی که میتونه دختر عموی تو باشه!
_ چی؟! ولی من حتی عمو هم ندارم؟!
وایولت که بنظر چیز دیگری هم میدانست با لرزش صدا چیزی که در ذهنش میگذشت بر زبان آورد:
_ میدونی،،.. شاید سخت باشه ولی.. دختر دیگه دوساعت بعد از تولد میمیره.. یعنی اینکه..خب چطوری بگم،،.. این امکان وجود داره که تو...یعنی منظور نامه از جابجایی...
_ نه! نه این امکان نداره! پدر من همچین آدمی نیست،،
دازای هم که تا آن موقع چیزی نگفته بود شروع به صحبت میکند:
_ ولی آدما در شرایط مختلف عوض میشن، خانم ناکاهارا میدونم باورش سخته ولی امکانش هست،،امکانش هست که منظور نامه از جابه جایی جابجایی این دو دختر باشه،، میدونین به هر حال یکی از اون دخترا میمیره،، کسی هم نیست بتونه بگه اون دختر،، دختر استاد چوی نبوده!
خیلی عصبانی و پریشان جواب میدهد:
_ شما نمیدونید دارید چی میگید! دارید میگید ممکنه اون پدر من نباشه؟!.. هه.. چه حرفا! شماها دیوونه اید، دیوونه، نه..نه، خودتون هم نمیدونید دارید چه چرت و پرتی میگید،،، شاید بیست و دو سال باشه که تو روم لبخند نزده، شاید بیست و دو سال باشه که منو به اسم کوچیک صدا نزده،، ولی اون پدرمه و پدرم میمونه، هر اتفاقی هم که بخواد بیفته!!هر چیزی هم که شما بخواید بگید،، برام مهم نیست، دیگه برای من مهم نیست!.......
Part 13
_ فهمیدیم که اون سال، سال تولد تو...، میدونی، بهتره رو در رو حرف بزنیم، خودتو برسون کافه تریایی که جلوی دانشگاهه،،
_ باشه پنج دیقه دیگه اونجام..
_^^____
بی قرار و نا آرام منتظر بود،، تا دازای و وایولت برسند قلبش توی دهنش آمده بود،، نفس نفس می زد، حسابی عرق کرده بود، شاید رسیدن آنها دو دقیقه بیشتر طول نکشید ولی دوسالی برای چویا گذشت،
از در کافه تریا وارد میشوند، چویا حتی صبر نمیکند به سمتش بیایند، بلکه با عجله به سمتشان می دود،
_ چی شد؟ چی فهمیدین؟ تو رو خدا بگید من نصفه عمر شدم!!
_ باشه، باشه خانم ناکاهارا لطفا آروم باشین!
_میدونی چویا، من و آقای اوسامو فهمیدیم که در آوریل ۲۰۰۴ تو تنها کسی نیست که فرزند خاندان ناکاهارا بدنیا اومده،،
دازای در ادامه ی حرف های وایولت میگوید:
_ دو بچه، همزمان و هم مکان از خاندان شما بدنیا اومدن، یعنی شخصی که میتونه دختر عموی تو باشه!
_ چی؟! ولی من حتی عمو هم ندارم؟!
وایولت که بنظر چیز دیگری هم میدانست با لرزش صدا چیزی که در ذهنش میگذشت بر زبان آورد:
_ میدونی،،.. شاید سخت باشه ولی.. دختر دیگه دوساعت بعد از تولد میمیره.. یعنی اینکه..خب چطوری بگم،،.. این امکان وجود داره که تو...یعنی منظور نامه از جابجایی...
_ نه! نه این امکان نداره! پدر من همچین آدمی نیست،،
دازای هم که تا آن موقع چیزی نگفته بود شروع به صحبت میکند:
_ ولی آدما در شرایط مختلف عوض میشن، خانم ناکاهارا میدونم باورش سخته ولی امکانش هست،،امکانش هست که منظور نامه از جابه جایی جابجایی این دو دختر باشه،، میدونین به هر حال یکی از اون دخترا میمیره،، کسی هم نیست بتونه بگه اون دختر،، دختر استاد چوی نبوده!
خیلی عصبانی و پریشان جواب میدهد:
_ شما نمیدونید دارید چی میگید! دارید میگید ممکنه اون پدر من نباشه؟!.. هه.. چه حرفا! شماها دیوونه اید، دیوونه، نه..نه، خودتون هم نمیدونید دارید چه چرت و پرتی میگید،،، شاید بیست و دو سال باشه که تو روم لبخند نزده، شاید بیست و دو سال باشه که منو به اسم کوچیک صدا نزده،، ولی اون پدرمه و پدرم میمونه، هر اتفاقی هم که بخواد بیفته!!هر چیزی هم که شما بخواید بگید،، برام مهم نیست، دیگه برای من مهم نیست!.......
- ۷۹
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
