.. هَمــ آغوشـــ🤍🪐🫀 .. ←پارت۳۵۱→
حالا دوتا صدا توراهروی ساختمون می پیچید...یکی صدای سرفه های مکرر ارسلان ویکی صدای هق هق گریه های من...
ارسلان به سمت آسانسور رفت ودرش وبازکرد...منتظر ایستاد تامن سواربشم...
اول من وارد آسانسور شدم و بعد ارسلان...
بافشرده شدن دکمه پارکینگ به دست ارسلان،آسانسور به حرکت دراومد.
درتمام مدت،صدای گریه های من وصدای سرفه های ممتد ومکرر ارسلان سکوت بینمون ومی شکست...
بلاخره آسانسور متوقف شد...ارسلان درو برام باز کرد واشاره کرد که پیاده شم...
به سمت در رفتم...وقتی می خواستم از کنار ارسلان رد بشم،بی اختیار نگاه خیس از اشکم روی چشماش ثابت موند...روی چشمای مشکی که حالا بیشتر از هرموقع دیگه ای معتادشون شده بودم.حالاکه ترس ازدست دادنشون بغض توی گلوم وتحریک می کنه...
ارسلان لبخند مهربونی روی لبش نشوند تا بهم آرامش بده...
همین لبخندت...همین!...ترس از دست دادن همین لبخندت اشک به چشمام آورده...
صدای مردونه و گیراش که حالا با سرفه های مزاحمش همراه شده بود،به گوشم خورد:
- دیانا...من خوبم!ببین...توروخدا گریه نکن!
صدات...همین صدایی که به شنیدنش عادت کردم...من می ترسم ارسلان...می ترسم یه روزی بیاد که دلم برای صدات تنگ بشه ولی دیگه هیچ جوری نتونم لمسش کنم!...من می ترسم ارسلان...!
گریه ام شدت گرفته بود...قطره های لجباز ومزاحم گونه هام وبه بازی گرفته بودن!
دلم نمی خواست گریه کنم...نمی خواستم رویِ ارسلان وزمین بندازم واشک بریزم...ارسلان ازم خواسته بود که گریه نکنم...اما گریه کردنم دست خودم نبود!...تمام اون اشکا وگریه هابی اراده بودن...
نگاهم واز ارسلان گرفتم ودرحالیکه از شدت گریه به سختی نفس می کشیدم،از کنارش گذشتم...
بدون اینکه نگاهی بهش بندازم به سمت ماشینش رفتم که درست کنار ماشین رضا،پارک شده بود.
ارسلان به سمت ماشین اومد ودرش وبازکرد...
کلافه از بغضی که گلوم وچنگ میزد،دست دراز کردم ودر ماشین وبازکردم...
سنیگنی نگاهش وحس می کردم...می دونستم نگاه خیره اش ودوخته به من ولی جرئت نداشتم سرم وبلند کنم...طاقت نگاه کردن به چشماش ونداشتم!
کلافه تر از قبل،سوار ماشین شدم ودروبستم...بعداز سوار شدن من، ارسلانم به سمت درراننده رفت وپشت رول نشست.
سرم وبه پشتی صندلی تکیه دادم وچشمام وبستم...هنوزم قطره های اشک از چشمام جاری می شدن.
ارسلان استارت زد وماشین حرکت کرد...
هیچی نمی گفت...منم چیزی نمی گفتم!...تنها صدای گریه من وسرفه های اون سکوت بینمون وخاموش می کرد!
همه راه تو سکوت گذشت...
ارسلان به سمت آسانسور رفت ودرش وبازکرد...منتظر ایستاد تامن سواربشم...
اول من وارد آسانسور شدم و بعد ارسلان...
بافشرده شدن دکمه پارکینگ به دست ارسلان،آسانسور به حرکت دراومد.
درتمام مدت،صدای گریه های من وصدای سرفه های ممتد ومکرر ارسلان سکوت بینمون ومی شکست...
بلاخره آسانسور متوقف شد...ارسلان درو برام باز کرد واشاره کرد که پیاده شم...
به سمت در رفتم...وقتی می خواستم از کنار ارسلان رد بشم،بی اختیار نگاه خیس از اشکم روی چشماش ثابت موند...روی چشمای مشکی که حالا بیشتر از هرموقع دیگه ای معتادشون شده بودم.حالاکه ترس ازدست دادنشون بغض توی گلوم وتحریک می کنه...
ارسلان لبخند مهربونی روی لبش نشوند تا بهم آرامش بده...
همین لبخندت...همین!...ترس از دست دادن همین لبخندت اشک به چشمام آورده...
صدای مردونه و گیراش که حالا با سرفه های مزاحمش همراه شده بود،به گوشم خورد:
- دیانا...من خوبم!ببین...توروخدا گریه نکن!
صدات...همین صدایی که به شنیدنش عادت کردم...من می ترسم ارسلان...می ترسم یه روزی بیاد که دلم برای صدات تنگ بشه ولی دیگه هیچ جوری نتونم لمسش کنم!...من می ترسم ارسلان...!
گریه ام شدت گرفته بود...قطره های لجباز ومزاحم گونه هام وبه بازی گرفته بودن!
دلم نمی خواست گریه کنم...نمی خواستم رویِ ارسلان وزمین بندازم واشک بریزم...ارسلان ازم خواسته بود که گریه نکنم...اما گریه کردنم دست خودم نبود!...تمام اون اشکا وگریه هابی اراده بودن...
نگاهم واز ارسلان گرفتم ودرحالیکه از شدت گریه به سختی نفس می کشیدم،از کنارش گذشتم...
بدون اینکه نگاهی بهش بندازم به سمت ماشینش رفتم که درست کنار ماشین رضا،پارک شده بود.
ارسلان به سمت ماشین اومد ودرش وبازکرد...
کلافه از بغضی که گلوم وچنگ میزد،دست دراز کردم ودر ماشین وبازکردم...
سنیگنی نگاهش وحس می کردم...می دونستم نگاه خیره اش ودوخته به من ولی جرئت نداشتم سرم وبلند کنم...طاقت نگاه کردن به چشماش ونداشتم!
کلافه تر از قبل،سوار ماشین شدم ودروبستم...بعداز سوار شدن من، ارسلانم به سمت درراننده رفت وپشت رول نشست.
سرم وبه پشتی صندلی تکیه دادم وچشمام وبستم...هنوزم قطره های اشک از چشمام جاری می شدن.
ارسلان استارت زد وماشین حرکت کرد...
هیچی نمی گفت...منم چیزی نمی گفتم!...تنها صدای گریه من وسرفه های اون سکوت بینمون وخاموش می کرد!
همه راه تو سکوت گذشت...
- ۶۳.۷k
- ۱۴ دی ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط