چند پارتی

پارت ۱۰

ساعت ۸ صبح ـ سیرک ماه سیاه

با صدای کوبیده‌شدن در از خواب پریدم.

ـ بلند شو، کوچولو!

پتو را روی سرم کشیدم.

ـ برو گمشو!

در باز شد.

ـ چی گفتی؟

با دیدن جونگ‌کوک که هنوز آرایش دلقکی داشت، تقریباً از تخت پرت شدم.

ـ گفتم صبح بخیر! چه دلقک خوش‌قیافه‌ای!

لبخند زد.

ـ دروغ‌گویی هم بلدی؟

ـ از تو یاد گرفتم!

سینی صبحانه را روی میز گذاشت.

ـ امروز قراره با هم بریم بیرون.

با وحشت گفتم:

ـ کجا؟!

ـ پارک.

ـ برای چی؟!

ـ چون دلم می‌خواد.

ـ من نمیام!

جونگ‌کوک آرام خم شد و هم‌سطح چشم‌هایم قرار گرفت.

ـ ا.ت، اگه قول بدم بهت آسیبی نرسونم، میای؟

برای اولین بار لحنش جدی بود.

با تردید نگاهش کردم.

ـ قولت رو باور ندارم.

چند ثانیه ساکت ماند. بعد صاف ایستاد.

ـ باشه. مجبور نیستی.

از شنیدن جوابش تعجب کردم.

اما وقتی به سمت در رفت، برگشت و اضافه کرد:

ـ ولی صبحانه‌ات رو بخور. نمی‌خوام وسط پارک از گرسنگی غش کنی و مجبور بشم بغلت کنم!

بالش را طرفش پرت کردم.

ـ از گرسنگی بمیرم، نمی‌ذارم بغلم کنی!

جونگ‌کوک خندید.

ـ چه حیف. من از قبل تمرین کرده بودم!

ظهر ـ پارکی نزدیک سئول

بالاخره با اصرار خودم، جونگ‌کوک آرایش دلقکی‌اش را پاک کرد و لباس معمولی پوشید.

هنوز هم از او می‌ترسیدم؛ مخصوصاً وقتی بی‌صدا نگاهم می‌کرد.

کنار غرفه‌ی بستنی ایستادم.

ـ من بستنی می‌خوام.

جونگ‌کوک پولش را پرداخت و بستنی را به دستم داد.

ـ بفرما.

با شک نگاهش کردم.

ـ مسموم نیست؟

آهی کشید.

ـ ا.ت، اگه همین‌طوری ادامه بدی، یه روز بستنی رو خودم می‌خورم تا خیالت راحت بشه!

ـ خب بخور!

واقعاً یک قاشق از بستنی‌ام برداشت!

ـ هییی! دزد!

برای اولین بار صدای خنده‌ی واقعی‌ام بلند شد.

جونگ‌کوک دست از شوخی کشید و نگاهم کرد.

لبخندش آرام شد.

ـ چه قشنگ می‌خندی...

خنده‌ام قطع شد.

ـ چی؟

نگاهش را دزدید.

ـ هیچی. بستنی‌ات آب شد.

برای چند لحظه ساکت ماندیم.

بعد مرد جوانی که از کنارمان رد می‌شد، رو به من گفت:

ـ خانم، می‌تونم آیدی‌تون رو داشته باشم؟

قبل از اینکه جواب بدهم، جونگ‌کوک کنارم ایستاد.

ـ نه.

مرد متعجب شد.

ـ با شما نبودم!

جونگ‌کوک لبخند زد؛ همان لبخند ترسناکش.

ـ ولی جواب من همونه.

مرد سریع دور شد.

با عصبانیت برگشتم سمت جونگ‌کوک.

ـ تو دیگه چه مرگته؟!

ـ ازش خوشم نیومد.

ـ به تو چه ربطی داره؟!

چند لحظه نگاهم کرد.

ـ نمی‌دونم.

صدایش آرام‌تر شد.

ـ فقط وقتی بهت نزدیک شد، عصبانی شدم.

قلبم تند زد؛ اما هنوز نمی‌توانستم به او اعتماد کنم.

ـ این مشکل خودته. من مال کسی نیستم!

جونگ‌کوک سرش را پایین انداخت.

ـ می‌دونم.

بعد فاصله گرفت تا کنارم راه برود، بدون اینکه به من دست بزند.

و برای اولین بار، حس کردم شاید این مرد خطرناک بتواند چیزی را یاد بگیرد که هیچ‌وقت بلد نبوده است: دوست‌داشتن، بدون ترساندن کسی که دوستش دارد.
دیدگاه ها (۰)

چند پارتی بازیچه

چندپارتی جونگ کوک

پارت ۷ | صبحانه‌ی دردسرسازصبح روز بعد، تهیونگ با چشم‌های نیم...

Sweet sin پارت ششم نیمه دوم

پارت ⁴ساعت نه صبح؛ تیمارستان روانی سنت‌ماری.آرینا با یک لیوا...

خــــورشــــــیــــد شـــبــــهــامــــ🌗ᴘᴀʀᴛ 49[ویو آرا]صبح ...

رمان :تا وقتی که عاشقت شدم

پارت دهم

𝐌𝐲 𝐄𝐭𝐞𝐫𝐧𝐚𝐥 | جاودانه‌ی من𝐏𝐚𝐫𝐭:𝟔ناگهان احساس کرد چیزی روی گرد...

𓆩 پارت ۸۳ 𓆪 🖤مرد با نگرانی به جیمین نگاه کرد.ـ وقتش رسیده حق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط