.

.
[عارف بالله ، مرحوم حضرت آیت الله بهاءالدینی «رضوان الله علیه»]
.
.
در این نشئه و جهان، دسته ای غنی، دسته ای ارباب و دسته ای رعیت هستند.گروهی عالمند و گروهی جاهل، بعضی تجارخانه ها و پاساژها دارند و به حسب ظاهر غنی هستند ،
.
گرچه غنای آن ها از خدای تعالی است ولی نمی توانند حوائج فقرا را برطرف کنند .ولی در روز قیامت از پاساژ و سرمایه و ارباب و رعیت و صنایع خبری نیست، از پول و بانک خبری نیست.
این ها از شوون این جهان است.آن چه همراه انسان است، آثار و اعمال اوست...
.
هیچ موجودی به درد دیگری نمی خورد. پدر به درد فرزند و فرزند به درد پدر نمی خورد.
دیگر خبری از رفقا نیست، همه گرفتارند.
.
فقط ارتباط الهی نجات دهنده است و شفاعت اهل_بیت عصمت«علیهم السلام»...
.
تا شفاعت نصیب چه کسی بشود؛ !!
آن هایی که بندگی خدا را کردند. بندگان شیطان، مورد شفاعت نیستند ، هرکس نمی تواند شفاعت کند ، شفاعت مال آدم های مخصوصی است.....
نردبان آسمان ص192