casino18

سرشو انداخت پایین و حرفی نزد بابت حرفم پشیمون شدم خواستم چیزی بگم که با باز شدن در آسانسور حرفمو خوردم ببخشیدی گفتم و راه افتادم سمت اتاق انتهای راهرو...با به یاد آوردن حرفم حالت چهره ام عوض شد....نامزد؟‌جئون جونگکوک بی احساس که به هیچ آدمی رحم نمیکنه رو نامزدم خطاب کردم! پوزخندی به حرفم زدم و با رسیدن به در موهامو مرتب کردم دستمو آوردم بالا خواستم در بزنم اما با باز شدن یهویی در دستم رو هوا موند...دختری با موهای بلوند که تا شونه های برهنه اش بود ایستاد جلوم از پیشونیش رد های عرق معلوم بود لباس قرمزی که شبیه رنگ شرابی بود تنش بود با عجله درستش میکرد و تو یه دستش کفشای پاشنه بلندی دستش بود دقیقا همرنگ لباسش سرشو انداخت پایین و دویید و از راه پله رفت پایین نگاهمو به دستم دادم که هنوز تو هوا بود خودمو جمع و جور کردم و آروم وارد اتاق شدم...با دیدن سام رونی که مشغول بستن دکمه های پیرهنشبود صورتم در هم رفت نگاه منزجر کننده ای به میز وسط اتاق کردم...دوتا جام گیلاس که روش رد رژلب بود کنارش ویسکی که همیشه استفاده میکرد افتاده بود و کاملا خالی شده بود پاکت سیگار خالی همراه ته سیگاری که داشت لبریز میشد سمت کاناپه رفتم و پشتش ایستادم دستامو آروم روش گذاشتم و به میز خیره شدم
+بدبخت کردن دخترا کارته نه
پشت بهم در حال ور رفتن با کمربندش بود با عصبانیت سرشو گرفت بالا و نفس آسوده ای کشید و مشغول شد دوباره
-دخالت بیش از حد نکن مادام میکا
با گفتن کلمه مادام که از دهن همچین شخصی خارج می‌شد توان اینو داشتم تمام وعده های غذایی امروزم رو روی میز کثیفش بالا بیارم اما ترجیحم این بود به سمت پنجره های سر تا سر اتاق برم و به شهر زیر پام خیره بشم
-سریع باش...حوصلتو ندارم...حرف اضافه ای بزنی از همون پنجره مثل پرنده رهات میکنم
نفس داغی دادم رو شیشه بیرون و با انگشتم قلب کوچیکی رو بخار بجا مونده کشیدم و اعصابمو درگیر همچین فرد احمقی نکردم
+خیلی ازت متنفره...اما حالا حالا ها پلنی برای نزدیک شدن بهت نداره...سرش به کار خودش گرمه بیشتر مشغول چرخوندن کازینو و پرسنل های اونجاست جدیدا یکی از پرسنل های سرو براش دردسر درست کرده مثل اینکه دزدی کرده اونم یچیز با ارزش...جدیدا درگیر اونه
سرمو چرخوندم سمتش روی کاناپه نشسته بود و یه پاشو روی میز دراز کرده بود دستامو به سینه ام چفت کردم و به حرکتاش با دقت نگاه میکردم
-چه دزدی؟
+هنوز اونقدری مورد اعتماد نمی‌بینه منو که بهم بگه
سرشو تکون داد و دستشو زیر چونه اش گذاشت
-دزدی؟ امم...آفرین کارت خوب بود...انتظارم بیشتر بود
جلوی اخممو گرفتم و نگاهم دادم به دستش که سمت گوشیش رفت
-یه مقدار پول بابت وزه بودنت میریزم...میتونی بری
سمت در حرکت کردم و در رو باز کردم قبل رفتن با صدای رسا گفتم
+نیازی به پول تو ندارم
و درو محکم پشتم بستم قدم های بلند سمت آسانسور برداشتم خوشبختانه همین طبقه بود سریع وارد شدم و دکمه رو زدم بعد از حدود ۲ دقیقه در به آرومی باز شد نزدیک پرسنل پذیرش شدم با لبخندی ازش فاصله گرفتم و خارج شدم...با دیدن پسری دم ماشین که کنار جونگکوک ایستاده بود خشکم زد همون پسری که تو آسانسور دیدمش...با لبخند بهش چیزی رو گفت و تعظیم کرد و رفت نگاهمو به چهره جونگکوک دادم لبخند محوی رو لبش بود با دیدن من لبخندش از بین رفت سریع رفتم سمتش
+چی..چی گفت بهت
به ماشین تکیه داد و به چشمام خیره شد انگار به روحم زل زده بود و نفوذ کرده بود
-نامزد؟ خیلی عجیبی دختر
با خجالت نگاهش کردم آروم درو باز کرد و سوار شد با کف دستم آروم زدم رو سرم و سرمو گرفتم بالا
+کارمای کدوم کارمه؟
دور زدم و سوار ماشین شدم با دست لرزون ماشینو روشن کردم...این چند وقت شده بودم راننده شخصیش قطعا به خودش میگفتم می‌گفت باید کامل یاد بگیرم...هرچند با این خافتضاحی که به بار آوردم حق اعتراض نداشتم... پامو روی گاز گذاشتم و حرکت کردم ولی تمام فکرم درگیر این بود که اون پسر چی گفته بود



#jungkook #جونگکوک #بنگتن