وقتی فقیرید و بهت قلدری میشه...[p1]
#استری_کیدز #بی_تی_اس #هان #هیونجین #فلیکس #لینو #مینهو #چانگبین #بنگچان #جونگین #سونگمین #سناریو #فیکشن
برای چند ثانیه پشت در ایستاد و خستگیش رو با لبخند همیشگیش پنهان کرد؛ تقه ای به در زد و منتظر موند تا دختر کوچولوی قشنگش مثل هر شب به استقبالش بیاد و با دلبریاش اونو از خود بیخود کنه. اما انگار ایندفعه قرار نبود کسی در رو براش باز کنه...
ابروش رو بالا انداخت و کلید رو از توی جیبش بیرون آورد، توی قفل در چرخوند و بعد در رو از چار چوب خودش با صدای عذاب آوری که ایجاد میکرد فاصله داد. سرکی به داخل خونه کشید، چراغا خاموش بودن و انگار هیچکسی اونجا حضور نداشت. کفشاش رو از پا بیرون آورد و دمپایی های ساده و سبز رنگشو جایگزینشون کرد و وارد خونه شد.
÷عزیزم؟
در رو بست و آهسته قدمی برداشت تا اگه دوست دخترش به خاطر خستگی خوابه، بیدار نشه؛ اما انگار خبری از هیچکس توی اون خونه کوچیک نبود... حالا دیگه نگرانیش به حد خودش رسیده بود. ساعت ۱۱ شب بود و اون دختر نبود! کجا رفته بود؟ با کی رفته بود؟ و چرا رفته بود؟
همونطور که دستاش میلرزیدن پشت سر هم شمارش رو میگرفت اما تنها چیزی که میشنید "مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد" بود.
÷ ات ات ات.... لعنتی تو کجا غیبت زده آخه
دستاشو توی موهای مشکیش فرو کرد و کمی بهمشون ریخت؛ سعی میکرد به اعصابش مسلط باشه تا بتونه در اون لحظه تصمیم درستی بگیره. خودش بره دنبالش یا به پلیس خبر بده و یا...
در تلاش برای متمرکز کردن تفکراتش بود که صدای قیژِ در باعث شد چشمان گرد شدش رو به اون نقطه بده. با دیدن دخترکش که وارد خونه شد سریعا از روی مبل کهنه راحتیشون بلند شد و به سمتش رفت.
÷ کجا بودی ها؟
دو طرف شونه های دختر رو گرفته بود و عصبی، در حالی که دختر سرش رو پایین انداخته بود، بهش نگاه میکرد و صداش رو بالاتر برد.
÷ ات با تو عم میگم این وقت شب کدوم گوری...
فریادش با دیدن چشمای خیس و کبودی های متعدد روی صورت دخترکش به سکوت تبدیل شد. با شوک فراوان به چهره دردمندش خیره شده بود.
÷ چ...چه...ات...اتفا...قی...اف...تاده؟
از شدت شوک و تعجب، لکنت گرفته بود.
دخترک جوابی نداد، فقط اشک میریخت. درد داشت... اونقدر که حتی نمیدونست چجوری باید چند ساعت پیش و عذابی که کشیده رو برای دوست پسرش تعریف کنه. اصلا از کجا شروع کنه؟ از قلدری های توی مدرسه یا فوش هایی شبا براش پیامک میکردن؟ پس فقط خودشو در آغوش اون پسر انداخت و اشک ریخت.
÷ات...*با صدای آهسته*
÷ من متاسفم...
حالا چشم های هر دو خیس بود.
÷ اگه... اگه وضعیتم این نبود الان این حالی نبود که داشتی...
درسته. شاید پولدار تر بودن الان این وضع رو نداشتن؛ یا کسی نمیتونست براشون قلدری کنه، حداقل نه اون دخترای عوضی!
برای چند ثانیه پشت در ایستاد و خستگیش رو با لبخند همیشگیش پنهان کرد؛ تقه ای به در زد و منتظر موند تا دختر کوچولوی قشنگش مثل هر شب به استقبالش بیاد و با دلبریاش اونو از خود بیخود کنه. اما انگار ایندفعه قرار نبود کسی در رو براش باز کنه...
ابروش رو بالا انداخت و کلید رو از توی جیبش بیرون آورد، توی قفل در چرخوند و بعد در رو از چار چوب خودش با صدای عذاب آوری که ایجاد میکرد فاصله داد. سرکی به داخل خونه کشید، چراغا خاموش بودن و انگار هیچکسی اونجا حضور نداشت. کفشاش رو از پا بیرون آورد و دمپایی های ساده و سبز رنگشو جایگزینشون کرد و وارد خونه شد.
÷عزیزم؟
در رو بست و آهسته قدمی برداشت تا اگه دوست دخترش به خاطر خستگی خوابه، بیدار نشه؛ اما انگار خبری از هیچکس توی اون خونه کوچیک نبود... حالا دیگه نگرانیش به حد خودش رسیده بود. ساعت ۱۱ شب بود و اون دختر نبود! کجا رفته بود؟ با کی رفته بود؟ و چرا رفته بود؟
همونطور که دستاش میلرزیدن پشت سر هم شمارش رو میگرفت اما تنها چیزی که میشنید "مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد" بود.
÷ ات ات ات.... لعنتی تو کجا غیبت زده آخه
دستاشو توی موهای مشکیش فرو کرد و کمی بهمشون ریخت؛ سعی میکرد به اعصابش مسلط باشه تا بتونه در اون لحظه تصمیم درستی بگیره. خودش بره دنبالش یا به پلیس خبر بده و یا...
در تلاش برای متمرکز کردن تفکراتش بود که صدای قیژِ در باعث شد چشمان گرد شدش رو به اون نقطه بده. با دیدن دخترکش که وارد خونه شد سریعا از روی مبل کهنه راحتیشون بلند شد و به سمتش رفت.
÷ کجا بودی ها؟
دو طرف شونه های دختر رو گرفته بود و عصبی، در حالی که دختر سرش رو پایین انداخته بود، بهش نگاه میکرد و صداش رو بالاتر برد.
÷ ات با تو عم میگم این وقت شب کدوم گوری...
فریادش با دیدن چشمای خیس و کبودی های متعدد روی صورت دخترکش به سکوت تبدیل شد. با شوک فراوان به چهره دردمندش خیره شده بود.
÷ چ...چه...ات...اتفا...قی...اف...تاده؟
از شدت شوک و تعجب، لکنت گرفته بود.
دخترک جوابی نداد، فقط اشک میریخت. درد داشت... اونقدر که حتی نمیدونست چجوری باید چند ساعت پیش و عذابی که کشیده رو برای دوست پسرش تعریف کنه. اصلا از کجا شروع کنه؟ از قلدری های توی مدرسه یا فوش هایی شبا براش پیامک میکردن؟ پس فقط خودشو در آغوش اون پسر انداخت و اشک ریخت.
÷ات...*با صدای آهسته*
÷ من متاسفم...
حالا چشم های هر دو خیس بود.
÷ اگه... اگه وضعیتم این نبود الان این حالی نبود که داشتی...
درسته. شاید پولدار تر بودن الان این وضع رو نداشتن؛ یا کسی نمیتونست براشون قلدری کنه، حداقل نه اون دخترای عوضی!
- ۱۶۴.۹k
- ۱۳ شهریور ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط