کاش می شد که کسی می آمد

کاش می شد که کسی می آمد
باور تیره ی ما را می شست !
و به ما می فهماند
دل ما منزل تاریکی نیست !
«اخم» بر چهره بسی نازیباست
بهترین واژه همان «لبخند» است
که ز لبهای همه دور شده ست !
کاش می شد!!!
که به انگشت ، نخی می بستیم !
تا فراموش نگردد
هنــــوز ...«انسانیــم»