می شنوی

می شنوی؟
صدای گریه ی آسمان را؟
و صدای نعره های ابرها را ؟
که چگونه بر سر آسمان می کوبند؟

حال من از حال همین حالای آسمان بیشتر گرفته است...
تو بیا، مانند خورشیدی که از پس ابرها می آید و به گریه های آسمان پایان میدهد، به حال خراب این شب های تنهایی من پایان بده...
آمدن را از خورشید یاد بگیر
آمدن را بلد باش
و بیا...