پارت ۱۰
مامان : تولدته ها
ا.ت : خو چیکار کنم تولدمه که تولدمه دیگه من بچه نیستم با یه تولد گرفتن باهاتون صمیمی بشم
مامان : ا.ت به حرفم گوش کن بیا بیرون( با عصبانیت)
ا.ت : در رو محکم باز کردم چیه چته اومدم بیرون حرفت رو بگو من دیگه نمی خوام باهات حرف بزنم
مامان : ا.ت یه .......
ا.ت :, نمی خوام هیچی ازت بشنوم در رو محکم میبندم
ویو ا.ت :
تا عصر تو اتاقم موندم و هیچی نخوردم دلم میخواد برم بیرون ولی نمی تونم چقدر باید این خانواده ی نحس رو تحمل کنم
دیگه هیچی از دستم بر نمیومد اگه بهشون میگفتم دوست پسر دارم زندم نمیزاشتن اگه بگم فعلا با جنی دوستم یا نمی خوام پزشک شم بازم زندم نمیزارن و هر روز کتک میخورم. چاره ای جز خودکش ندارم نمی خوام دیگه زندگی کنم می خوام برم توی یه خواب همیشگی و همهی این هارو فراموش کنم
انقدر با خودم فکر رو خیال کردم ساعت ۱۲ شب شدم
میخواستم خودم رو بکشم ولی در اتاقم بسته بود نمیتونستم برم بیرون دستگیره ی در رو گرفتم در باز شد فهمیدم که یادشون رفته درم رو قفل کنن
به جای خودم روی تختم بالشم رو گذاشتم و از اتاقم خارج شدم. دیدم مامان از پله ها داره میاد بالا تا در رو قفل کنه سریع میرم دستشویی قایم میشم
مامانم میاد ولی نمیدونه که من اونجا نیستم فکر میکنه رو تختم هستم در رو قفل میکنه و میره اتاقش
ساعت ۱ میشه
یواشکی از پله ها میام پایین یه هودیه سیاه رنگ تنم بود با یه شلوار سیاه
وقتی از پله ها داشتم میومدم پایین بابام رو دیدم که داره اب میخوره با دیدنتش قلبم از سر جاش در آومد
خلاصه بابام رفت تو اتاقش من اروم از کنار اتاقشون رد شدم درمون رو باز کردم و وارد حیاط شدم پر نگهبان بود همه جا دوربین وصل شده بود
بیخیال دوربین ها شدم و خیلی احتیاط داشتم تا نگهبان ها نبیننم اروم از کنارشون رد شدم از دیوار خونمون پریدم چون دیوار خونمون یکم کوتاه بود تونستم فرار کنم و تعجب کرده بودم که آژیرش خاموش
چون اگه کسی از دیوارمون بالا پایین بیاد یه آژیر داره که اون خبر میده
یه جوری خودم رو از خونمون دور کردم
خیلی وقت بود بوسان رو ندیدم دلم واسش تنگ شده بود اول رفتم سمت مدرسه ی بچه گیام کل خاطراتم تو ذهنم بال زدن
دیگه وقت این بود که با زندگی کردن خداحافظی کنم و به خواب همیشگی برم
رفتم بالای یکی از بلند ترین ساختمون های بوسان قبل از اینکه به خواب همیشگی برم به هیونجین پیام دادم
هیون خیلی ممنون که تا اینجا تحملم کردی وقتشه که دیگه باهات واسه همیشه خداحافظی کنم دوست دارم
به جنی هم پیدا دادم
جنی تو بهترین دوستم بودی که داشتم وقتشه واسه همیشه باهات خداحافظی کنم دوست دارم
بعد گوشیم رو خاموش کردم و گزاشتم یه گوشه
💜💜💜💜
ا.ت : خو چیکار کنم تولدمه که تولدمه دیگه من بچه نیستم با یه تولد گرفتن باهاتون صمیمی بشم
مامان : ا.ت به حرفم گوش کن بیا بیرون( با عصبانیت)
ا.ت : در رو محکم باز کردم چیه چته اومدم بیرون حرفت رو بگو من دیگه نمی خوام باهات حرف بزنم
مامان : ا.ت یه .......
ا.ت :, نمی خوام هیچی ازت بشنوم در رو محکم میبندم
ویو ا.ت :
تا عصر تو اتاقم موندم و هیچی نخوردم دلم میخواد برم بیرون ولی نمی تونم چقدر باید این خانواده ی نحس رو تحمل کنم
دیگه هیچی از دستم بر نمیومد اگه بهشون میگفتم دوست پسر دارم زندم نمیزاشتن اگه بگم فعلا با جنی دوستم یا نمی خوام پزشک شم بازم زندم نمیزارن و هر روز کتک میخورم. چاره ای جز خودکش ندارم نمی خوام دیگه زندگی کنم می خوام برم توی یه خواب همیشگی و همهی این هارو فراموش کنم
انقدر با خودم فکر رو خیال کردم ساعت ۱۲ شب شدم
میخواستم خودم رو بکشم ولی در اتاقم بسته بود نمیتونستم برم بیرون دستگیره ی در رو گرفتم در باز شد فهمیدم که یادشون رفته درم رو قفل کنن
به جای خودم روی تختم بالشم رو گذاشتم و از اتاقم خارج شدم. دیدم مامان از پله ها داره میاد بالا تا در رو قفل کنه سریع میرم دستشویی قایم میشم
مامانم میاد ولی نمیدونه که من اونجا نیستم فکر میکنه رو تختم هستم در رو قفل میکنه و میره اتاقش
ساعت ۱ میشه
یواشکی از پله ها میام پایین یه هودیه سیاه رنگ تنم بود با یه شلوار سیاه
وقتی از پله ها داشتم میومدم پایین بابام رو دیدم که داره اب میخوره با دیدنتش قلبم از سر جاش در آومد
خلاصه بابام رفت تو اتاقش من اروم از کنار اتاقشون رد شدم درمون رو باز کردم و وارد حیاط شدم پر نگهبان بود همه جا دوربین وصل شده بود
بیخیال دوربین ها شدم و خیلی احتیاط داشتم تا نگهبان ها نبیننم اروم از کنارشون رد شدم از دیوار خونمون پریدم چون دیوار خونمون یکم کوتاه بود تونستم فرار کنم و تعجب کرده بودم که آژیرش خاموش
چون اگه کسی از دیوارمون بالا پایین بیاد یه آژیر داره که اون خبر میده
یه جوری خودم رو از خونمون دور کردم
خیلی وقت بود بوسان رو ندیدم دلم واسش تنگ شده بود اول رفتم سمت مدرسه ی بچه گیام کل خاطراتم تو ذهنم بال زدن
دیگه وقت این بود که با زندگی کردن خداحافظی کنم و به خواب همیشگی برم
رفتم بالای یکی از بلند ترین ساختمون های بوسان قبل از اینکه به خواب همیشگی برم به هیونجین پیام دادم
هیون خیلی ممنون که تا اینجا تحملم کردی وقتشه که دیگه باهات واسه همیشه خداحافظی کنم دوست دارم
به جنی هم پیدا دادم
جنی تو بهترین دوستم بودی که داشتم وقتشه واسه همیشه باهات خداحافظی کنم دوست دارم
بعد گوشیم رو خاموش کردم و گزاشتم یه گوشه
💜💜💜💜
- ۱۸.۱k
- ۱۰ خرداد ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط