#Strawberrywhiskey

#Strawberrywhiskey
#IU
PART:11

یونگی عصبی غرید.

یونگی: یا تا طلوع افتاب پیداش میکنید یا تک تک تونو اتیش میزنم.

همه میدونستن مین یونگی وقتی حرفی میزنه امکان نداره بهش عمل نکنه.در نتیجه همه بله قربانی سر دادنو شروع کردن به گشتن.

یونگی سوییچ ماشینو از رانگ گرفت، همزمان با استارت زدن یونگی صدای جیغ لاستیکای ماشین که از سر سرعت بیش از حد بود کل عمارت جونگو فرا گرفت.

یونگی تک تک خیابونارو با دقت میگشت تا حتی اگه شده یه تار موی صورتی از پسرک پیدا کنه.

خودش هم نمیدونست چرا تا این حد نگرانش شده، مگه میشه یه قاتـ//ل نگران مقـ//تولش باشه، البته شاید پسرک دیگه جایگاه مقـ//تول واسه یونگی نداره، شاید شده عزیز کرده مین یونگی و این دقیقا چیزی بود که یونگی ازش میترسید.

یونگی بعد از گشتن اون حوالی عصبی ماشینو گوشه ای پارک کرد و پیاده شد، گوشیشو در اورد و شماره رانگو رو خط گذاشت.

یونگی:پیداش کردید؟(عصبی)

رانگ: ن... نه هنوز اقا

یونگی عصبی دستشو تو موهاش فرو کرد و نفسشو به بیرون روند.

تو همین لحظه بود که چشم یونگی به پسرک مو صورتی که روی یه پله نشسته بود و سرشو رو زانوش گذاشته بود افتاد.

یونگی عصبی به سمت پسر قدم برداشت.

یونگی: پارک جیمین (عصبی)!

پسرک تا یونگی رو دید سریع به قصد فرار بلند شد که یونگی جسم کوچیک پسرک رو اسیر دستاش کرد و عربده کشید.

یونگی: حقته بدم تیکه تیکت کنن!

جیمین چشمای خیس شدشو به چشمای عصبی یونگی دوخت.

جیمین: یونی... می... میخواد نینیو... بت... بتشه(هق هق)

خود یونگی هم نمیدوست که چرا اشکای پسرک قلب سنگ شدشو سوراخ میکرد.

یونگی: من تا حالا بهت اسیب زدم؟(عربده)

جیمین: ن... نه(هق هق)

یونگی: پس چرا فکر کردی میکشمت(عربده)

جیمین: اون.. اون... اگاهه دفت(هق هق)

یونگی عصبی دستاشو از شونه پسر برداشت.

یونگی: پس برو، فرار کن اگه ازم....

پسرک اجازه کامل کردن حرف رو به یونگی نداد و اروم خودشو تو بـ//غل مافیا جا داد.

جیمین: نی...نینی...(هق هق)

مغز یونگی قفل کرده نمیدونه ذوق کنه یا عصبی باشه.

هق هقای پسرک اونقدری شدید شده بود که یونگی میترسید نفس کشیدن یادش رفته باشه.

انگار گرمای خاصی رو تو قلبی که سال هاست سنگ شده حس میکنه و این همون چیزیه که ازش میترسید.

مافیا اروم دستاشو دور پسرک حلقه کرد.

یونگی: اگه میخوای ازم فرار کنی کسی جلوتو نمیگیره.