یک عاشقانه عامه ناپسند !
یک عاشقانه عامه ناپسند !
محبوبم، فکرش را بکن! یک روز همینطور که برایت چایی نمیآورم، حتما آن روز رییسم پیچیده به لنگ و پاچهام که اینطور پاچه ورمالیده شدهام، میزنم زیر لنگت و شلواری که مدل گل رز از پایت درآوردهای را مچالهتر میکنم و توی صورتت پرتاب میکنم. دلبندم، ای کاش موقع خواستگاری همانوقت که دهنت را اندازه گراز اوراسیا باز کرده بودی تا نون خامهای را پشتبند موز درسته بچپانی توی حلقت، زبان واماندهات را میچرخاندی و میگفتی منظورت از هنرمند، هنرمند همین تبدیل شلوارت به گل رز است. حالا اینها را ولش کن. معشوقم، تصور کن! تو نگاهت را میچرخانی سمت من و آرام دستهلامصب پلیاستیشن را کنار میگذاری و برای دلجویی سمت من میآیی. همین حالا گفته باشم من از این نُنُر بازیهای غیرقابل چاپ خوشم نمیآید. اما لابد تو شعورت همینقدر است که همچنان به سمتم میآیی و در حالیکه من به نشانه قهر، قهر تا روز قیامت رویم را از قیافه نحست برگرداندهام، با ضربه گلدان استیل کادوی پاتختی عمهام اینها طوری سورپرایزم میکنی که فرقم من حیث تعجب از وسط خودش را میشکافد. کسی چه میداند شاید بعد از اینکه دسته پلیاستیشنت را برداشتی و بازی را تمام کردی تنبان لعنتیات را هم آویز کردی. حالا سرت را بر میگردانی تا ببینی باید چه خاکی توی کله پوک شده من بریزی تا گندت جمع شود که میبینی من، بانوی موسیقی و گلت با اره برقی جلوات ایستادهام و در چشم بهم زدنی قیمه قرمهات میکنم.
نیمه گمشدهام!
خب این زندگیه قراره ما داشته باشیم؟
خاک بر سرت که گمشدهات اینه و پیدا شدهات اون.
محبوبم، فکرش را بکن! یک روز همینطور که برایت چایی نمیآورم، حتما آن روز رییسم پیچیده به لنگ و پاچهام که اینطور پاچه ورمالیده شدهام، میزنم زیر لنگت و شلواری که مدل گل رز از پایت درآوردهای را مچالهتر میکنم و توی صورتت پرتاب میکنم. دلبندم، ای کاش موقع خواستگاری همانوقت که دهنت را اندازه گراز اوراسیا باز کرده بودی تا نون خامهای را پشتبند موز درسته بچپانی توی حلقت، زبان واماندهات را میچرخاندی و میگفتی منظورت از هنرمند، هنرمند همین تبدیل شلوارت به گل رز است. حالا اینها را ولش کن. معشوقم، تصور کن! تو نگاهت را میچرخانی سمت من و آرام دستهلامصب پلیاستیشن را کنار میگذاری و برای دلجویی سمت من میآیی. همین حالا گفته باشم من از این نُنُر بازیهای غیرقابل چاپ خوشم نمیآید. اما لابد تو شعورت همینقدر است که همچنان به سمتم میآیی و در حالیکه من به نشانه قهر، قهر تا روز قیامت رویم را از قیافه نحست برگرداندهام، با ضربه گلدان استیل کادوی پاتختی عمهام اینها طوری سورپرایزم میکنی که فرقم من حیث تعجب از وسط خودش را میشکافد. کسی چه میداند شاید بعد از اینکه دسته پلیاستیشنت را برداشتی و بازی را تمام کردی تنبان لعنتیات را هم آویز کردی. حالا سرت را بر میگردانی تا ببینی باید چه خاکی توی کله پوک شده من بریزی تا گندت جمع شود که میبینی من، بانوی موسیقی و گلت با اره برقی جلوات ایستادهام و در چشم بهم زدنی قیمه قرمهات میکنم.
نیمه گمشدهام!
خب این زندگیه قراره ما داشته باشیم؟
خاک بر سرت که گمشدهات اینه و پیدا شدهات اون.
- ۲.۵k
- ۰۸ خرداد ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط