درس عشق
#درخواستی
#تکپارتی
#لینو
لیلی معلم و پرشور ۲۴ ساله نفس عمیقی کشید و سعی کرد سرفههایش را قورت دهد این هفته لعنتی سرماخوردگی مصمم بود که تمام لذت تدریس تاریخ را از او بگیرد بخاری که از بینیاش بیرون میامد گواه این ادعا بود اما مشکل اصلی سرفههایش نبود مشکل اصلی لی مینهو بود همکار ۲۶ ساله و رقیب قسمخوردهاش در درس تاریخ مردی که انگار با تمام وجودش برای تلخ کردن روزهای لیلی ساخته شده بود
از همان روز اولی که پایش به مدرسه باز شده بود رقابتشان گل کرده بود سر کلاسهای درس سر پرونده های پژوهشی سر بهترین جای پارکینگ انگار دشمنان خونی بودند اما لیلی خوب میدانست که زیر این همه لجبازی چیزی پنهان است چیزی که نه او جرات دیدنش را داشت و نه لی مینهو
اما امروز لیلی مجبور بود آن دیوار لجبازی را کمی پایین بیاورد امتحان پایان ترم نزدیک بود و او با گلویی که انگار از کاغذ سمباده ساخته شده بود توان طراحی سوال را نداشت پس با اکراه به سمت اتاق دبیران رفت جایی که لی مینهو با لبخندی که بیشتر شبیه پوزخند بود پشت میزش نشسته بود و غرق در تماشای مانیتور بود
"اهم... لی مینهو؟" صدای لیلی از شدت سرماخوردگی گرفته بود وخشدار و کمی ترسناک بود
مینهو سرش را بلند کرد و با دیدن لیلی ابروهایش بالا رفت "اوه ببین کی اینجاست خانم کیم انگار بد سرماخوردی"
لیلی دندانهایش را به هم فشرد "خیلی بامزه بود میتونم برای چند دقیقه وقتت رو بگیرم؟"
مینهو به صندلی کناری اشاره کرد "حتما بیا نکنه اومدی از من که استاد نمونه هستم در مورد طراحی سوالای امتحان کمک بگیری؟"
لیلی با چشم غره به او نگاه کرد "اینقدر خوشخیال نباش فقط برای اینکه گند نزنی به زحمات بچهها اومدم البته اگه بتونی از پسش بربیای"
مینهو خندید خندهای که انگار از ته دل بود "نگران نباش ولی باشه قبول کمکت میکنم ولی یه شرط داره"
لیلی با شوک پرسید "چه شرطی؟"
"هر سوالی که طرح میکنم باید یه دلیل تاریخی بامزه براش داشته باشی یعنی داستان پشتش رو برام تعریف کنی قبول؟"
لیلی یک لحظه تردید کرد تاریخ برای او عشق بود نه یک شرط اما چارهای نداشت "قبول ولی اگه سوالاتت احمقانه بود باید یه عالمه فحش تاریخی رو بشنوی"
مینهو دوباره خندید و گفت "بزن قدش!"
این شروع یک ماجرای عجیب بود در طول چند روز راهروی مدرسه شاهد بحثهای کیوت و بامزهای شد لیلی با وجود کسالتش با اشتیاق داستانهای پشت هر سوال را تعریف میکرد از دلایل قیام گرفته تا ماجراهای خندهدار مینهو هم با دقت گوش میداد و گاهی وسط تعریف لیلی سوالی میپرسید که لیلی را به چالش میکشید
یک بار که لیلی در مورد دلایل شکست ناپلئون در روسیه صحبت میکرد مینهو با شیطنت گفت "پس یعنی اگه ناپلئون یه ژاکت پشمی ضخیمتر پوشیده بود کل تاریخ اروپا عوض میشد؟"
لیلی خندید و گفت "دقیقا شاید باید یه بخش مد و فشن در جنگ هم به تاریخ اضافه کنیم"
این بحثها هرچند در ظاهر درباره تاریخ بود اما پر بود از حرفهای ناگفته نگاههای دزدکی لبخندهای مرموز و لحنهای نرمتری که جایگزین لجبازیهای قبلی شده بود لیلی کمکم متوجه شد که سرماخوردگیاش هم داشت خوب میشد شاید نه فقط به خاطر دارو بلکه به خاطر این همکاری شیرین
روز امتحان فرا رسید لیلی که دیگر کاملا خوب شده بود با لبخندی به مین هو که در انتهای راهرو ایستاده بود نگاه کرد مین هو هم با لبخندی جوابش را داد انگار دشمنی دیرینهشان به کل از بین رفته بود و جای آن را چیزی گرمتر و دوستداشتنیتر گرفته بود شاید اولین قدم یک عشق همین بحثهای لجبازانه و بامزه باشد آن هم از جنس تاریخ
#تکپارتی
#لینو
لیلی معلم و پرشور ۲۴ ساله نفس عمیقی کشید و سعی کرد سرفههایش را قورت دهد این هفته لعنتی سرماخوردگی مصمم بود که تمام لذت تدریس تاریخ را از او بگیرد بخاری که از بینیاش بیرون میامد گواه این ادعا بود اما مشکل اصلی سرفههایش نبود مشکل اصلی لی مینهو بود همکار ۲۶ ساله و رقیب قسمخوردهاش در درس تاریخ مردی که انگار با تمام وجودش برای تلخ کردن روزهای لیلی ساخته شده بود
از همان روز اولی که پایش به مدرسه باز شده بود رقابتشان گل کرده بود سر کلاسهای درس سر پرونده های پژوهشی سر بهترین جای پارکینگ انگار دشمنان خونی بودند اما لیلی خوب میدانست که زیر این همه لجبازی چیزی پنهان است چیزی که نه او جرات دیدنش را داشت و نه لی مینهو
اما امروز لیلی مجبور بود آن دیوار لجبازی را کمی پایین بیاورد امتحان پایان ترم نزدیک بود و او با گلویی که انگار از کاغذ سمباده ساخته شده بود توان طراحی سوال را نداشت پس با اکراه به سمت اتاق دبیران رفت جایی که لی مینهو با لبخندی که بیشتر شبیه پوزخند بود پشت میزش نشسته بود و غرق در تماشای مانیتور بود
"اهم... لی مینهو؟" صدای لیلی از شدت سرماخوردگی گرفته بود وخشدار و کمی ترسناک بود
مینهو سرش را بلند کرد و با دیدن لیلی ابروهایش بالا رفت "اوه ببین کی اینجاست خانم کیم انگار بد سرماخوردی"
لیلی دندانهایش را به هم فشرد "خیلی بامزه بود میتونم برای چند دقیقه وقتت رو بگیرم؟"
مینهو به صندلی کناری اشاره کرد "حتما بیا نکنه اومدی از من که استاد نمونه هستم در مورد طراحی سوالای امتحان کمک بگیری؟"
لیلی با چشم غره به او نگاه کرد "اینقدر خوشخیال نباش فقط برای اینکه گند نزنی به زحمات بچهها اومدم البته اگه بتونی از پسش بربیای"
مینهو خندید خندهای که انگار از ته دل بود "نگران نباش ولی باشه قبول کمکت میکنم ولی یه شرط داره"
لیلی با شوک پرسید "چه شرطی؟"
"هر سوالی که طرح میکنم باید یه دلیل تاریخی بامزه براش داشته باشی یعنی داستان پشتش رو برام تعریف کنی قبول؟"
لیلی یک لحظه تردید کرد تاریخ برای او عشق بود نه یک شرط اما چارهای نداشت "قبول ولی اگه سوالاتت احمقانه بود باید یه عالمه فحش تاریخی رو بشنوی"
مینهو دوباره خندید و گفت "بزن قدش!"
این شروع یک ماجرای عجیب بود در طول چند روز راهروی مدرسه شاهد بحثهای کیوت و بامزهای شد لیلی با وجود کسالتش با اشتیاق داستانهای پشت هر سوال را تعریف میکرد از دلایل قیام گرفته تا ماجراهای خندهدار مینهو هم با دقت گوش میداد و گاهی وسط تعریف لیلی سوالی میپرسید که لیلی را به چالش میکشید
یک بار که لیلی در مورد دلایل شکست ناپلئون در روسیه صحبت میکرد مینهو با شیطنت گفت "پس یعنی اگه ناپلئون یه ژاکت پشمی ضخیمتر پوشیده بود کل تاریخ اروپا عوض میشد؟"
لیلی خندید و گفت "دقیقا شاید باید یه بخش مد و فشن در جنگ هم به تاریخ اضافه کنیم"
این بحثها هرچند در ظاهر درباره تاریخ بود اما پر بود از حرفهای ناگفته نگاههای دزدکی لبخندهای مرموز و لحنهای نرمتری که جایگزین لجبازیهای قبلی شده بود لیلی کمکم متوجه شد که سرماخوردگیاش هم داشت خوب میشد شاید نه فقط به خاطر دارو بلکه به خاطر این همکاری شیرین
روز امتحان فرا رسید لیلی که دیگر کاملا خوب شده بود با لبخندی به مین هو که در انتهای راهرو ایستاده بود نگاه کرد مین هو هم با لبخندی جوابش را داد انگار دشمنی دیرینهشان به کل از بین رفته بود و جای آن را چیزی گرمتر و دوستداشتنیتر گرفته بود شاید اولین قدم یک عشق همین بحثهای لجبازانه و بامزه باشد آن هم از جنس تاریخ
- ۳۸.۲k
- ۲۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط